Moederdag, wat anders vandaag?

Door Trudybrinkman gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Moederdag, anders dan andere jaren. En het zal nooit meer hetzelfde zijn.

Moederdag, goedemorgen.

Het is zondagmorgen nog heel vroeg. Ik werd gewekt door vrolijk fluitende vogeltjes en merkte dat ik een geweldige honger had. Dat is iets dat bij mij niet vaak voorkomt en dus ben ik mijn bed maar uitgegaan om een grote kom musli met yoghurrt voor mezelf te maken.

Barko, mijn hond, kijkt me wezenloos aan en schrikt vanwege de tijd die ik beneden kom. Je ziet hem denken: Oh nee hé. Niet nu al naar buiten. Ik stel hem gerust, hij draait zich op zijn rug  en gaat weer slapen.

De kat krijgt wat brokjes en is ook tevreden en ik zet me met mijn kom ontbijtgranen achter mijn lappie. Zometeen moet ik terug mijn bed in. De jongens hebben me gisteren wel vier keer gevraagd hoe laat ik wakker denk te worden. Om hen niet te veel te laten schrikken heb ik een tijd van tien uur gezegd. Opgelucht smoezend zijn ze naar boven verdwenen. Het houdt wel in dat ik dan moet zorgen dat ik rond die tijd dan ook weer in bed zal moeten liggen. Zucht. En net nu het zonnetje zo uitbundig schijnt.

En dan?

Later op de dag moet ik naar mama toe. En daar zie ik tegen op.

Ze zit nu in de fase dat ze me niet herkent wanneer ik binnen kom. De twijfels zijn op haar gezicht te lezen. Wanneer ik haar dan probeer gerust te stellen door te zeggen dat ik mijn haar heb opgestoken of een andere jas aan heb waardoor ze me niet meteen herkent, wil wat helpen. Vaak begint ze daarna te huilen omdat ze het voor mij zo erg vind dat zij zo vergeetachtig is.

Ik heb cake gehaald en lekkere chocolaatjes. Zelf kan ze geen boodschappen meer doen. Ze vergeet wat ze nodig heeft en neemt mee wat ze al heeft, pinnen gaat al twee jaar niet meer omdat ze mijn telefoonnummer als pincode probeert in te voeren en via haar bibliotheekkaart kan ze geen geld opnemen. En wanneer we het in haar kamer niet meer uithouden gaan we die chocolaatjes ronddelen aan de andere bewoners.

Een stukje wandelen zal ze ook wel lekker vinden. Het zonnetje schijnt en de vogeltjes hebben me gewekt met een bijzondere goedemorgen serenade. Lange wandelingen worden het niet meer. Dat red ze niet. Maar genieten gaan we zeker. Of in ieder geval zij.

Ik ga zelf daarna wel met de hond weg. Nog even langs mijn paard om daar een knuffel te geven en dan vanavond gourmetten met de jongens. En dat weten zij nog niet

Fijne zondag allemaal. Ik ga nog even terug naar bed om op mijn ontbijt te wachten. Hopelijk drijft mijn brood dit jaar niet weer in de thee...

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
We zijn er door gekomen Ingrid. Pfffffffffffffff
We gaan het zo leuk mogelijk maken Karazmin. En het was vandaag koffie die niet over mijn brood lag.

Jij ook sterkte dan P1eter.
Steeds meer mensen krijgen of hebben er mee te maken Leny. Samen komen we er door heen.

Dank je Pipeloen.
Gewoon doorgaan met ademhalen, meer kun je niet doen. Ik heb precies hetzelfde, denk dat dit voor veel mensen herkenbaar is.
Groet van leny
Toch fijne dag toegewenst !
Probeer toch van deze dag zoveel mogelijk te genieten, hoe moeilijk ook. Ik probeer hetzelfde te doen!
een moeilijke dag zo te lezen, maar hopelijk ook met leuke en grappige momenten. Zonder theesoep.