Mythen over lastige pubers! (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Recent onderzoek wijst uit dat ons gevoelsleven wordt gestuurd door natuurlijke processen in de hersenen.

We zijn niet alleen een optelsom van genen

 

plus de blauwdruk die ouders tijdens de kleutertijd meegeven

 

Men blijkt tevens een chemische fabriek die zich voortdurend aanpast en in ontwikkeling is. In het blikveld van die nieuwe wetenschap kunnen ouders de metamorfose die pubers doormaken van een ander kant gaan bekijken.

Het is de natuur die de scepter zwaait

De puberteit is niet zomaar een botsing van verlangens of oorlog over macht.
Kinderen gaan anders denken en tot overmaat van ramp groeien er dingen aan hun lijf waar ze mee moeten leren leven. Waar sommige kinderen niet konden wachten om net zo veel te mogen als hun ouders blijkt ‘groot’ worden niet altijd zo leuk meer als ze dachten en in dat proces, dat onherroepelijk onomkeerbaar is, wordt het voor alle betrokkenen hard werken. Puberale onzekerheid is dus een natuurlijkheid, geen tekortkoming van het kind of de ouders.
Het bereidt hen in alle opzichten voor!  Op straks, als zij verantwoording moeten leren dragen voor keuzes en gedrag, voor wel of niet aardig zijn, meegaand of rebels. Ouders dienen juist dan hun houding jegens hen aan één kant te versoepelen doch daarnaast wel andere, meer gelijkwaardige, aandacht aan hen te besteden. Dit is het moment om je kinderen te leren met jullie te overleggen. Zij moeten immers tevens leren onderhandelen, waarbij beide partijen water bij de wijn kunnen doen. 

Ouders, noch kinderen zijn de baas in dit natuurlijke proces, dat perfect is uitgedokterd om elkaar langzaamaan los te kunnen laten. Kinderen, maar ook ouders horen van elkaar los te weken. Los van het krijgen en geven van zorg en richtlijnen. Het kind moet het lef kweken achter de eigen mening te staan, óók als die afwijkend is. minder braaf en anders dan men verwacht. Ouders hebben daarin echter nog steeds een (belangrijke) taak. Het zijn enkel onderlinge verhoudingen die veranderen, niet de karakers.

Hormonale puberale huishouding ligt overhoop en het lijf verandert

 

 Niet voor even zoals bij een griepje! 

Voor altijd

 Dat is beangstigend 

 

Voornoemt hersenonderzoek heeft aangetoond dat de biologische klok bij prepubers (tieners) anders gaat tikken. Waar het basisschoolkind de dag vroeg begint komen pubers later ‘op gang’. Op grond daarvan zouden middelbare scholen om elf uur ’s morgens moeten beginnen omdat hun leerlingen op dat tijdstip beter uitgeslapen zijn en makkelijker leerstof opnemen. Wat zou dat veel ‘gedoe’ schelen. Leraren die zich niet meer ergeren aan onverschillige kinderen die daarvoor negatieve opmerkingen incasseren. Later de lessen starten zal een makkelijkere samenwerking opleveren. De mythe over puberende leerlingen als lastig zou deels kunnen worden ontkracht. Ze zijn maar voor de helft zo lastig en in de greep van de natuur! Weg met die negatieve invulling!

Lichamelijke veranderingen, het ontdekken van de 'waarheid' en genot

Kinderen worden aan het lichaam herinnert via pijn, angst, blijdschap, eten, smaak, etc. Een geschaafde knie doet anders zeer dan een snee in de vinger en aan pijn komt gelukkig altijd een einde. Na een vinger tussen de deur wordt de nagel blauw, valt eraf en groeit weer aan. Wat een wonderlijke geruststelling.

Het puberlijf eist echter ineens via totaal andere seintjes (niet minder indringend) alle aandacht op.
Natuurvolken hebben rituelen om jongelui de volwassenheid binnen te leiden en de hele stam is daar getuige van waardoor het een belangrijke stap wordt. In onze westerse wereld zijn die mijlpalen niet voor handen, doet men er zelfs stiekem over. Jammer, maar we kunnen er zeker veel van leren en onze kinderen helpen de geestelijke en lichamelijke veranderingen te vieren!  Men zou hen als trotse aankomende volwassene kunnen verwelkomen. Mensen die nog veel uit te zoeken hebben, zeker, maar vanuit het veilige nest. Dat is een veel feestelijkere manier om door deze moeilijke fase te komen.

Homo-Hetero-Bi?

Wat is de nieuwe taak van ma?

Of een meisje er geestelijk klaar voor is of niet, via eng bloed, dat vanaf die eerste keer iedere maand vloeien zal, moet de aanstaande vrouw afscheid nemen van het kind dat ze tot nu toe was. Voor de rest van haar vruchtbare leven. Ongemakkelijk is die knoeiboel en ze heeft hier niet om gevraagd. Gemeen en lastige overlast, waar zij niet altijd zin in heeft. Het kan woede oproepen, zeker als het gepaard gaat met lichamelijke pijn.


