Mijn allessie,mijn Moeder

Door Bull gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Type een korte omschrijving over uw artikel

Mijn Moeder is inmiddels 82..slecht ter been,maar haar koppie werkt nog uitstekend..ware het niet dat ze dus wel hulpbehoevend is,en daarom in een bejaardenhuis zit,maar in haar koppie he..daar wil ze van alles..en haar mond staat niet stil als ze eenmaal op haar praatstoel zit..waar zo nu en dan een opmerking tussen zit waar je wel om moet lachen...

Haar pretoogjes..Haar kuiltje in haar wang..ze mag dan wel op gevorderde leeftijd zijn..maar de humor houdt Ze..wat er ook gebeurd...

En een taaie is Ze ook...ik weet nog goed..bijna op onverklaarbare wijze geen bloed meer in haar lichaam..op het randje zweefde ze..de artsen hadden destijds eigenlijk weinig hoop..en ik stond als jochie aan haar bed..eigenlijk niet beseffend,want daar was ik denk ik nog te jong voor,dat mijn Moeder mischien wel dood zou gaan!

Maar Ze heeft het gehaald..gelukkig...daarna was ze wat 'krakkemikkig' zoals we dat hier noemen,en dat is tot op heden van vandaag zo gebleven...

Begin dit jaar werdt ze genezen verklaart van Non Hodgkin...man..dat was ook een bezorgde tijd..ik weet wel...ooit is het voor ons allen 'tijd om te gaan',maar laten we eerlijk zijn..al hou je nog zo van iemand..en al zou dat persoon sterven op 100 jarige leeftijd...dan is het nog te vroeg!

Ach..ik heb wat 'monstertjes'gevangen en buiten de deur gezet...want die zag Ze op Haar kast in de slaapkamer..rare vogeltjes die een sissend geluid maakte...waanbeelden door de morfine...eigenlijk gek..ik dacht dat dit middel je juist relaxed maakte!

En nu...sja..Mams is gewoon Mams....ondeugend,maar vastbesloten..Ze laat zich niets,maar dan ook niets op de mouw spelden!

Enige tijd geleden zei Ze.."ik zou best wel weer dr eens op uit willen met de auto".....

En daarmee bedoelde Ze dus met ons mee..zomaar een toertje maken door dorpjes uit Haar verleden..dat vind ze machtig mooi...en ja..ach..wat is er nog leuker om je oude Moedertje dergelijk uitje te geven..want daar kan Ze tijden op 'teren' en na genieten!

Breed hebben wij het niet hoor..dus dat betekend afentoe een beetje schuiven met rekeningen als we echt wat willen...wat we overigens niet vaak doen...dus in dit geval ook...

"Hee Mam..we zijn morgen om 2 uur bij U hoor,dan gaan we er even op uit"...zei mijn Vrouw door de telefoon..en zo gezegd zo gedaan...

Stom rondjes rijden...en we zien wel waar we uitkomen...al eindigen we toch vaak in een bekende buurt...of dat toeval is...ik denk dat ik,en mijn Moeder,allebij graag terug blikken naar het verleden,een verleden waarin we beiden zo veel hebben meegemaakt,en dat onze band nog sterker heeft gemaakt dan dat ie al was...zoals mijn Vader,die jong overleed,samen tot de laatste snik verzorgd hebben...en ofschoon onze band al zeer hecht was..werd dit door deze nare gebeurtenis alleen maar nog sterker!

Na vele dorpjes doorkruist te hebben kreeg mijn Moeder het warm..het was ook warm..en ik zag aan haar koppie,die roder en roder werd,dat ze toe was aan wat drinken..want ook dat moet ze met de regelmaat doen..zorgen dat er wat zoetigheid binnen komt...en zo..jawel..eindigden we dus weer in een,voor ons zeer bekende buurt..het dorpje Midden Beemster...waar wij hadden gewoond...een dorp wat bij mij persoonlijk nog steeds op nummer 1 staat...want al had ik het geld..hoefde ik niet na te denken waar mijn huisje kwam te staan!

We gingen daar een restaurantje in waar mijn Vrouw en ik de eigenaresse al konden..want als het half kan..gaan we daar een avond per jaar heen tijdens de plaatselijke kermis...

We bestelden daar wat te drinken....

"Hee Mam..heeft U trek"...vroeg mijn Vrouw terwijl ze mij een knipoog gaf...

"Nou...ik lust wel wat"  zei Ze..terwijl haar ogen fonkelden,want dit was Haar uitje..een simpel uitje waar Ze zo lekker van na kon genieten...

En genieten van geen haast hebben...genieten van het eten..het nagerecht..het samenzijn met Haar kinderen...want ook mijn Vrouw ziet Ze als haar eigen kind..gewoon gezellig..ongedwongen..even met zijn   3 en niets moeten..maar gewoon mogen....

Dat nagerecht he..dat was hem helemaal!

Ik zat gewoon aan een bakkie koffie,maar de Dames hadden een ijs gerecht besteld..zelf ben ik niet zo'n grote eter....

"Heeft het gesmaakt" vroeg de serveersteren mijn Moeder er gelijk boven op..enthoisiast zoals Ze kan zijn....

"Ach meid...heerlijk...en dat ijsje was helemaal je van het..daar mogen ze me wel voor wakker maken"....

En als mijn Moeder dat zegt..terwijl haar wenkbrouwen omhoog gaan...en ik weer die twinkeling in Haar ogen zie...nou...dan is het gewoon zo!

We gingen uiteindelijk op huis aan...want de middag had plaats gemaakt voor de begin van de avond...en we brachten ons Moedertje naar Haar huisje...Ze ploft neer in Haar stoel en zei...

"He he..ben blij dat ik zit..maar ehh...wanneer gaan we weer"?

Ze weet wel dat dat niet vaak kan hoor..maar Ze bedoelt dat het reuze gezellig was....een eenvoudig ommetje van hooguit 100 km door dorpjes...en daarna even wat eten...ach..wat is het een kleine moeite om iemand op deze manier te verwennen...door zoiets simpels te doen....

Hee Mams...je leest dit niet..maar toch zeg ik...Ik hou van je...en dat volgende ommetje plannen we wel weer...

Liefs...

Je zoon.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Blijf zulke dingen doen,mijn beondering. Ik heb het te weinig gedaan maar van Katwijk naar Friesland ging moeizaaam! Duim taco
Mooi om dit zo van je moeder te kunnen vertellen. En die hoofdletters getuigen wel van respect....Duim!