Nu ben ik boos.

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Tja, ik ga dit verhaal maar schrijven met een zak op me kop. Helaas niet anoniem. Maar laten we voor de goede orde maar doen alsof we klein zijn, weer..... Ik vraag bijvoorbaat aan alle lieve xeaders, voel je niet aangevallen, want mijn schrijven gaat niet over jullie schrijven of jullie reacties. Dat zijn de dingen waar ik juist van leer en zeer waardeer. Niet iedereen om mij heen is blij dat ik schrijf op xead, en dat ik op deze site mijn verhalen publiceer, dus op internet. Ik zie hetzelf anders, ik schrijf verhalen, meestal waargebeurd, en ik heb dus niets om me voor te schamen.

 

                                             Zo....dit ben ik niet!!!!!         Beter zo?

 

 

Wat ik al zei, ik heb niet om mezelf voor te schamen. Ik heb al vaak gezegd dat ik schrijf met mijn hart. Ik heb bijna al mijn nare dingen uit mijn verleden met jullie gedeeld ( met het internet, *kom hier op terug). En van jullie kreeg ik opbeurende reacties, maar DE mensen naast mij, NIETS....NADA. Het was een deel 1, 2 3n 3. En deel vier wat over mijn moeder ging, daar werd wel op gereageerd, vanavond....eindelijk.

Mijn moeder heeft mijn verhaal gelezen, tuurlijk is het voor een moeder vreselijk om zoiets te lezen. Lees mijn artikel, Dag mam, sorry dat ik je verlaat. Ik moest dit opschrijven, ik heb mijn naaste, te zien in een van de laatste reacties, gesproken, en hij was niet blij dat ik dit verhaal op xead had geschreven. Heb het niet doorgelinkt, het is voor mij een verhaal geweest, wat ik op moest schrijven, in een ballonteje stoppen en het touwtje doorknippen. Dat heb ik....dacht ik ook gedaan. Tot ik die reactie zag.

                                    

                                                         EEN GOEDE DISCUSSIE.

 

 

 

Ik heb pas geleden een artikel geschreven die zoveel tongen los maakte, ik heb geen olifantenhuid, ik was zeer ontdaan door soms wrede reacties, maar ik heb er ook erg veel van geleerd. Ik ben ook minder door gaan schrijven, bang voor nare reacties. Ik heb geen olifantenhuid, maar dat krijg ik wel, ooit.

 

 

Ik kreeg vanavond een reactie van mijn artikel die ik schreef over mijn relatatie met mijn moeder. Zij heeft deze ook gelezen. De reactie was van iemand waar ik me hele leven al stapel op ben. Iemand waarmee ik gepraat heb over dat verhaal. Persoonlijk heb toegelicht waarom ik dit op internet (xead) heb gezet. Ik dacht dat we elkaar gehoord hadden. Niet dus......

 

 

 

Persoonlijk advies is altijd welkom, maar als ik zelf ergens achter sta, dan is het mijn menig. Iedereen heeft zijn mening. Helemaal als je je hele leven twee handen op een buik bent geweest. Nu wankelt nog een belangrijke relatie, omdat ik geschreven heb over iets uit mijn leven. Na al mijn ander schrijven kreeg ik geen reacties van deze persoon, maar nu ik schrijf over onze moeder, kreeg ik naar meer dan 100 artikelen te horen dat ik maar depri schreef.....Ik wordt hier inderdaad erg depri van.

Ik ben al blij met een PB van een van jullie, laat staan van mijn naaste. Ik heb de hele avond geprobeerd te bellen, maar helaas.....geen gehoor, gek hoor.

Ik weet niet of ik de reacties durf te lezen, maar ik plaats ook dit verhaal....Het is weer iets wat mij overkomt. En ik ben alllang weer blij dat ik weer schrijf, want ik mis het elke dag. 

Gelukkig zijn veel verhalen leuk om te lezen, en leerzaam.

Knuffel Monique.

 

 

                                                NOU MAAR HOPEN OP GELUK!

IK lees het net terug, het is verwarrend geschreven, soory mensen. Dit is monique verward en alleen!

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank jullie wel. Ik ben gewoonn zeer ontdaan omdat co-ala mijn broer dus geen schrijver is, maar een account heeft aangemaakt om eens flink af te geven op mijn schrijven, waar bij mijn vrendin de volle laag kreeg, Mogen mensen wel zomaar een account aanmaken?
Soms zal of kan het confronterend zijn voor mensen of schokkend misschien, maar dat zegt een hoop over de persoon zelf. We hebben allemaal onze issues. Ik hoop dat je moed houdt om te blijven schrijven !
Ik kreeg na mijn verhaal in de flair ook mijn schoonfamilie ( nichtje ) op mijn dak .... Ik schrijf wat ik voel en wat ik ervaar als de waarheid en als ze die niet kunnen hendelen dan moeten ze maar bij hunzelf te rade gaan ..
Moni, here goes, gewoon jezelf zijn en blijven..jammer als er veel onbegrip om je heen is.. dat is meer het probleem van hen die om je heen zijn dan van jou.. gewoon je hart volgen
gewoon doorgaan.. niet iedereen zal het kunnen waarderen.. maar in feite is dat hun probleem... het is jouw leven, het zijn jouw gevoelens en meningen... en jij hebt het recht daarmee te doen wat jij wilt..
Moni, ook van mij een PB!
Ik ben stil...zo stil, je hoort me niet huilen zo stil..