Moederliefde dat gegeven word.

Door Senseo gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Als ik toch eens de helft van mijn moeder haar kracht, moed en doorzettingsvermogen heb mogen erven!

Dikkertje Dap....

 

Dikkertje Dap zat op de trap
s'morgensvroeg om kwart over zeven....

Een geprakte liga in vers geperste sinaasappelsap, in een rond rood plastic bakje, oplepelen met een theelepeltje.

Dat zijn mijn vroegste herinneringen aan mijn moeder.
Later kwam daar nog bij de geur van fresia's.

Mijn moeder haar geur was altijd heerlijk.
Fresia's, de geur alleen kan mij al terug brengen naar toen ik een piepkuiken was.
Eet ik een liga en drink daarbij een glas sinaasappelsap, en neurie ik in mijn hoofd Dikkertje Dap, dan voel ik mij gekoesterd in moederliefde.

 

Mijn moeder en ik.
Aan elkaar verbonden met onzichtbaar draad
Negen maanden in haar tempel
Jaren op haar schoot
Een decenium geleden
Ben je weg gegleden
Je geboortedag, je sterfdag
Het is weer bijna zover
Ik voel het draad weer strakker trekken
Mijn kinderen nooit gezien
Vragend naar jou, hoe je was
Mijn antwoord, in één woord fantastisch
En het onzichtbaar draad word weer elastisch.


Jou verjaardag weer geweest.
Maar wat mis ik jou nog steeds.
Je ogen, je stem, je aai, je kus
Eigenlijk alles, daarom probeer ik dus,
mijn ogen dicht te doen, hoofd leegmaken.
Probeer ik bij mijn eigen gevoel te geraken.
Meedeinend in herinneringen,
moederhanden die liefdevol beminnen.
Handen verweerd door hard werken,
Nooit volwassen zorgen laten merken.
Kijkend naar mijn eigen hand,
zie ik moederliefde voor mijn eigen kind.
Mijn kind, die weet dat ook háár moeder haar bemind.


Vandaag je sterfdag,
10 jaar alweer, maar ik denk aan je
elke dag als het mag!
Ik weet hoe je over deze datums dacht
maar ontkennen gaat niet, zelfs niet met alle macht.

 

Vlinder laat je dragen
door de wind, niet op te jagen
Daal maar neer in het zachte gras
denkend hoe het vroeger was

Zwevend door de lucht
licht, teer en verrukt
Slaak ik een diepe zucht
nu levend, opgesmukt

Vlieg maar weg
hier ver vandaan
Naar de zon, de zee, de maan
Kort, heel even
je leven is gedaan

Cyclus, steeds maar rond
daald de vlinder, op de grond
Op je zij lig je daar
Rupsje weeft een cocon

 

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig en gevoelig geschreven! Mijn complimenten. Het stuk straalt een nagenoeg onvervangbare liefde uit ... .

Duim! en fan erbij.
Respect..
Mooi. Maar wat een gemis.
Gelukkig dat je al deze herinneringen nog kunt koesteren... Verdriet, maar dan toch met een gouden randje..
Ja, mooi zo in de lay-out, en de woorden krijgen er, lijkt het, toch meer kracht door in de zee van wit... de cirkel in rond en rond en rondorond...
Ik voel je gemis in al je woorden, zo verleidelijk om de vlinder weer terug te stoppen in de cocon.
Het is herkenbaar voor mij, bij vlagen overweldigend andere dagen ergens rustig aanwezig maar altijd is het gemis er. Ik hoop dat je je gesteund voelt door wat vrienden!