Een nieuwe relatie na leven met een narcist.

Door Kaarsje gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Narcisme en nieuwe partner en dan verwerken.....

Ik heb sinds een aantal maanden een nieuwe vriend en gezien onze leeftijd, zijn we snel gaan samenwonen. Ook omdat ik op de vlucht moest met mijn zoon, om te ontkomen aan mijn ex partner. Niet dat het erg is, want ik heb er nog geen moment spijt van gehad en als ik het over had moeten doen, had ik het zelfde gedaan.Het lijkt wel alsof ik ben thuis gekomen, al jaren was ik gewend om op mijn tenen te lopen en me stil te houden. Eindelijk kan ik mezelf weer zijn, wel met een aantal fikse beschadigingen, die komen gaandeweg toch naar boven.Is ook niet zo verwonderlijk gezien de periode van 18 jaar dat ik gevangen zat in de fuik van een narcist.

Nu is me de laatste tijd iets aan het opvallen en het lijkt wel alsof iedereen die ik ken, die met een narcist te maken heeft gehad een nieuwe partner treft, die ook geleefd hebben met een narcist, of waar het bij een vrouw eerder onder valt, een borderliner.

De kenmerken zijn allemaal hetzelfde, van verbaal geweld, tot lichamelijk geweld, manipuleren, liegen, negeren en treiteren. Is het omdat we de pijn bij een nieuwe partner meteen zien, die herkenning van? Ik zou het niet weten, wel is het zo dat ook al zijn het exen, ze je altijd weten te vinden, het liefste om hun shit weer aan te horen en met hem mee te leven. Mocht je dat niet meer willen, worden ze kwaad en krijg je verwijten naar je hoofd, word je bedreigd, vernederd, de grond weer ingestampt en dat triggert. Maakt niet uit of het je eigen ex is of die van de nieuwe relatie. Je zet even tien stappen terug in de tijd en weer voel je die alles verdovende angst, de onmacht, de vernedering. De ex houd het niet alleen bij zijn eigen ex, maar ook die sleuren alles erbij om maar te kwetsen, bedreigen en angst aan jagen.

Wat zijn dit voor soort mensen vraag ik me wel eens af, zijn ze wel in staat om geluk te kennen, ik ben zelf van mening van niet. Maar waarom willen ze iedereen in hun eigen misère trekken?

Ik ben momenteel zwanger, mijn eigen ex, zou dat kindje wel even weg laten halen door BJZ, de ex van mijn vriend zal me wel even in mijn buik stompen als ze me tegenkomt.   Lekkere mensen denk ik dan maar, maar neem ze serieus, heel erg serieus. Alles wat je dierbaar is, word ingezet, je kinderen, ouders, je dieren, letterlijk alles. Plots ben jij diegene die hun leven verziekt hebt en hun geen geluk gunde. Hun hebben nooit problemen, alles ligt altijd aan de andere, alcohol/drugs misbruik, is geen probleem voor hen, maar ons probleem, wij klagen immers erover...

Vaak zijn ze zo fantastische dat ze geen vrienden hebben en het jou verwijten dat je wel mensen kent, maar dat zijn in hun ogen, geen vrienden, ze gaan immers van hun eigen kunnen uit en dat is mensen gebruiken, misbruiken en daarna vervloeken. Niemand is goed genoeg voor ze en als mensen om ze heen wegvallen, is het hun verlies, want zij zijn immers zo gigantische fantastische.

Vraag me wel eens af, tot houden van zijn ze niet in staat, maar zal het niet verrekte eenzaam en koud zijn op de top van die berg waar zij staan? Ik weet, niet mijn probleem meer, nou ja soms dan, als je weer even die 10 stappen terug zet. Wat hun eigenlijk niet weten is dat zuiver houden van zo mooi is en ondanks dat wij de gevolgen van hen dragen, wij het met liefde wel kunnen verwerken.

Ik heb er zo'n vrede mee dat er nooit meer tanden uit mijn geslagen zullen worden, met asbakken gegooid worden, de zoveelste keer bont en blauw zijn. Mijn vriend was ook geen assistent van een messen werpster, mijn andere vriend wou ook niet dat zijn bril in duigen werd geslagen toen die nog op zijn neus zat. Mijn vriendin wou ook niet in een hoek geschopt worden en dag in dag uit vernederd worden. 

Wij zijn niet langer meer hun speelballen, we zijn zelfs sterker dan ooit, maar vertel hun dat maar eens, want hun denken keer op keer ons leven nog te regelen, te bedreigen, ons te kleineren, ook al hopen we soms alsnog er op dat ze veranderen.

Normaal denkende mensen zullen nooit hun konkels kunnen snappen, ook al zouden we het wel eens willen.

Hoe durven die mensen toch altijd hun stoornissen op ons af te wentelen?

Maar voor  die gene die weet over wie ik het heb  in mijn artikel, jij krijgt ons niet klein !!!! Niet en nooit meer. Ga een nieuw iemand zoeken om te kleineren...

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dapper en veel geluk in je nieuwe relatie en met de zwangerschap.
Ook voor mij zeer herkenbaar, ik wens je veel geluk!
Herkenbaar!
Dikke duim voor je artikel, zullen veel mensen wat aan hebben.
Gr. PT