Moeder geeft niets om haar kind

Door Araba25 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Moeder geeft niets om haar kind

ik  leef dank zij door mijn vader.Mijn moeder heeft mij als kind nooit aanvaard.Van mijn 5Jaar moest ik naar een home instellingen.Alleen weekends mocht ik over huis.Dat heeft geduurd tot ik 12jaar werd en naar het eerste middelbaar ging.Had mijn vader besloten da ik defentief naar huis mogt komen wonen.mijn moeder heeft het nooit gekroppen en is beginnen drinken, alle dagen was er ruzie tussen hen.en kreeg geen respect van mijn moeder ze ging altijd leugens vertellen tegen mijn vader over me  zodat ik altijd onder mij voeten kreeg van hem.Mijn vader had er geen controle over omdat hij werkte met shiften.tot op een dag da ze vreemd is beginnen gaan met iemand dat schuins over ons woonde.Ze is van huis gegaan en er bij gaan wonen.was een hele moeilijke periode geweest voor me.Ik ben aantal jaren tot mijn 18de in pleeggezinnen gaan wonen omdat ik een normale gezins leven wauw.na een tijd miste ik mijn vader .Ik hoorde het ook van hem "hij miste me.Ben toch terug bij hem in gertokken.Tot hij besloot om te verhuizen naar de kempen.ik ben in antwerpen gebleven.En leerde iemand kennen en zijn we samen gaan wonen.IMaar ik had wel een blijvend contact met mijn vader.Ik begon wel mijn moeder te missen.na aantal jaren was ik ze gaan opzoeken.omdat ik dochter moeder band enorm miste.Op een dag stonde ik aan haar deur,maar ik had het voel da ik ni welkom was.ik vroeg aan haar "denk jij nooit is aan je dochter" kreeg cool terug neen heb geen tijd .Ik vroeg om haar nr te geven voor eventueel een ander keertje is af te spreken om is bij te praten.had zelfs de moeite niet gedaan om haar gsm nr te willen opschrijven.Ik wiste me ni goed te gedragen bij haar.tussen tijd was ik al samenwoond en twee maand zwanger.ik wou haar het vertellen da ze grootmoeder worde.ik wou haar reactie horen."haar antwoord was ?je moet ni denken da je u kind ooit hier moet brengen.da was pijnlijk.heb me om gedraaid en ben weenend terug naar huis gereden.Nu is het eiglijk al van mijn 12 jaar tot nu(28 j oud) ik GEEN  contact heb gehad met haar ,buiten paar keer een opzoeken heb gedaan met geen resultaat.ben nu zelf mama geworden en besef echt niet waarom een moeder haar eigen kind zo kan aan doen.(Het stomste is ik mis mijn mama nog steeds)ik kan haar niet uit mijn gedachten zetten ook al wetend dat ik haar nooit meer als moeder in mijn leven gaan zien.

PS:Weet iemand hoe je er daar bij best kunt omgaan?

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een duim omhoog. Zoek hulp bij b.v. het GGZ. Want je hebt een trauma opgelopen, als ik dit lees.