Moederdag: waardering of commercieel gedoe?

Door PSprokholt gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Moeder zijn.... Het is speciaal en 'gewoon' tegelijk. Er zijn veel moeders die hard werken voor hun gezin en graag (wat meer) waardering hiervoor zouden willen. Maar toch vinden vele moeders het ook 'gewoon' omdat ze er nu eenmaal voor hun gezin willen zijn en vinden dat het vanzelfsprekend is. Dus op die ene dag in het jaar is het fijn om waardering te krijgen, in de vorm van een cadeautje, maar toch ook 'te', want 'moeder zijn' dat doe je toch gewoon? Of niet?

Moederdag….. ja, dààg….

Moederschap. Meestal kies je daar zelf, bewust, voor.
De eerste maanden van je zwangerschap word je overspoelt door emoties door je hormonen die door je lijf gieren.
Alhoewel de toekomstige papa’s ook vast en zeker zenuwachtig kunnen worden na het zien van het ‘Zwanger kruisje’ op de Predictor stick, is dit bij hen, denk ik, vaak van korte duur en een stuk minder dan bij de toekomstige mama.

Bij de meeste a.p. ‘s (aanstaande papa’s) beginnen pas de bibbers na het vele gezeur van de a.m.’s (juist: aanstaande mama’s) dat de baby kamer toch echt klaar moet zijn en dat het ledikantje nu echt uit de verpakking gehaald moet worden en in elkaar moet staan.
Want als a.m. last krijgt van schoonmaakwoede, dan zal het niet meer zo lang duren en begint de tijd te dringen.
Dus alles moet piekfijn in orde zijn, bedje moet brandschoon en strak opgemaakt zijn.

Die vrouw die ooit elk weekend op de dansvloer te vinden was of aan de bar met een roseetje, die vrouw die heerlijk lang kon shoppen met vriendinnen of rusteloos thuis zat en gewoon op reis moest, is nu veranderd in een zorgzame vrouw, die zich zorgen maakt over haar kindje, of alles wel goed zal gaan bij de bevalling, of het kindje gezond zal zijn.

En als alles goed zal gaan en als ze daar van overtuigd is of dit instinctief voelt, is ze als een gastvrouw die de eerste gast in haar hotel ontvangt en deze wil imponeren, behagen, verzorgen.
Dus alles moet mooi, leuk, gezellig, schoon en natuurlijk: kindveilig.

Je bent dus in principe al een moeder voordat je kindje op de wereld is gezet.
A.P’s hebben hier waarschijnlijk ook wel ervaring mee, maar toch in mindere mate.
En als het nieuwe wondertje op de wereld is, veranderd voor mama ook de wereld: dit kleine bundeltje geluk ìs haar wereld.
En later blijkt, tijdens het opgroeien, is die wereld die mama beleefde voordat haar kindje er was, volledig op zijn kop gezet.

De emoties en gevoelens, die vanaf de zwangerschap zijn geboren, blijven. Bovendien komen er steeds meer bij;
Allesoverheersende liefde, trots, verwondering, bewondering, geluk.

Maar ook verdriet, ergernis, twijfels, onzekerheid, angst, bezorgdheid, onmacht.

En soms, soms wordt het mama even teveel deze ‘achtbaan van emoties en gevoelens’
Soms zijn er momenten dat mama even ‘niet alleen mama’ wil zijn.
Na de eerste tijd, waarin ze helemaal in beslag werd genomen door haar kind of kindjes, komen er periodes dat het niet zo allesoverheersend meer is en ze ook graag weer haarzelf wil zijn.

Zeker als ze merkt dat het wereldje van haar kindjes steeds groter wordt en ze deze graag ook met anderen, dan alleen met papa en mama, willen ontdekken.
Sommige mama’s laten hun kinderen losser en storten zich als het ware weer op hun ‘eerste ik’.
Anderen blijven zich sterk verbonden voelen met hun kind(jes).

Hoe mama ook is, na verloop van tijd, die band met haar kind gaat nooit meer weg.
Die navelstreng wordt als het ware nooit helemaal doorgeknipt.
Vanaf de geboorte voelt mama de verantwoordelijkheid voor haar wondertje.
Vanaf dat moment is ze altijd in de weer met liefde geven, verzorgen, opruimen… enz.
Vanaf dat moment is ze voortdurend op zoek naar de juiste balans vinden tussen haar werk, man, kinderen en ook zichzelf.

Het ene moment voelt ze zichzelf gezegend, het andere moment geremd.
Dan weer ondergewaardeerd, dan weer een zeur.
Dan weer een te strenge moeder en dan weer een watje.

Met de geboorte van een kind, worden tegelijkertijd vele vrouwen geboren.
Vele mama’s. En dat allemaal in één mama.
En vreemd genoeg…. Lukt het die mama, meestal, ook nog om alles draaiende te houden.
En meestal vindt ze het heel normaal dat haar dit allemaal lukt;

Want één maal in het jaar komt daar die dag…. Die dag dat papa zijn bewondering wil laten tonen.
Die dag dat de kindertjes hun liefde extra willen tonen. Die dag dat ze mama’s vele taken voor één maal willen overnemen. Samen met papa.
Die dag dat papa en de kinders graag door middel van een cadeautje dit allemaal willen zeggen.
Gewoon omdat woorden niet kunnen omschrijven wat ze voelen.
En wat zegt mama dan?

“Ach joh… Moederdag… heel lief, maar voor mij hoeft dat niet zo hoor…. Commercieel gedoe allemaal…”
 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Commercieel gedoe, meestal; maar een ontbijtje op bed is dat allerminst, dus 't kan vaak geen kwaad.
Een duim omhoog. Bij ons is het iedere dag moederdag.
Dank jullie wel voor de reacties!
Inderdaad Stormerwout: De Allerleukste cadeautjes zijn die zelfgemaakte... alleen al om die trotse snoetjes te zien als je het knutselwerkje uitpakt...
Ach, 't is leuk voor de kids om wat voor papa en mama te maken. Ontbijtje er bij en de dag kan niet meer stuk ;-)
het is inderdaad commercieel maar wij vieren het tot nu toe altijd nog ondanks dat mijn eigen moeder er niet meer is .
Duim en Fan erbij!
@ Drimpels: ik vier 17 juni (groot)vaderdag! ;-)
En inderdaad; de grootvaders vinden de knuffels het liefste geschenk...
het is commercieel en de waardering zou groter zijn wanneer je op een andere dag eens een bosje bloemen mee zou nemen...
overigens vier ik al die dagen wel hoor...ik verblijd d'r met mijn aanwezigheid :)
en mijn kids...ik vraag hen gewoon om een kopje koffie :)