Zomaar een dialoog. Zomaar een losse flodder.

Door Stormerwout gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Soms heb je wel eens van die momenten. Dan stap je midden in een verhaal. Je laat dan de dialoog gewoon ontstaan en kijkt wat er gebeurt. Niets is zeker als je het verhaal start. Geen personage of gebeurtenis is vooraf bedacht. Zo ook vandaag, liet ik me heerlijk gaan. Wat is schrijven toch mooi!

“Maak dat je wegkomt, vuile klootzak! Ik hoef je nooit meer te zien!”

“Ik deed het echt niet met opzet hoor! Het overkwam mij gewoon.”

“Dat zeggen ze allemaal. Je had gewoon na moeten denken voor je er aan begon. Je bent een vieze vuile leugenaar!”

“Ik, een leugenaar? Ik ben goudeerlijk, anders zou ik je dit niet vertellen. Ik kon het niet meer verzwijgen, zeker niet voor jou.”

Mariëlle had de tranen in haar ogen staan. Ze was niet alleen woedend, maar ook erg verdrietig. Freek had haar bij thuiskomst verteld dat hij op zijn werk is vreemdgegaan met een collega. Mariëlle had hem alleen maar gevraagd hoe het was gegaan op het werk, uit interesse en op dat moment vertelde Freek doodleuk dat hij met een vrouwelijke collega had staan vrijen in een leeg kantoor. Wat dacht hij wel niet van elkaar trouw zweren? Dat je eerlijk moet zijn over je daden? Het was niet de eerste keer dat Freek zo naast het potje had gepist. Nu was echter de maat helemaal vol. Mariëlle was helemaal klaar met hem.

“Je kunt je spullen pakken eikel. Ik hoef je nooit meer te zien.”

“Maar schatje toch…”

“Schatje? Hou je bek klootzak! Ik ben je schatje niet! Als ik jouw schatje zou zijn, zou jij je broek wel aanhouden op je werk! Je kunt oprotten!”

“Ja, maar luister nou eens…”

“Luisteren? Ik ben klaar met luisteren. Naar jou valt niet meer te luisteren. Je luistert maar naar je sletje op het werk. Bij mij hoef je niet meer aan te komen. Je kunt nu pakken wat je nodig hebt, want je komt hier niet meer in.”

Op dat moment besefte Freek kennelijk dat dit serieus was, want hij voelde zijn hart sneller kloppen en hij ademde alsof hij net honderd meter had gesprint. Dit ging echt gebeuren en hij moest wel een keuze maken. Langzaam voelde hij zijn spieren aanspannen. Zijn ogen werden wit en stonden wijd open. Hij keek Mariëlle aan en zei niets.

“Daar heb je niets op ze zeggen hè? Misselijke kwal! Zwakkeling! Je eigen vrouw besodemieteren, dat kun je wel, maar haar trouw zijn is teveel gevraagd. Ga jij maar lekker bij je mammie wonen. Ga haar maar besodemieteren!”

“Auw! Ga je mij nu ook al slaan? Ben je nu al zo’n lafaard geworden dat je het niet eens meer af kunt met je mooie praatjes? Hier, vuile zak!”

Mariëlle schopte met haar laars vol in het kruis van Freek. De klap die ze in haar gezicht kreeg was echt de druppel geweest. Verder moest hij echt niet gaan. Freek zakte in elkaar. De tranen sprongen in zijn ogen van de pijn. Mariëlle was intussen niet meer te houden. Ze sloeg met twee vuisten op zijn rug en zijn schouders. Ze voelde zich zo teleurgesteld, zo boos, zo verdrietig. Waarom had hij haar besodemieterd? Hij kwam niets tekort en ze stond altijd klaar voor hem.

In een opwelling pakte Mariëlle een mes van het aanrecht. Met twee handen pakte ze het heft vast en keek hoe Freek daar zo als een hoopje mens op de grond zat. Zwakkeling, dacht ze bij zichzelf. Je zult nog spijt krijgen van je misselijke actie. Op dat moment liet Mariëlle haar boosheid helemaal gaan. Het volgende moment schrok ze. Alles lag onder het bloed. Freek lag nu languit op de grond en zijn witte shirt was helemaal rood doorweekt.

“Wat heb ik gedaan? Dit is niet wat ik wilde. Ik ben alleen maar boos op hem. Freek! Freek!
Word wakker Freek.”

Freek reageerde niet. Mariëlle zag enkel een plas bloed en haar eigen man. Haar eigen grote liefde. Dit was nu over van de mooie droom die ze had toen ze verliefd was. Als een zeepbel die door de wind kapot werd geblazen ging dit aan haar voorbij. Wat was er van haar geworden? Wat had ze gedaan?

“Schatje…”

www.sjoerdjong.nl

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hoe schieten met losse flodders raak kan zijn ... :)
mooi geschereven
Heftig verhaal, leest vlot en laat de lezer niet los, dus 100% percent geslaagd. Mooi staaltje van beter schrijfwerk!
Dikke duim!
Met oog voor detail en persoonlijke dilemma's! Goed geschreven, en de woede goed in beeld gebracht (zeker het moment dat ze niet kan ophouden om uithaar woede te komen). Ik was even helemaal in het verhaal "verstrikt" geraakt.
Erg leuk geschreven!
Waauwww dit heb je mooi geschreven...heel boeiend!