Gevoelens, vrouw zijn, weggestopte verlangens, maar ze zijn er nog...als je maar hard genoeg roept dat het niet meer voor jou is weggelegd,overvalt het je des te harder.

Door Bea68 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Omdat ik al een flinke tijd met mijn gezondheid kamp... Had ik de mannen een (klein beetje) afgezworen. Ik durfde me niet meer met ze in te laten,omdat ik mezelf niet kon beloven.. Dat ik de vrouw kon zijn die je meeste mannen van je verwachten. (lees ik ben in afwachting van een operatie, en kan dus niet alles wat een man en een vrouw samen doen,daardoor dacht ik gewoon...dan blijf ik lekker alleen) Het lot heeft iets anders bedacht, en ik kan niet zeggen dat ik daar een probleem mee heb...ik en mijn grote mond.

Lieve allemaal.

 

Sinds 10 jaar ben ik gescheiden en in de 2 jaren daarna, heb ik behoorlijk ingehaald wat ik miste.

Tot ik besefte, dat het me geen bevrediging gaf.

Toen ging er een knop om in mijn hoofd en lijf en heb ik besloten alleen die mensen toe te laten die het ECHT waard zijn.

Natuurlijk is me dat ook niet helemaal gelukt, omdat sommige mensen zich graag anders voordoen(blehh)

Of omdat ik ook maar een mens ben.

Nu ben ik echt binnen 3 weken aan de beurt een zware operatie te ondergaan...en nu gebeurd me dit.

Ik ben een beetje berichtjes aan het beantwoorden als ik ineens een vriendenverzoek krijg.

Ik kijk nog zo van,daar heb je er weer één.

Maar deze was gelijk anders...hij stuurde gelijk een berichtje waarom hij vriendjes met me wilde worden.

En al zit er 11 jaar verschil tussen ons, toch heb ik het besluit genomen hem een kans en het voordeel van de twijfel te geven.

Wel had ik gelijk zoiets, van leuke gast, maar wat moet die met mij?

Okey, die stap zijn  we ondertussen gepasseerd.

Nu 8 dagen lang, gekletst, gelachen, getypt , gecamd...en jeetje wat is hij leuk.

Ineens merkte ik gisteravond iets wat mijn hele hormoon huishouding door elkaar heeft gegooid.

Ik had een kriebel in mijn onderbuik die ik volgens mij zwaar op slot had gezet.

Tegen iedereen geroepen, ik hoef geen man meer...

Ik kan me toch geen 100% geven.

 

En nu.......damn...

Voor deze man, heb ik bijna alles over.

Ik heb de gevoelens nog, wat had ik graag de stap gewaagd om te kijken of de gevoelens echt nog kon den doen wat ze beloofden, en ze eerst moeiteloos deden.

Je denkt daar eigenlijk niet over na.

Hij weet dat het voor mij heel dubbel is, en natuurlijk gelijk ook heel moeilijk.

Het kan hem niets schelen, hij wil er gewoon voor me zijn.

Echte mannen...ze bestaan nog.

Ik jou jullie op de hoogte over het wel en wee met de op handen zijnde operatie.

Maar, het komt door de lente...of niet, maar MIJN gevoelens doen het nog!

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lieve Bea, veel succes met je operatie. Ik hoop dat het allemaal goed gaat. En die man, tja ze bestaan. En dat het nou 11 jaar scheelt... so what? Hoop snel eens iets van je rijndichten te kunnen bewonderen ;)
thanks, i will
Heel leuk voor je, geniet!
Dank je wel..
Had het gewoon geblokt.
T zou niet meer gebeuren, en dan juist op het moment dat je het niet verwacht..there he is..
Mooi verhaal! Ben heel blij voor je; met zo'n operatie in het vooruitzicht mag er toch ook iets positiefs in het leven komen, nietwaar? Duim!