De baan van Stef, herverdeling van de rijkdom.

Door Prinsanna gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Omdat Belly verliefd geworden is op Stef, verlaat ze Andre, zomaar zonder meer en neemt Anna en Robin mee.

                              DE BAAN VAN STEF, HERVERDELING VAN DE RIJKDOM.

 

 

De flat waar Stef woonde, telde slechts twee kamers, een kleine slaapkamer en een woonkamer.Robin en Anna moesten samen de slaapkamer delen.Stef had in de berging nog twee matrassen die nu mooi gebruikt konden worden voor de kinderen .Belly en Stef besloten zelf in de woonkamer te slapen, daar stond een zwartleren bankbed. Belly keek enorm naar Stef op. Hij was groot en sterk en had net zulke donkere en mysterieuze ogen als Jaap had. Als hij naar haar keek smolt ze helemaal weg !Het kon haar ook niets schelen dat ze er met deze woning op achteruit gegaan was. Als ze maar bij Stef  kon zijn. En dat ging goed, Stef was de hele dag thuis.

Ze had de kinderen op een school in de buurt laten inschrijven,
zodat ze weer zelf naar school konden gaan.
Heerlijk vond ze dat, Robin en Anna smeerden  hun eigen broodje en wanneer ze de deur dicht hoorde vallen draaide ze zich nog eens lekker om in de armen van haar Stef.
Ze sliepen lang uit en dat moest ook wel, want Stef werkte s' nachts.
“Wat doe je voor werk ?” had Belly hem in het begin gevraagd.
“Ik doe aan herverdeling van de rijkdom,” lachte hij en haalde een koffertje te voorschijn, dat hij zeer behoedzaam opende.   ”Wowww!” riep Belly bij het zien van de prachtige ringen horloges en armbanden.
Hij had toen een heel mooie goud met zilveren ring gepakt en voorzichtig om haar vinger geschoven.
“Voor het allermooiste meisje ever.”Belly was betoverd.
Stef vertrok 's avonds, rond een uur of negen met zijn koffertje.
Hij stroopte alle cafeetjes in de stad af om zijn handel, beneden de normale goud en zilverprijs aan de man te brengen.
Meestal kwam hij met veel geld thuis.
Belly vond het maar niets om iedere avond alleen met de kinderen thuis te zitten en besloot al snel met hem mee te gaan.
“Jullie mogen tot tien uur video van He-Man kijken en dan gaan jullie slapen, begrepen?” instrueerde ze de kinderen.
“En als jullie het goed doen, mag je iedere week zelf bij Bart Smit een He-Man pop erbij kopen.” vulde Stef aan.
Robin en Anna schikten zich in hun lot, zoals een kameleon de kleur aanneemt van de plek waar hij vertoeft.
De frisse kleur op hun wangen van het buitenleven had plaatsgemaakt voor de grauwe kleur van het stadsleven, weinig buiten spelen en laat naar bed.
Gelukkig hadden ze elkaar en hun enorme fantasie.
Wanneer ze een He-Man filmpje hadden gezien, speelden ze zelf hun eigen spel met hun poppen.
Het was een eeuwige strijd tussen goed en kwaad, zoals ook in het echte leven, alleen beseften de kinderen dat nog niet.
Robin had alle dreigende figuren, zoals Sceletor, de ultieme slechterik en natuurlijk He-Man, de strijder tegen het kwaad die Sceletor uiteindelijk moest verslaan.
Anna was gek op haar pop She-Ra.
Het was iedere week een feest als ze van Stef geld kregen om een nieuwe pop uit te zoeken. Samen gingen ze dan naar Bart Smit en bleven uren kijken voor ze beslisten welke pop ze wilden kopen.
Belly was zeer gelukkig met haar leventje. De verliefdheid op Stef, maakte dat ze straalde en er mooier uit zag dan ooit.
Ze vond het heerlijk om 's avonds de cafe's af te gaan, daar stond ze vaak in het middelpunt van de belangstelling. Tegen de tijd dat ze thuiskwamen, was ze vaak zo dronken dat Stef haar moest ondersteunen om de trap op te komen 
Zelf dronk hij iets minder, want zoals hij had gezegd:”ik moet mijn blinkertjes in de gaten houden!”
Belly wilde zich niet afvragen waar de blinkertjes vandaan kwamen,
het kon haar niet schelen en liever nog, ze wilde het niet weten.
Soms had Stef in de late middag een afspraak met iemand, dan kwam hij terug met een nieuw koffertje.
Belly bemoeide zich er niet mee.
Bijna een jaar leefden ze zo, totdat op een avond, in een  nogal sjieke kroeg, Stef zijn slag probeerde te slaan.
Belly stond een eind verderop en zag het gebeuren.
Hij zag er behoorlijk gesitueerd uit, de man die grote interesse had voor de ringen en horloges van Stef.
“Dit gaat lekker wat opleveren “, dacht Belly nog.
Helaas voor haar liep het anders, de man had zijn keuze gemaakt en haalde zijn portefeuille tevoorschijn, hij betaalde. Plotseling stonden er razendsnel twee mannen op die Stef vastgrepen, zijn armen op zijn
