Verloren liefde en amputatie van een hart...

Door I_wonder gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Scheiding..en het verdriet erna..

 

 

Eigen schuld, dikke bult!

Tranen rollen over mijn wangen, de pijn snijd door mijn hart.
Ik hap naar lucht, voel dat ik bijna door mijn benen zak.

Je bent er niet meer.

Niet naast mij als ik slaap,
Niet naast mij als ik wakker wordt,
Niet meer naast mij.

Hoe is het ooit zo ver kunnen komen?

Ik hield van je met heel mijn hart. En jij van mij.

Ik liet mijn leven achter, en verhuisde. Een andere taal leren, het leven met jouw opbouwen. Met zijn ups en downs, zoals in elke relatie. Maar de liefde was er.

Tot het nodlot toeslag, en wij allebei veranderde. Ik het meest, dat geef ik toe.
Een stomme verslaving, opname...en dan die grote kloof tussen ons twee.

Ik kan het nog steeds niet begrijpen, maar ik ben vertrokken.

De kloof was te groot geworden, ik dacht dat de liefde weg was..en vertrok.

Te snel, te impulsief.

Emmers tranen ondertussen, al is het bijna 4 jaar geleden.

Ik hou nog steeds van je. Elke minuut van de dag, elke seconde van de nacht.

Het gemis doet zo`n pijn, dat ik soms niet meer kan. Soms niet meer wil.
Ik wil bij jouw zijn! Ik wil jouw hand vasthouden, in jouw armen liggen.


 

 

 

 

 

 

 

Hoe groot is de kans dat het ooit weer goed komt? 10 %? 30%? 50%....tijd en boterhammen zeg je.

Ik hou nog van je, en jij nog van mij. Ik zie het in je ogen, ik voel het als je mij vastneem. De liefde is er nog steeds, maar het verdriet dat ik je aangedaan heb, nog steeds te groot.

Ik hoop en bid.

Leven zonder jouw is geen leven. Mijn lach is verdwenen, en alleen jij kan die terug doen verschijnen.

Moraal van dit verhaal? Als je liefde nog in je leven is, vecht ervoor!

Geef de liefde van je leven niet te vlug op....je weet maar pas wat je hebt als je het kwijt ben.

Ik hou van je F.

 

 

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi geschreven! duim