Eerste brief aan mijn moeder

Door Murk gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Een brief aan mijn moeder over hoe het nu met ons gaat. hoe we ons voelen en wat we niet meer voelen. Ik probeer een begin te maken alles een plaats te geven in mijn leven, dit zal nog een lange reis worden

Lieve mam,

Dat had je niet verwacht he?! Een brief van mij, je inmiddels volwassen zoon.

Het is al lang geleden, 38 jaar is een hele tijd, dat je weg moest gaan bij ons. Een tijd waarin we ons staande hebben gehouden. De een wat beter dan de ander. De een is er ook wat sterker uitgekomen dan de ander.

Al die tijd was het zo stil tussen ons hoewel ik wel iedere dag, ieder uur en iedere minuut je nabijheid heb gevoeld. Ik voel dat je me beschermd en dat je sturing geeft aan mijn leven. Bij alles wat ik wat ik deed en doe, denk ik aan je maar hoe kan ik je dat vertellen? De stilte is zo vanzelfsprekend geworden dat ik niet meer weet hoe te praten tegen je, gewoon vertellen hoe het met me gaat, wat er is gebeurd.

Sinds je weg bent is er heel wat veranderd in ons leven. We hebben eerst een maand of drie bij oma gewoond maar pa was zo ongelooflijk nors en kon niet met de veranderde situatie omgaan dat dit niet uitgroeide tot een enorm succes. Voor haar was het ook zwaar ineens drie kinderen over de vloer te krijgen waarvan er twee dagelijks klaargemaakt moeten worden voor school en de derde, net een maand oud, nog 24 uur zorg behoefd.
Omdat deze omstandigheden onhoudbaar werden is er op zoek gegaan naar iemand die ons huishouden kon runnen zodat we terug konden gaan naar ons eigen huis.

Die werd snel gevonden in de vorm van een vrijgezelle, superdegelijke en gereformeerde “huishoudster”.
Deze vrouw had jaren met geestelijk gehandicapte kinderen gewerkt en zo werden wij vanaf dat moment ook behandeld. Verder wist ze met list en bedrog pa snel voor zich te winnen en binnen een jaar waren ze getrouwd. En nog veel sneller was er een kindje bij.

Vanaf dat moment ging het snel bergafwaarts. Pa’s tweede vrouw ontwikkelde tot de stiefmoeder die je alleen in sprookjes en in verhalen van Charles Dickens tegenkomt. Haar eigen dochter was de prinses op de erwt en de anderen moesten zwoegen. We konden nooit iets goed doen bij haar en haar handen zaten zo los dat de dagen dat er niet geslagen werd op de vingers van 1 hand zijn te tellen.
.
Pa’s familie heeft lang niets doorgehad en toen ze het eenmaal wel zagen konden ze weinig doen. Wellicht wilden ze ook weinig doen om de lieve vrede te bewaren. Achteraf was misschien een bericht aan de kinderbescherming een goede stap geweest. Jouw familie is nooit meer welkom geweest, wat er zich heeft afgespeeld tussen pa, zijn heks en deze familie is mij nog niet helemaal duidelijk. Wel heb ik de banden met jouw broers en zussen een paar jaar geleden weer aangehaald omdat ik wil weten waar ik vandaan kom en wie ik ben. Ik hou je op de hoogte van de ontwikkelingen.
Op een begrafenis van een broer van jou was iedereen aanwezig en daar viel het mij en mijn vrouw op dat ik meer op jou lijk dan op pa. Wellicht is dat mijn kracht geweest om te worden tot wat ik nu ben.

Nu ik ouder wordt zou ik zo graag willen weten wat jij van ons vond, of het een grote verandering was in je leven dat je ons kreeg. Wat deed je naast het leiden van de winkel nog meer en wat hield je bezig?

De winkel is ondertussen trouwens verbouwd tot een woonhuis en al je oude buren zijn er niet meer.

Na vele relaties in mijn leven ben ik al weer zeventien jaar getrouwd en heb drie prachtige dochters. Vele relaties? Ik had veel moeite om me te binden en me open te stellen voor anderen.
Je kleindochters zijn mooie intelligente meiden die nog niet precies weten wat ze in de toekomst willen maar wel het maximale uit het leven halen. Het is leuk om te zien dat ze zich zo verschillend ontwikkelen.
Soms weet ik niet hoe ik de liefde die ik voor hen voel aan ze moet tonen, ik doe mijn best maar voor dit stukje had je te weinig tijd om het over te dragen.
Tja, en wat doe je als je nooit liefde hebt gevoeld!!??

Hoe anders zou het zijn geweest als je nog had geleefd en het leven van je kinderen op de rit had gezet. Waar zou ik dan nu hebben gestaan?
We zullen het nooit weten denk ik.

Als het mag schrijf ik je snel weer.

Ik mis je nog iedere dag

Je liefhebbende zoon,

Murk
 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
prachtig geschreven! dikke duim!
Wat een lieve brief, zo na een mensenleven vol zware gebeurtenissen. Inderdaad, familie van mama vragen over haar opdat je dat deel in jou herkennen kunt?
Mooie eerbetoon,duim
Dank je wel Drimpels. Ik heb sinds een jaar weer contact met haar familie
Een mooi geschreven brief aan je moeder, maar kun je niet aan familie van je moeder vragen hoe ze was.

Pork geeft de DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Dank jullie wel voor deze reacties. Bijzonder om te lezen dat mijn verhaal mensen raakt.
Dank jullie wel
Heel mooi geschreven, ik krijg er tranen van in mijn ogen en vind het heel goed om te zien dat je heel goed terecht bent gekomen. Ondanks het verleden.. Kijk niet naar de mensen die je pijn hebben gedaan, kijk naar wie je liefhebt en zorg dat je hun laat voelen hoeveel je ze liefhebt! Duim en fan erbij