Alleenstaanden zijn zonderlinge kwibussen

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De single lijkt een apart mensenras en houdt zich staande in een op paren gerichte maatschappij.

Groeiend aantal scheidingen 

Scheiden is lijden en 15% van de maatschappij is single 

 

Volgens ‘relatieblog’ is het aantal alleengaanden in 30 jaar verdrievoudigd. Gehuwden, die nog nimmer een leerboek psychologie van binnen zagen, schilderen hen soms af als onaangepast, gestoord, narcisten, zielepoten, egoïsten, etc. Enkele misvattingen daarover hoop ik wat bij te schaven.

Ik was beslist géén gevaarlijke gek.

Wie een relatie heeft schijnt toch anders te kijken.  Soms tomeloos hooghartig: ik ben succesvoller dan jij want ik heb een relatie. Vlak na de scheiding was ik niet meteen toe aan een nieuwe man en ik zou zeker niet de klauwen zetten in de partner van een ander. Een geweten heb je! Of niet.

Persoonlijk schrok ik hevig toen bleek hoe negatief men de alleenstaande bekeek. Soms was men zelfs jaloers. Op mij? Dan piepte het klagend vanuit mijn afgeleefde bank, met een grote bel rode wijn in de hand: “Jij bent zo vrij! Jij kunt doen en laten wat je wilt, maar ik, poehee.” Wat had ik aan getrouwde vriendinnen die vanuit bekrompen inlevingsvermogen jaloers waren op mij? “Vrij? Ik?" Meestal bleef ik rustig als zij uitvoerig uiteenzetten dat hun man van geen kant voldeed en ik probeerde dat eerst wat te relativeren.  

"Hoe bedoel je vrij? Hoe kom je daarbij?" Oeps, kritische vragen. Daar rekenden ze niet echt op. "Hoeveel vrijheid heeft een onvrijwillig alleenstaand moeder die driedubbele verantwoording draagt?"  Zij keken toch wat sneu en ik werd obstinaat van domme dozen. Ze klaagden tegen iemand die, in tegenstelling tot hen, veel in haar eentje opknapte. "Hoe vrij ben ik, volgens jullie dan, met een getraumatiseerd kind omdat pa het af laat weten?” Wat moest ik met verwende jaloerse meiden, die zich lui wentelden in hun slachtofferrol? Wie wordt van dergelijke klaagzangen trouwens wel vrolijk?  “Dat ik vrij denk is een persóónlijke verworvenheid die iedereen kan verwezenlijken. Ik weet dat klagen niet helpt, proberen jullie met zelfinzicht je man en jezelf terug te vinden.” Ze waren maar kort vriendinnen. Wie nonsens verkocht mocht van mij rustig naast het doorgedraaide veilingspul blijven zitten, ik was te druk met van het leven genieten, al was het niet echt wat ik me daarbij als jong meisje had uitgedacht. 

Is de single geestelijk ongezonder?


Men beweert dat ze eerder sterven dan de helft van een echtpaar. Ze hebben echter dezelfde karakters als gehuwden, samenwoners. Ik vraag me altijd af hoe men heil vindt binnen een afhankelijke relatie (want daar bestaan er véél van)  Men kan daarbinnen fijn onvrede afschuiven op het conto van de vriend of vriendin die hen niet gelukkig maakt. Groeiende inzichten zijn voor een moeizaam in stand gehouden evenwicht uiterst gevaarlijk want rituele gedragsregels kunnen niet veranderen. Wie aan dat systeem sleutelt ligt snel op apengapen.  De gulden middenweg loopt langs gelijkwaardig overleg. Dat roept conflicten op, vergt wederzijdse aanpassing wat niet iedereen over heeft voor persoonlijke groei binnen de relatie. De 'schuldige' wordt in de hoek van bullenbakken of onschuldige bakvissen geparkeerd zodra de vertrouwde verhouding overhoop ligt, niet meer werkt. Resultaat: Scheiden, op naar de volgende poging waarin men nogmaals hetzelfde van zichzelf tegenkomt.

Een mens alleen kan de ander niet de schuld geven en dient de reden van onvrede in zichzelf te zoeken. Geluk maak je immers zelf (mits je afhankelijk bent van de goede wil van anderen)  Dan nog ligt het samen of alleen aan je levensinstelling of je gelukkig bent. (het half lege of volle glas) Ben je graag zielig of zet je de tering naar de nering en de schouders er onder? Een ander verander je niet, wel kun je je eigen perceptie herzien.

Leve de vooruitgang


Gelukkig speelt men in op de alleenstaanden nood. Je kunt op vakantie eindelijk een één persoonskamer boeken, waar je dan wel een aanzienlijk hoger bedrag voor neertelt. Supermarkten ontdekten ons als gloednieuw marktsegment. Ineens worden we herkent. Er valt aan ons te verdienen. Men biedt kleinere porties aan die helaas wel stukken duurder zijn. Het betekent nou eenmaal meer werk plus verpakking! De zuinige alleenstaande kan niet zonder diepvriezer om grote hoeveelheden partieel te bewaren en gezellig een taart bakken? Al is het een verlokkelijke geurende bezigheid, op den duur wordt het uitermate vernietigend voor de lijn als je hem meestal alleen soldaat moet maken.

