Al is de leugen nog zo snel.

Door Paula001 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Zolang bij elkaar en dan horen na zoveel jaar dat je in de begin jaren van je relatie keer op keer bedrogen bent.

Jaren en jaren geleden is het begonnen. We waren net bij elkaar en leerden elkaar een beetje kennen en van elkaar leren houden. Niks was te gek. Veel stappen, uitgaan en al dat soort dingen zolang er maar plezier was. We huurden een kamer in een andere stad en leerden daar de stad kennen door veel uit te gaan en andere mensen te leren kennen. Als je jong bent weet je nog niet dat je ook wel eens de verkeerde kan treffen, maar goed. Zo gingen we ongeveer een 2 maanden door , heel gezellig allemaal. Tot hij 1 van de dames uit een cafe naar huis moest brengen omdat die te veel op had en hij niet meer thuis kwam. Na een aantal uren ben ik wezen kijken bij de kamer waar zij woonde en hoorde hele bekende geluiden die je eigenlijk alleen maar in een slaapkamer hoort. Ik werd overstuur en heb daar op de deur staan rammen en slaan maar dr werd niet open gedaan. Helemaal in paniek ben ik weggerend en de politie heeft me staande gehouden op straat en ik moest t hele verhaal vertellen. Deze zijn naar de bewuste kamer gegaan en hebben de deur ingetrapt en voor mn ogen lagen ze daar alle 2 bloot op de grond. Ik ben direkt vertrokken naar mn geboorteplaats en heb daar 1 of 2 nachten geslapen tot ik bij een broer van hem terecht kon voor een nachtje. Hij had me opgehaald en zijn in een restaurant een kopje koffie wezen drinken. Tot onze verbazing kwam hij langs fietsen en zag ons zitten en smekend of hij terug bij mij mocht komen en dat er niks gebeurd was. Ik was jong en trapte dr in en weer waren we bij elkaar. Zo slenterden we een tijdje door en ik had meerdere malen gevraagd of er wat was gebeurd maar nee daar hoefde ik niet bang voor te zijn. Een tijdje daarna kregen we ons eerste huis, deze was al gekocht voor dat ik hem leerde kennen, maar het was klaar dus eindelijk een eigen stekje. We waren gelukkig ook al speelde eerder voorval nog door mn hoofd. We leerden daar mensen kennen en gingen wel eens een avondje op stap. Tot er weer een avondje kwam dat hij weer weg moest om te kijken of een vriend van hem thuis was en hij weer niet terug kwam. Ik voelde hem al weer aankomen en ben naar dat huis gefietst. Niemand in de kamer dus ben naar boven gehuppeld en deed de slaapkamerdeur open en ja hoor, de schrik sloeg om hen heen en hij had moeite om zn broek om hoog te krijgen. Van de schrik en de alcohol die die vrouw op had kreeg ik een klap op mn oog en weer beweerde hij dat er niks gebeurd was en weer trapte ik er in. Zo sudderde  we weer verder en er kwamen kindjes en weer kwam er een andere vrouw in zn leven en dit keer bleef hij ruim 3 maanden weg.  Zonder een teken van leven heeft hij 3 maanden niks van zich laten horen en bleef weg, wij aan ons lot overlatend en zonder geld. Het huis werd ik uitgezet want zn huidige vriendin wilde niet dat ik daar verder verbleef en ik moest het maar uitzoeken. Na ruim 3 maanden kregen ze ruzie en belde hij mij op. Hij had intussen al geen bezoekrecht meer en zeggenschap. Maar toch door blijven bellen tot ik over stag ging en naar hem toe ging om hem zn kind te laten zien. Ik trapte er weer in en zo sukkelden we jaar in jaar uit en steeds maar beweren dat er niks gebeurd was. Nu ruim 25 jaar en bijna 30 jaar later is de aap uit de mouw gekomen en is mn vermoeden uitgekomen. Hij heeft met alle 3 wat gehad. De eerste heeft hij gewoon een aantal dagen mee het bed gedeeld, de tweede zegt hij is hij door verkracht, en de derde een relatie van ruim 3 maanden heeft hij konstant troep toegediend gekregen zodat hij mij en de kids vergeten was. Ik trap er niet in. Dit alles is in een tijdsbestek van ruim 5 jaar gebeurd, de eerste jaren van ons samenzijn. Ik ben boos op hem , heel boos. Zie beelden voor me hoe hij daar op de grond lag en dat soort dingen. Hij zegt het is zo lang geleden leg het naast je neer. Maar hij heeft het begin dit jaar bekend en ik kan het niet naast me neer leggen. Ben ik de eerste 5 jaar maar het bagage wagentje geweest? Het blok aan zn been?  of zn slapie? Ik weet het niet, maar volgens mij deed ik er niet veel toe voor hem. Nu doet hij zielig want hij is als de dood dat ik weg ga. ik zit er wel over te denken. Ik heb 25 jaar met en leugenaar geleeft, hij zegt dat hij zich schaamde om het te vertellen. Maar ik weet het niet. Aan de ene kant denk ik weggaan en aan de andere kant is het van dat ik hem al zolang ken. Maar misschien houd hij niet van me , zeker die eerste 5 jaar niet. Ik ben hier behoorlijk verward door en moet denken. Misschien blijf ik of misschien ga ik weg , we zien wel

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je voor je lieve berichtje
ik ga helemaal akkoord met mippel als je twee mensen naakt ziet liggen die beweren dat er niets gebeurd is, dat geloofd geen kat. En heel jammer dat jij je na al die jaren erdoor hebt moeten sleuren. Iemand die je zo bewust bedriegt doet dit nog ook al denk je van niet en hij is jou totaal niet waard nog je kinderen, ik hoop alsnog dat je ware liefde zal vinden en behouden want het kan zo mooi zijn, in je verhaal lees ik verdriet en je tobt je al jaren af met dezelfde vragen waar je zelf het antwoord heel goed op weet. Maar je durft ze niet hardop te beantwoorden omdat het antwoord zo een pijn doet. Je bent duidelijk niet gelukkig en daar zie jij het meest vanaf. Ik kan nooit geloven dat deze relatie een gezonde fijne geborgen relatie is ook al heeft hij angst dat je weggaat het is zijn verdiende loon. Mocht hij oprecht spijt hebben dan had hij jou de waarheid verteld maar ik zie dat niet gebeuren. Hij liegt de hele tijd naar wat ik lees. Soms moet je erbuiten staan om er doorheen te kunnen kijken. Liefs claire
Wie weet dat het dat beterder was gegaan. We hebben het helaas niet voor het uitkiezen.
Het probleem was dat ik toen geen moeder had en onder jeugd en gezin stond en een meldingsplicht s'avonds had waar ik verbleef als ik niet bij hem had. Het is geen fictie het is echt. En nu opbiechten. Dus ja 5 jaar verspeeld eigenlijk. Maar bedankt voor je oprechte mening
Jammer was graag je moeder geweest.
thankssss
Is het fictie of echt. Zou haast zeggen fictie want de politie schopt niet zomaar een deur in op basis van slaapkamergeluiden. Is het echt zou ik als moeder zeggen moet je ook nog een schop onder je kont krijgen als je een partner herhaalde malen betrapt en toch bij hem blijft en je ook nog kindjes laat maken.Je kent toch wel het spreekwoord een vos verliest wel zijn haren maar nooit zijn streken. IK hoop zoiets als ouder nooit mee te maken met mijn kind. Trouwens er zijn genoeg relaties waarvan men denkt dat het goed gaat en waar ook een hoop stront aan de knikker is. Kan zich niemand van vrijpraten ook ik niet.