Vreemdgaan en de gevolgen?

Door Leny gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een avontuurtje kun je overzien, doch een langdurige relatie kan je goed op gaan breken als de wensen niet meer vervuld kunnen worden, van beide kanten.

ZOVEEL MEER

 


De stilte overviel mij toen ik de motor van de auto stilzette en rustig de wielen over het heidepad uit liet rollen. Even aan het milieu denken en de benzine natuurlijk. Al wat ik zag was de paarse vlakte vol met heide. Ik genoot van de stilte om mij heen, het lange zandpad waar ik op reed deed de auto niet echt goed maar dat kon mij niet deren. Het waren de kleuren, de stilte, de zachte bries toen ik uitstapte die mij een moment deed genieten en in dat ene moment is geluk een genot om te ervaren.

Totdat ik ineens een hand op mijn schouder voelde. Een sterkte strakke hand die dwingend mijn hoofd liet omdraaien van schrik.
“Tjezis man wat laat je me schrikken! Daar stond mijn liefde, mijn stille liefde hier zomaar naar toe gekomen op mijn vakantieadres. We hadden hier afgesproken en het was een hele toer om alleen weg te gaan zonder bij mijn man argwaan te wekken. Maar vrouwen zijn slim en het lukte mij om even alleen te vluchten om mijn geliefde in de armen te sluiten.

 

“Sorry, ik wilde je niet laten schrikken liefste maar ik had mij daar liggend verstopt omdat ik de auto niet herkende,” verontschuldigde hij zich.
Wij kusten elkaar en hielden elkaar vast alsof wij nooit meer uiteen wilden. Maar het leven was nu eenmaal niet zo voor ons uitgestippeld. Beiden waren we getrouwd en beiden hadden wij kinderen en beiden hadden wij verantwoordelijkheden waar geen van 2 onderuit wilde of kon komen. Een keuze was er niet. Deze gestolen uurtjes waren voor ons de spanning van de affaire. Maar als dit alles is dan vraag ik mij af waar het ophoud realiseerde ik mij ineens.

Ik rukte mij van hem los en keek ineens woest naar hem op.
“Ik kan dit niet meer, dit moet anders. Deze vakantie van een week en hier een gestolen uurtje op de hei in niemandsland?”
Wat moest ik hiermee, kon ik hierop teren tot ja en tot wanneer.
“Wat bedoel je nou, ik heb verdomme vrij genomen om hier helemaal naartoe te rijden met de trein en jij komt ineens met moeilijkdoenerij?”
Zijn verbaasde gezicht en het niet begrijpen van mijn uitval was natuurlijk onverwachte kost voor een man die mij alleen als onderlegger beschouwde, ik wilde meer, veel meer.
Ik wilde hem voor mijzelf.

 

“Kunnen wij daar niet een andere keer over praten, moet dit nu?” bitste hij terug.
“Ja, dit moet nu, niemand om ons heen, van God en iedereen verlaten en wij samen hier tussen de paarse hei kunnen best een beslissing forceren, wij zijn volwassen genoeg om dat te doen denk je ook niet. Niet alleen een nummertje tussendoor wanneer het jou uitkomt, maar gewoon samen zijn, ook de verjaardagen, de feestdagen, de….”


Hij liet mij niet uitspreken, drukte een hand tegen mijn mond en kuste mij hartstochtelijk.
Weer snoerde hij mij de mond, weer was ik de minste. De woede van de minste te zijn bekroop mijn eergevoel. Waarom moest de vrouw altijd het onderspit delven, letterlijk en figuurlijk? Ik was het zat, meer dan zat. Ik duwde hem van mij weg en hij raakte uit balans en viel.

“Trut wat doe jij nou!, schreeuwde hij door de stilte van de heide.
“Sorry, dat was niet de bedoeling.”
Ik liep op hem af en reikte mijn hand uit om hem op te trekken, zijn hand pakkende voelde ik het zweet in mijn handen en de zijne.

Mijn hand gleed uit de zijne en hij viel met een harde klap weer achterover.
Bang, boven op een kei. Ik hoorde zijn schedel kraken en het bloed sijpelde er aan de zijkant van de steen af. Zijn verbaasde blik was gericht op mijn koele blik. Ik had er genoeg van, maar schrok toch toen ik zag dat zijn blik star bleef en zijn lichaam stil.

 

O ja, was ik al vergeten te zeggen dat wij op de Drentsche heide waren vol met hunebedden aan de zijkanten van de wegen?

©leny kruis

©foto leny kruis

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Op de Drentse hei? Verhip, dat is bij mij in de buurt. Er is hier eerdaags een onderzoek ingesteld, naar bloed op een steen ... Hahaha, leuk verhaal.
mooi geschreven ,duim erbij
spiritlady dank voor je reactie, groet van leny
erg boeiend geschreven