Verjaardag vieren in een verzorgingshuis

Door Wilbij gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Je bent jarig, weet het allemaal niet meer zo goed maar bent wel altijd vrolijk en adrem

Jarig

Oma vierde afgelopen zaterdag haar 91-ste verjaardag. Hoewel het niet mijn oma is maar die van mijn vriendin ben ik toch super trots op haar. Oma woont al weer een flink aantal jaren in een bejaardenhuis in een zogenoemd woonkamer project. Samen met nog een 6-tal medebewoners wordt er gezamelijk een "huishouden"gevoerd. Een ding hebben deze mensen gemeen met elkaar, zij zijn allen dementerende.

Woonkamerproject

Ik ken oma alleen maar zoals ze nu is en geniet van haar humor en verhalen. Oma weet niet meer zo goed waar ze is en wat al die mensen hier doen. Ze maakt echter geen ongelukkige indruk alleen is ze zo nu en dan wat opstandig. Wil ze haar bed niet meer uit, kan de verpleging haar met geen tien paarden uit bed krijgen zelfs mijn schoonmoeder lukt het dan niet om haar uit de bed te krijgen.

Lang niet gezien

Oma is op haar manier nog heel slim en gewiekst. Ergens weet ze dat ze vergeetachtig is en dat haar geheugen haar in de steek laat. Tijdsbesef heeft ze al heel lang niet meer. Ze weet absoluut niet wie ik ben maar dat laat ze nooit merken. Meestal kijkt ze me aan en dan zie je haar denken "Wie ben je? jij praat tegen mij dus ik moet je kennen maar ik weet het even niet."En de briljante oplossing is dan "Ik herkende je gewoon niet wat ben je veranderd"

Ongeluk of vakantie

Ze vertelt graag over vroeger, de tijd dat de trams volgens oma nog met paard en wagen reden en zij nog gelukkig getrouwd was en opa nog leefde. Maar soms denkt zo ook zo maar dat haar dochter of schoonzoon op vakantie zijn, of nog erger informeert ze naar de gezondheid van schoonzoon. In haar beleving heeft deze dan een ernstig ongeluk gehad.

Feestvarken

Maar zaterdag was er feest in het restaurant van het bejaarden huis, oma werd vanuit haar woonkomer naar het restaurant gereden en als een koningin zat ze in haar rolstoel. "Ik lijk wel jarig." "Wat leuk dat jullie allemaal ook hier zijn." En ze straalde en was oprecht blij met het gezelschap van haar 2 zussen en zwager. Ineens keek ze rond en vroeg zich hardop af waar toch haar dochter was, wel haar schoonzoon zag ze zitten maar waar was toch dochterlief? Laat dochter gewoon naast haar zitten, "ach je bent wel klein maar zo klein ook weer niet hoor meisje maar ik herkende je even niet."

Haar achterkleindochters hadden een leuk dansjes bedacht en voerden dit uit voor haar, wat zat ze te glimmen en te lachen. Een optreden speciaal voor haar en wat een leuke lieve meisjes. En toen een van de achterkleindochters haar liet zien hoe goed ze kon hinkelen was ze haast nog trotser dan het kind zelf. Natuurlijk nog wel even de rest van het gezelschap toefluisteren "Ik kan ook heel goed hinkelen maar doe het niet anders is het zo zielig voor haar."

Waar is pa?

Toen een ieder aan het eind van de middag weer huiswaarts ging begreep oma het even niet meer. Ze wilde ook naar huis en niet meer terug naar die club. En waar bleef manlief nou? Die kon toch niet zo maar wegblijven nu zij naar huis wilde gaan. Rustig legde haar dochter uit dat zij zo naar boven naar de huiskamer zou gaan en dan lekker warm ging eten. Opa was fietsen en oma vond het niets. Jammer genoeg is opa helemaal niet fietsen opa is al jaren dood, alleen oma vergeet dit zo nu en dan en ineens mist ze hem dan vreselijk.

Op dat soort momenten weet je even niet meer wat je moet, verdriet, trots of wat. Trots op je schoonmoeder dat ze zo lef en kalm blijft en haar geduld niet verliest en maar blijft zorgen voor haar moeder. Verdriet om het verlies van de geestelijke aftakeling van oma.

Rebel of bejaarde puber

Iedere keer weer wordt ik toch steeds weer blij van oma, ze blijft haar humor behouden, ze blijft ondeugend en grappig. Ze weet zich heel handig uit haar vergeetachtigheid te redden, met hulp van haar omgeving. En haar opstandigheid kan ik goed begrijpen. Volledig afhankelijk van anderen, of je wilt of niet zij beslissen voor en over je. Ik moet er ook niet aan denken.

Oma is al weer 91 jaar en we willen nog heel lang van haar blijven genieten en de meiden willen nog vele optredens voor haar blijven verzorgen en haar hun kunsten laten zien. Dank je oma voor deze mooie verjaardag en laten we nog een advocaatje drinken met extra slagroom.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik heb ook wel eens twee of drie verjaardagen gevierd van mijn oma(vaders kant) in het bejaardenhuis.
ik vond het altijd heel erg kaal,en wist nooit zo goed wat ik moest zeggen en/of doen.
oma genoot meer van het advocaatje dan van ons.dus ja....

duim.!
Sterkte emieja
heel mooi geschreven en herkenbaar. Mijn oma is op 18 mei gestorven, ze zou volgende week 100 zijn geworden. Dikke duim ?
Goed geschreven verhaal. D
@p1eter dank je
Leuk om te lezen. En nog gefeliciteerd!
@neuffie dank voor je tip