Waarom blijven we zo belangrijk voor een Narcist?

Door Kaarsje gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De laatste stuipen van een narcist of zal het nog jaren gaan duren?

Waarom blijven wij zo belangrijk voor een narcist na het eindigen van de relatie?

Deze vraag maalt zo nu en dan door mijn hoofd heen, het is net alsof ze grip willen houden op je leven, of willen ze het bewust gewoon verzieken?  Je hebt amper een stap gezet, of ze zijn er weer met hun gezeur, hun gedreig, hun kleineren.

Nu heb ik ook nog eens de mazzel dat de ex van mijn nieuwe vriend ook zo'n lieverd is, die loopt te dreigen met van alles en nog wat, dus we zijn in het bezit van twee gestoorden. Hun favoriete dagen om te gaan zieken is op donderdag, vrijdag en zondag ochtend, vraag me niet waarom, maar blijkbaar hebben ze een hekel aan het weekend, of  ze hebben dan echt helemaal niets te doen en gaan ze het maar voor ons lopen verzieken. Ach gedeelde smart is halve smart zal ik maar zeggen.

Soms gaan op vrijdag op dezelfde tijd de mobieltjs af, tring, bericht en dan kijken we elkaar hier aan, welke ex heeft er nu weer zin aan? Het is natuurlijk altijd een gok wie nu de kolder weer krijgt en met wat... Voor mijn ex is het makkelijk, hij houd het erop dat ik een totaal gestoorde gekke moeder ben, die haar twee oudste kinderen geslagen heeft, maar de jongste nog nooit. Maar wat niet is kan natuurlijk nog altijd komen, want ja, ik ben tenslotte knettergek. Dat ben ik trouwens volgens hem geworden nadat ik bij hem weg gegaan ben, daarvoor was ik van alles en nog wat, maar nog niet gek. Toen was ik gewoon nog een gestoorde idioot die zonder hem helemaal niets kon, het valt hem zeker vies tegen dat ik wel alles kan..Mijn eigen rug kan ik zelfs krabben, niet dat het nodig is, want mijn vriend doet het met liefde, maar ik kan het wel...

Nu dwaal ik weer af, ach, ik heb er denk ik een patent op ondertussen. Wou het eigenlijk hebben over mijn verjaardag maandag. Al jaren werd mijn verjaardag niet meer gevierd, was zomaar een dag volgens ex, net als de trouwdag, Moederdag, Valentijnsdag, kerst, etc. etc.etc. Let wel, Vaderdag was heel belangrijk, zijn verjaardag ook en met de kerst moest ik wel lekker voor hem koken he! 

Afijn, afgelopen vrijdag begonnen ze tegelijk bijna met sms'en, was dus van twee kanten bal. Het is maar goed dat ik geen hond heb, want die zou ondertussen dood gehongerd zijn met wat ze allemaal zeggen. Zij is tot zondagavond bezig geweest. en hij tot en met maandag , ondanks dat we er niet op reageren, wat de gein er voor hen aan zit, weet ik niet, maar ach.

Hij zal wel geroken hebben dat dit jaar mijn verjaardag wel gevierd zou worden en tja, dat kan hij niet lijen, geen dingen doen zonder hem en het liefste moet ik in de misère zitten en hem missen. Dat ik dat niet doe, kan hij niet mee weg, want wie laat nou zo'n fantastische man lopen?  Waar het op neer komt, hij zal me wel weten te vinden en dan zijn de rapen gaar. Hij gaat me mijn kind wel afpakken en anders justitie wel, daar zal hij wel voor zorgen. Ik moest mijn bek houden volgens hem en stoppen met achterlijk doen, dat ik maar heel snel zijn kind naar hem moest brengen. Want anders zou hij mijn nieuwe vriend wel even vertellen wat voor een hoer ik wel niet ben, een lui varken, nergens goed voor.

Onze relatie duurde maar 18 jaar, dus tja hij kan het weten hoe ik in elkaar zit, toch? Soms heb ik wel medelijde met hem, want laten we eerlijk zijn, om 18 jaar lang met zo iemand te moeten leven, das toch wel een regelrechte schande. Die arme man, in wat voor een hel heeft hij moeten leven.

Bij deze open in spontaan een rekening nummer voor alle noodlijdende narcisten onder de bevolking, zodat ze hun therapie kunnen betalen voor datgene wat wij hen hebben aangedaan door de jaren heen. Niet te gul zijn met geven, want hun hebben nog nooit enige vorm van hulp nodig gehad! 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wapenen tegen een narcist is bijzonder moeilijk zo niet onmogelijk als je kinderen met hem of haar hebt.
Co-ouderschap met een narcist lijkt mij niet uit te voeren. Narcisten houden zich immers niet aan regels en afspraken. Regels en aan afspraken houden gelden alleen voor hun slachtoffers niet voor hun. Zij staan boven alles. Ik zie mijn kinderen niet meer en mijn kleinkinderen ook niet meer.
Ik mag ze alleen zien als ik weer terugga naar mijn narcist. Mijn kinderen helpen hun vader mijn daar weer terug te krijgen.
Ik ga nog liever dood dan dat.
Een lijdensweg blijft het als je beseft dat ex de kinderen van jongs af aan al achter mijn rug om beinvloed heeft. Zonder dat ik ook maar iets gemerkt heb. Bijna niet te geloven, maar het is de waarheid. Ze zijn zo ongelofelijk stiekem en vals dat ik het zelf bijna niet kan beseffen dat ik dit heb meegemaakt en nog mee maak.
Hoe kun je je kinderen beschermen word hierboven gevraagd. Ik weet het antwoord niet. Werkelijk ik weet het niet.
Vonneke
Ik ben sinds een paar weken informatie aan het vergaren omtrent dit onderwerp. Per toeval ben ik op narcisme terecht gekomen. Na een relatie van 10 jaar (met inmiddels 2 kinderen), heb ik eindelijk de knoop doorgehakt om bij hem weg te gaan. Ik ben kapot, maar voel me ook gesterkt door mijn besluit. Ik zie namelijk steeds beter, wat hij allemaal aan het doen is en het is bijna belachelijk.
Het is zo'n bevestiging wat ik altijd al voelde. Dat het er eigenlijk niet toe deed, dat hij een relatie had met mij. Het ging namelijk nooit om mij.
Ik ben heel hard op zoek naar hoe ik met de toekomst om moet gaan. De kinderen zijn klein en ontvankelijk en ik zal ze op de een of andere manier moeten beschermen. Wij opteren nu voor co-ouderschap (als ik dat niet zou doen, dan kies ik voor een veel moeilijker traject), maar zie het ook een beetje met angst en beven tegemoet. Ik probeer mijn koers te varen, maar het valt niet mee omdat hij iedere afspraak aan zijn laars lapt, en daar vele smoesjes voor heeft om dat te rechtvaardigheden. Maar ik moet en ik doe het. Voor mezelf en mijn kinderen. Uiteindelijk lukt het toch om babysteps te zetten, maar het is moeizaam. Ook omdat ik mijn gevoel niet van de een op de andere dag kan uitschakelen.
Heb ik overigens vaak tegen hem geuit: Als ik bij je blijf, kan dat alleen door mijn complete gevoel uit te schakelen, anders is er bonje.
Kan iemand me helpen aan info hoe ik moet omgaan met een dergelijke ex en hoe ik mijn kinderen hier tegen kan wapenen?