Mijn eerste liefde

Door Moneyq89 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

"Mama, ik heb vlinders in mijn buik." Dat vertelde ik mijn moeder als meisje van een jaar of vijf, zes terwijl we terug liepen naar huis. Ik had mijn eerste kusje gehad.

Mijn eerste liefde. De "player" van groep 2. Hij had om de week een ander meisje, maar nu was IK zijn vriendinnetje. Ik - én dat andere meisje. Het mocht dan ook niet baten; na een paar dagen ging het uit. We hadden niet dezelfde kleur wimpers.

 

Verliefdheid

Er volgden andere verliefdheden. Dan was ik weer eens gevallen. Voor die ene jongen in de hoek van het pension in Oostenrijk die enkel Zweeds kon. Ik kwam er nooit toe met hem te praten, maar in ieder geval ken ik Angel van Shaggy uit mijn hoofd. Of voor die jongen op de basisschool die zo leuk lachte. Tot hij vroeg of ik hem leuk vond en ik glashard ontkende. Natuurlijk niet. Hoe kom je erbij?

Ik droomde van een jongen als Gohan, donker haar, bruine ogen. Of donker haar, blauwe ogen. De eerste jongen die ik kuste voldeed aan deze laatste criteria. Niet dat ik me nog veel kan herinneren van de kus zelf.

Dan heb je nog de jongens die je zo af en toe tegen komt. Die je leuk vindt voor het moment dat ze in je blikveld staan, maar die je vergeet zodra ze verdwenen zijn. En die ene jongen die je brengt tot knikkende-knieën-verliefdheid, maar out of reach is. Maar zolang je dat nog niet weet, is je leven vol ups en downs. Vind hij me leuk? Vind hij me niet leuk? Niet dus.

De relatie

En dan denk je hem tegen te komen. De ware. Die ene die je hart sneller doet kloppen, en die hetzelfde bij jou voelt. Je kijkt de kamer rond en een paar ogen kruist die van jou. Daar is hij dan. Die lach. Die ogen. Voor je het weet lig je in zijn armen en zijn jullie een jaar samen. Hij is je zielsverwant. Hij is je grote liefde. Hij is perfect. Hij is meer dan perfect!

Tot langzaam de waas van verliefdheid optrekt. Tot je op een dag op je roze wolk wilt klimmen, maar er enkel nog grijze wolken zijn. Tot je eerste ruzie. Tot je zijn beperkingen ziet. Zijn jullie nog wel zo voor elkaar geschapen? Je gaat twijfelen. Je gaat je afvragen of er iets meer is - iets beters...

De ware

En wanneer weet je dan dat het deze keer echt is? In mijn vorige relatie geloofde ik dat we altijd bij elkaar zouden kunnen blijven. Op dat moment zou hij zomaar de ware kunnen zijn. En toch was hij het niet. Toch verbrak ik uiteindelijk de relatie omdat het niet meer goed voelde. Maar tot dat keerpunt zou ik nooit verwacht hebben dat ik nog een ander tegen zou komen waarbij ik hetzelfde gevoel zou hebben.

Hoe kan de ware bestaan als meerdere personages die hoofdrol kunnen spelen?

 

Zou ik deze keer de ware te pakken hebben? Is dit mijn zielsverwant? Is dit dan mijn One and Only? Wordt het tijd om mijn wimpers te laten verven?

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk geschreven,die mooie oude herinneringen. Duim en fan erbij.
leuk arikel zeg, heel goed geschreven,
herinner mijn eerste zoentje ook nog hoor.
duim en fan erbij
Het zijn de mooie herinneringen. Suc6 op Xead.
Daar kan ik me wel in herkennen, Edwin.

En dank je, Ben!