Leven en wonen in Griekenland zonder familie

Door Kleine-bij gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Op de flarden van de zo kenmerkende Griekse muziek, drijft de geur van het Paaslam mijn huiskamer binnen. De zon schijnt en overal in de straat hoor je vrolijke geluiden. Familie en vrienden zijn vandaag bij elkaar gekomen om het grootste feest van het jaar te vieren.

 

  Athene is rustig, zo rustig als het alleen met Pasen en in de maand augustus kan zijn. De files zijn opgelost en de wegen zijn leeg en stil. In de straten hoor je vrolijke geluiden en nu eens geen getoeter van ongeduldige automobilisten. Geen mensen die ongeduldig wachten tot de stoplichten weer op groen gaan, waarna ze zich naar de overkant haasten voordat het alweer op rood springt. Het is feest, vannacht is Christus opgestaan uit de dood en heel Griekenland is blij vandaag. Veel Grieken die in Athene wonen, komen oorspronkelijk uit een dorp. Een dorp dat ver van Athene kan liggen maar ook dichtbij. Een dorp dat op het vaste land kan liggen maar ook op een eiland. Veel Grieken die in Athene wonen, gaan met dit soort dagen naar huis. Thuis waar moeder de scepter zwaait. Thuis waar ze altijd welkom zijn en waar moeder ze nog elke dag mist.

  Niet alle moeders wachten in het dorp tot het weer feest is en de kinderen naar huis komen. Er zijn vele moeders die mee zijn gegaan naar de grote stad Athene. Het huis in het dorp staat vaker leeg dan dat de familie er is. Maar met dit soort dagen is het weer ouderwets gezellig in de huizen van hun jeugd. De familie komt samen en viert feest. Op de avond van ‘witte donderdag’, vertrekken de families massaal uit Athene. De komende dagen bereiden ze zich voor op het grote feest. De oude tradities komen uit de kast. De vrouwen zorgen voor het huis, de boodschappen en de bijgerechten. De mannen bekommeren zich om het lam, de kokoretsi (een spies van orgaanvlees omwonden met darm) de wijn en het vuur waarop al het vlees straks wordt klaargemaakt. Op de grote dag zelf klinkt al vroeg muziek en gelach van de families die buiten bezig zijn met de voorbereidingen van het feestmaal.

  Mijn leven hier, is het leven van een buitenlandse in een land waar andere tradities, normen en waarden gelden. Af en toe mis ik wel eens die gezellige brunches die we vroeger hadden met de familie. Maar een familieleven als de Grieken hebben, heb ik ook in Nederland nooit gehad. Veel Nederlanders die naar Griekenland zijn geëmigreerd, zijn hier gekomen toen ze jong waren. Ze zijn getrouwd met een Griek of Griekse en hebben hier hun leven en hun gezin. De schoonfamilie is nu hun familie. Ik ben getrouwd met een Egyptenaar. Mijn familie woont dus niet in Griekenland, maar in Nederland en in Egypte. De reden dat ik naar Griekenland verhuisde was niet, de liefde voor een mens, maar de liefde voor het land. Mijn man heb ik leren kennen toen ik al in Griekenland woonde.

  De feestdagen zijn voor mij af en toe wel moeilijk, een gezellig familiefeest vieren zonder familie is lastig. Soms gaan we wel eens naar vrienden, in een van de dorpen van hun jeugd. Dan wordt het familiefeest ook voor mij een blijde gebeurtenis, maar dat gebeurt niet elk jaar. Wij zijn samen, samen met zijn twee en samenzijn is ook een feest, maar toch mis ik af en toe het samenzijn van meer dan alleen maar samen met zijn twee. Dat gevoel van gemis, komt niet vaak voor, alleen maar rond de dagen van een familiefeest. De rest van het jaar ben ik volkomen gelukkig. Griekenland is prachtig en elke zomerse dag voelt als vakantie. De zon schijnt, de lucht is blauw, het uitzicht op de zee is prachtig en dan de bergen, waar ik niet meer zonder kan. Het oude en het nieuwe, verbonden in deze mooie stad. Soms is het moeilijk zonder familie, maar vaker is het mooi en ben ik blij met het leven en wonen in Griekenland.

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven, je familie blijf je op bepaalde momenten toch missen hè?
Mijn zus woont in Zuid Afrika, soms is dat moeilijk ;-)
Griekenland is prachtig en ik ben blij dat ik hier mag wonen, maar het is inderdaad vaak erg moeilijk. Zeker zonder familie.
Sfeervol artikel voor een Griekenland-fan als ik. Heb al heel wat Griekse eileanden bezocht en altijd voelt het weer als een stukje thuiskomen.
Graag gelezen, het lijkt me een prachtig land. Als ik ooit nog eens de kans krijg om het te bezoeken, zal ik het zeker doen!
Heerlijk Griekenland, ben er vaak geweest op vakantie op diverse eilanden, het vasteland ken ik dus (nog) niet. Geweldig land, leuk om er over te lezen!
wat heb ik dit verhaal graag gelezen! Griekenland hebben wij nog niet bezocht - het staat zeker op onze verlanglijst. We hebben al veel gereisd (kan je zien in mijn vroegre artikelen) Maar ik ben blij dat ik door jou weer een stukje andere cultuur leerde kennen. Ik begrijp jouw dubbel gevoel en ik hoop echt spoedig naar Griekenland te kunnen reizen. We waren in de omgeving nl, een rondreis door Turkije. En in Egypte waren we op Nijlcruise 3 dagen in Cairo : een indrukwekkend land en heel boeiende geschiedenis, net als Griekenland trouwens.
belgische duim verdiend hoor!
Ook het vaste land is prachtig, Kavala, Ioannina en de Peloponnesos. En nog veel meer. Het is zeker de moeite waard. Maar de eilanden zijn ook erg mooi.