Overeenkomsten met singels en samenwonenden

Onder alleengaanden komen evenveel gevaarlijke en lieve karakters voor. Van hoog en laag allooi, intelligent, dom, overheersend of onderdanig. Mooi of lelijk, doortrapt of sociaal, emotioneel gestoord, ontrouw of loyaal. Loslopende enkelingen leven ook in omstandigheden waar men zich al doende, vrijwillig of niet, bij neerlegt. Om daarbij tevreden te blijven is echter wel een onafhankelijke zelfstandige instelling vereist. Alleenstaanden zitten in dezelfde bos bloemen die de hele samenleving vertegenwoordigt, maar zij vallen eerder op als persoon. Eigenzinnig, krachtig met haar op de tanden of waterig wattige waterlanders.

Verschil tussen de alleenwonende man of vrouw

Het is beslissend wat als norm geldt, of men de single makkelijk accepteert binnen burgerlijke verhoudingen. De alleenstaande vader wordt vaak schattig of zielig gevonden. Hij krijgt ongevraagd hulp aangeboden want vrouwen schieten bij hem graag in de verzorgende moederrol. Hij wordt makkelijker voor een etentje uitgenodigd, maar als vrouw ontvang je beduidend minder hulp en moet je alles alleen kunnen rooien.
De single man of vrouw heeft een ander sociaal leven, moet overal alleen op af. Als een vouw zich niet het derde rad aan de wagen voelt, wordt ze daartoe onherroepelijk wel veroordeeld. Persoonlijk schrok ik me een rotje toen na de scheiding bleek dat ik niet meer welkom was bij een aantal stellen waar ik netjes getrouwd leuk contact mee had. Verdrietig, onbegrepen, afgewezen. Alsof ik daarvan nog niet voldoende in mijn curriculum had staan.
Tot ik (bij toeval) hoorde dat ik zogenaamd uit was op haar man. Ik zou er nog niet dood naast gevonden willen worden, maar zulk wantrouwig onkruid is hardnekkig. Dat spreekt zich binnen de kortste keren  (men roddelt graag) rond. Natuurlijk zegt zo’n reactie meer over het vertrouwen van die vrouw, maar aan een gesprek daarover kwam ik meestal niet toe. Ik was al verbannen voordat ik wist wat ik zogenaamd op mijn kerfstok had.

Geen klaagzang of kattig mauwen, geniet je vrijheid in die ene vrije avond per maand, dacht ik.

Op naar gelijkgestemden. Struis en aantrekkelijk, waarom niet? Als een jonge hond ging ik de vrije markt verkennen want wie de kans liet liggen om een nieuwe partner te ontmoeten had het aan zichzelf te danken, dacht ik. Excessen zijn daar echter evenveel voor handen als in de ‘normale’ wereld. Ik was al snel een hoerig type of de veel te preutse vrouw die niet de eerste avond met hem naar bed wilde. Inmiddels hadden leeftijdsgenoten hun strak opgebonden leven als normaal geaccepteerd. Voor sommigen is alleen zijn eenvoudig onmogelijk of onwenselijk. Mijn broer gaf voor zijn vrouw alles van zichzelf op. Een gesprek over het leven, verantwoording nemen voor het eigen geluk was met hen onmogelijk. Ik zou er eerlijk gezegd niet tegen kunnen zo aan banden te liggen, al lever ik graag wat vrijheid in om samen met een levenslustige man mijn laatste levensfase te genieten.

Voor ons allen gaat echter wel één en dezelfde levensles op

Men weet nooit precies wat de ander voelt en denkt en ieder kijkt vanuit het eigen perspectief wat uiteraard net zo omkeerbaar is als willekeurig welke levensmedaille.
Verstokte gehuwden, langdurig samenwonenden, hebben vanuit die optiek een mening over de vrije eenling. Begrijpelijk, want wie onder de pannen is beseft niet hoe het voelt om in de open lucht te leven. Indien zij niet open staan kun je als eenzaat van gedoodverfde perfecte paren beter wat afstand bewaren. Een tevreden stel heeft aanspraak aan elkaar en een ingericht leven. Zij weten niet wat het is om altijd in een leeg huis thuis te komen, gehandicapt te zijn of anderszins buiten de box te denken.
Luisteren zonder oordeel kan altijd wel! De weduwe of weduwnaar klaagt steen en been over de stilte en het lege huis, over altijd zelf koken, nooit eens een gezellig conflict, terwijl de single dat varkentje al heel lang alleen waste.

De realiteit verandert voortdurend, voor ons allemaal!