Nu is het tijd met je dochter uit de kast te komen!

Gelijkwaardig praten en daardoor haar gevoel van eigenwaarde aanscherpen. Het feit dat ze nu kinderen kan krijgen zou een feest moeten betekenen, géén enge stok achter de deur waarmee we kuisheid afdwingen. Ma kan de verhouding met haar dochter positief beïnvloeden door regelmatig iets voor vrouwen onder elkaar in te plannen. 

 

 

 

 

 

Deel je kennis over het heerlijke van vrouw zijn. Wees haar positieve voorbeeld. Doe voor hoe liefde voor jezelf voelt. Jij kent het klappen van de zweep, maar ze hoeft zéker niet in alles hetzelfde te zijn als jij. Praat ontspannen, als het uitkomt, met je dochter over de man-vrouw-verhouding die gelijkwaardig dient te zijn. Dat mishandeling binnen een relatie geen liefde is. Bespreek het verschil tussen lust en liefde. Een meisje dat van seks houdt is geen hoer! Het gezonde lichaam is aan voorplanting toe, maar vertel haar ontspannen en met humor waarom en hoe je dat kunt voorkomen.
Het zou normaal moeten zijn om in deze fase met je dochter over alle facetten van seksualiteit te praten. Geef haar het gevoel dat het normaal is uit te zoeken welke plekjes het meeste genot geven, dat masturberen lekker is, ontspant en hoe ze daarbij haar fantasie kan gebruiken. Praat respectvol over prostituees en hun nut in de (op seksbeluste) maatschappij. Over verliefdheid en dat het bedoeld is om jezelf te leren kennen via een jongen. Speldt haar niet het sprookje op de mouw dat haar lief zonder woorden begrijpt wat ze wil of dat liefde vanzelf komt en blijft! Deel haar mee dat er emotionele verschillen zijn tussen man en vrouw in de beleving van liefde of lust en leer haar vooral duidelijk te communiceren.

 

 

Waardoor wordt pa een onontbeerlijke aanwezigheid?

Het vertrouwde plasgereedschap wordt bij zoonlief een eigenzinnig aanhangsel dat een geheel eigen leven leidt. Dat zet de jongeman zeker voor vragen. Moet hij zich ervoor schamen? Homo-Hetero-Bi? Pa, tijd om je ermee te bemoeien en je zoon gerust te stellen. Help je kind zichzelf te herontdekken. Vertel hem dat het normaal is dat zijn jongeheer op de meest ongemakkelijk momenten de kop opsteekt. Dat je knap voor lul kunt staan met een tent in je broek bij een beurt voor de klas. Dat vermaledijde ding is nog niet bereid om naar je instructies te luisteren en zich in te houden wanneer het nodig is. Plan doe-dingen van mannen onder elkaar. Het moet voor je zoon een hele toer zijn, om zich met zijn liefdesgereedschap te verzoenen, lijkt mij. Vertel hem langs neus en lippen hoe datzelfde onding genot bezorgen kan. Seksualiteit kent zoveel kanten. Praat als gelijken en geef je bloot als vader opdat je zoon zich aan je spiegelen kan, zich in jou herkent. Laat hem merken dat hij bijzonder is, niet op jou hoeft te lijken, maar er zijn nou eenmaal universele zaken die over de hele wereld hetzelfde werken. Maak duidelijk dat hij niet abnormaal is met alle opwinding en/of door zijn lijf gierende onzekerheden, dat het went. Vertel hem respectvol over hoeren en hun nut voor mannen die om welke reden dan ook omhoog zitten. Over hoe verliefdheid is bedoeld om via dat meisje de vrouwelijke emoties in jezelf te leren kennen en aanvaarden. 

Leer hem hoe hij respectvol op haar emotionele aard kan reageren en dat liefde geen ongrijpbaar lot is maar een werkwoord waarin je elkaars gelijke bent. 

Maak als ouders met je opgroeiende nazaten deze bijzondere periode tot een onvergetelijke tijd en een mogelijkheid om je op een gezonde wijze te binding.

 

 

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Idd de spijker op zijn kop. Duim voor je artikel.
Neerpenner haalt de woorden uit mijn computer... Zo als ik al eerder zei, je slaat nogal eens de spijker op zijn koppie, dit is voer voor een groter publiek!
dit is idd een heel goed artikel!
Een heel goed artikel. Een goed les van een wijze vrouw.
Soepel geschrven. belangrijk onderwerp.
Duim
Tex
Goed stuk! Top!
@janneke, Bij mij is het omgekeerd! Als ik roep dat ik het niet meer weet, dat mijn leven ongetwijfeld triestig gaat eindigen, dat de wereld tegen mij is. Dan sussen ze me met de magische woorden: "Dat is normaal, het ligt aan je hormonen."
Gek genoeg voel ik me dan beter. ;)