rug legden en  hem zo in de boeien sloegen.“Recherche,” sprak de man die zojuist betaald had.
Belly zag hoe ze Stef  meevoerden. In het voorbijgaan ontmoetten hun ogen elkaar en het liefst was ze op hem toegerend,  haar armen om hem heengeslagen en  hem verteld hoeveel ze van hem hield, maar ze bleef trillend staan en deed alsof ze hem niet kende.
Zo gauw de politie met Stef de deur uit was liep ze naar de bar, betaalde haar rekening en liep het café uit.
Ze was er nog net getuige van hoe Stef in de politieauto geduwd werd.
Hoewel Belly het nodige gedronken had, was ze op slag nuchter.
De tranen stroomden over haar gezicht, wat moest ze nu beginnen.
Belly moest snel denken, hoe moest ze thuis komen.
De auto waarmee ze gekomen waren stond voor het café en Stef had de sleutels in zijn zak.
Uiteindelijk besloot ze een taxi aan te houden, bij de flat aangekomen rende ze naar boven alsof ze achterna gezeten werd door de duivel, hijgend sloot ze de voordeur achter zich , haar hart bonste in haar keel.
Het  was stil in de flat Robin en Anna sliepen al.
Ze pakte de telefoon en draaide het nummer van Cherry.
Cherry, die de gewoonte had om 's nachts te leven, pakte gelukkig de telefoon op.
Belly vertelde hortend en stotend wat er gebeurd was die avond.
“Rustig, rustig nu,” begon Cherry.
“Lieverd, je moet daar zo snel mogelijk weg, de politie zal huiszoeking doen en jou er bij betrekken, je begrijpt zelf wel wat er dan met je gebeurd, je hebt tenslotte ook van die handel gevreten.”
“Wat moet ik dan doen?” snikte Belly.
“Je gaat nu inpakken, alles wat maar op jullie wijst moet daar weg , razendsnel, begrijp je, op het laatst maak je de kids wakker.
Jos en ik zijn over een half uurtje bij je. He.. kom op meissie,
de caravan hier tegenover staat er nog, ik heb nog steeds de sleutel, daar kunnen jullie voorlopig wel blijven.
Voor de zoveelste keer in haar leven pakte Belly haar spullen en die van de kinderen bij elkaar om te vertrekken.
Ze propte alles in drie grote tassen en maakte daarna Robin en Anna wakker. “Wat is er mama?” vroeg Robin slaperig.
“We moeten hier weg en vlug ook, kom op, gauw jasjes aan.”
“Ik ben misselijk “, huilde Anna.“Kom nu even flink zijn.”zei Belly en hielp Anna in haar jasje.
Cherry en Jos kwamen binnen . “Geef mij die tassen maar.” zei Jos.
Hij pakte alles in een keer bij elkaar en liep al weer naar beneden.
“Vlug, kom, “ zei Cherry. Ze sloeg beschermend een arm om Belly heen.
“Het komt allemaal goed. Maar ik zou die ring hier laten, echt beter.”
Met enige tegenzin haalde Belly de  mooie goud zilveren ring die ze van Stef had gekregen van haar vinger af en legde hem op het kastje naast de tv.
Onderweg werd er noodgedwongen twee keer gestopt, omdat Anna overgeven moest.
In de caravan zag alles er nog precies zo uit als toen Belly was vertrokken.
Anna en Robin werden vlug naar hun bed gebracht en vielen dodelijk vermoeid als ze waren van deze nachtelijke escapade direct in slaap.
“Die kun je morgen niet naar school laten gaan, meldt hen maar een dagje ziek, die school is trouwens veel te ver  weg ook.” zei Cherry.
“Ik wil ze liever wel op die school laten, ze gaan daar best goed. Ik weet het ook allemaal niet meer.” antwoordde Belly half huilend.
“Rustig nu maar,”mengde Jos zich in het gesprek.
”Dan breng en haal ik ze voorlopig wel, komt helemaal goed.
Kom nu maar lekker mee naar de overkant, gaan we nog wat drinken, slaap je beter.” De caravan van Cherry was nog steeds  even gezellig als Belly zich kon herinneren, alleen stonden er nu ook mannen spullen van Jos.
“Wat moet ik nu in hemelsnaam beginnen,” stamelde ze terwijl ze zich op de behaaglijke sofa neer liet vallen.
“Hier lekker”, zei Jos en reikte haar en Cherry een glas rode wijn aan, zelf trok hij een biertje open.
“Wat je nu moet beginnen? Nou wat dacht je van Louis.” opperde Cherry.
“Louis ? Is ie weer in business?” vroeg Belly.
”En jij dan?”voorzichtig erachteraan, van Cherry naar Jos kijkend.
Cherry begon te lachen,  “Hij weet het hoor! He schat ?
Louis heeft nu een veel sjiekere tent, echt heel mooi.
Ik dans daar. Dat andere doe ik niet meer, daar heeft ie trouwens een paar Poolse meisjes voor!
Dansen levert eigenlijk nog meer op,  als je goed bent krijg je enorm veel tips.”
“Ik weet het niet ?” zei Belly aarzelend.
“Je weet het niet!” Nou pop ik weet het wel, je kunt hier niet stom blijven zitten,  je kids moeten te vreten hebben. We gaan overmorgen samen naar Louis, ik denk dat hij je wel aanneemt. Ik zal je wel leren hoe je dansen moet. “