Wie alleen komt te staan, lichamelijke ongemak meemaakt, een geliefde verliest of een kind ziet sterven terwijl het ergens ver weg gewoon doorleeft, komt het leven in rauwe, flauwe, spannende, verdrietige, vertederende en lieve finesses tegen. Het blijft wel zaak het kleine te eren als men het grote niet te pakken krijgt.

Mijn match op de liefdesmarkt is inmiddels sterk gereduceerd.

Dat heeft diverse oorzaken, maar intelligentie zal er iets mee te maken hebben. Ik kan slecht tegen dom. Of oneerlijkheid. Al dertig jaar vis ik in een spannende vijver en houd mezelf met plezier en zelfspot in leven tussen koudbloedige roofvissen en lief plankton. Zoveel zeer uiteenlopende exemplaren ben ik inmiddels tegengekomen en nog steeds zwem ik als een otter. Ik ben soms zelfs nog eventjes zo lenig als een aal, maar de bijbehorende karaktereigenschappen vertoon ik helaas niet allemaal. Hoogstzelden kom ik iemand tegen die zich, net als ik, als vette bejaarde goudvis thuis voelt in het alleengaande levenswater. Een inventieve creatieve man die zichzelf kent, weet wat hij wil en tegengesteld aan 'normaal' durft te zijn. Een vent die zijn vrouwelijke als ook de mannelijke eigenschappen in het heterolijf viert. Het mag echter geen roofdier zijn, moet een sterke ruggengraat hebben en soepeltjes in de vinnen zitten. Leuk als hij lekker muzikaal vanuit de heupen met alle omstandigheden meedanst.

Nu weet u waarom ik alleen ben nadat ik als moeder succesvol mijn taak heb afgemaakt. Te oud, te ervaren en te eigenzinnig ben ik gelukkig wel tevreden met mezelf.

 

Zoek bij zo'n rare vrouwenkwibus maar eens een partner 

die zich het aas niet van de haak laat snoepen…

 

Ps: Oh ja, ik reis ook graag, ben avontuurlijk, iets minder spannend om te zien,

maar zelfspot heb ik wel voor tien!

Reacties (26) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Inderdaad Janneke, ik heb zulke onrustige singles ook meegemaakt... Ik was 28 en niet zo'n uitgaanstype, met die ene avond in de maand voor mezelf kon ik vriendschappen niet schaden.. Gelukkig had ik wel de rust om het thuis gezellig te maken... Later heb ik ook een tijdje in een alleengaande vereniging gezeten om activiteiten te organiseren en daar kom je ook veel typische eenlingen en egoïsten tegen, of zij die even komen om een man/vrouw op te vissen tot ze daar weer klaar mee zijn...en dan zie je ze weer opnieuw binnenwandelen. Hallo, zeiden ze dan en ik kon al bijna uittekenen met welke vrouw ze nu weer weg zouden gaan... Dan dacht ik erbij: Die komt over vier maanden weer binnen om de volgende uit te proberen. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik aardig veel aan "onderzoek" heb gedaan in deze.. BTW, heb je een nieuwe avatar?
herkenbare zaken lees ik hier, kan zelf alleen van de 'getrouwde kant' meepraten, ben nl ong 19 jr getrouwd met mijn lief en ik ervaar juist de vrijheid in het 'samen'. Je kunt alles delen, verantwoordelijkheid enz.. Hier is het op een of andere manier ook zo dat diegenen die zijn gescheiden toch ergens uit de vriendenkring verdwenen.. Maar ik zag dat toch meer als dat zij zichzelf terugtrokken omdat ze het gevoel kregen niet meer te 'passen' in de groep. Ze gingen opeeens 'uit' tot diep in de nacht op hun 40e of weet ik veel wat voor vreemde dingen.. Het leven werd door hen anders geleefd op een of andere manier. Er hing ook veel spanning om hen heen, net of ze de rust nog moesten zien te vinden ergens.
Alleen zijn is prima, denk ik, geniet er dan ook van, maar ik zag veel krampachtig gedoe..
Zo ziet het er van de andere kant dus een beetje uit en ook dat zal overal verschillen..
Psst, buuf! Zei van hiernaast is single!
Vast lesbisch, wat ik je brom!
Kan, we kunnen haar maar beter mijden ze hoort bij ons soort mensen niet thuis!
Mooi verhaal Dora! DD
Erg goed artikel Weltevree ...ga zo door !
Onbekend terrein voor mij.
Maar goede informatie voor de algemene ontwikkeling :-)
Ik heb al bijna vijf jaar een relatie op afstand (en ik bedoel dan inderdaad de reisafstand). Alleen, maar toch ook weer niet. Misschien als ik zestig ben, dat we lekker gaan 'hokken' ;-))
p.s. mijn moeder trouwde op haar 60e
Hoera Agnes, dus er is nog een kans voor mij... Joepie