“Je ziet er fantastisch uit Bel”  , grijnsde Louis. Hij was niet veel veranderd, zijn kroeg wel , overal rode pluche en zwart leren barkrukken en stoelen.
In de hoek was een podium met twee palen .
“Robbie, verlichting, muziek”zei Louis en knipte met zijn vingers in de richting van een jongeman die vlak bij het podium stond.
“Nou, laat eens wat zien meissie.” vervolgde hij toen de verlichting aan ging en de stem van Tom Jones de muzikale bijdrage leverde met  “What's new pussycat.”
“Ik heb heel veel muziek hoor, dus jullie kunnen kiezen, maar deze vindt Cherry erg lekker om op te dansen.”
“Ik doe wel met je mee hoor, wees maar niet bang ,” zei Cherry en nam Belly mee naar achteren waar ze zich in een schaars kostuumpje hulden.
“Gaan we zo, is nog minder dan m'n  bikini?”vroeg Belly een beetje benepen.
“Ja, en als je het goed doet wordt het tijdens het dansen nog minder.
Kan  het jou iets schelen, ze kijken alleen maar hoor.
Louis houdt die kerels  wel op een afstand, onze taak is the boys goed op te warmen, de Poolse dames doen later de rest. “
Belly keek eerst toe hoe Cherry danste.Al gauw had ze het te pakken en danste met volle overgave, ze lette er niet op dat de twee mannen naar haar stonden te kijken.
Lenig als een slang draaide ze met haar nog steeds mooie lichaam rond de paal, gaf zich daarbij geheel over aan de muziek en genoot van het applaus dat ze van Louis en Robbie kreeg na afloop.
“Nou, vrouw, jij hebt weer een baan, morgenavond beginnen.
Proost! Louis hief lachend zijn glas omhoog in de richting van de beide dames .

 

 


 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.