Het verschil tussen de seksen

Door Gewoonieko gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Maandagavond in de sportschool. Op maandag is het er altijd drukker dan op andere dagen. Alsof we massaal ter biecht gaan en berouw tonen voor de zonden van het weekend.

Zwetend en met rode hoofden zwoegen twee vrouwen zich voort op de crosstrainer, zich beklagend over hoe zwaar ze het hebben, en ik kan een glimlach niet onderdrukken.
Ik schat ze allebei van mijn leeftijd, rond de veertig dus. En waar op sommige mensen de tijd geen vat lijkt te hebben is diezelfde tijd nu niet erg vriendelijk geweest.
Maandagavond, in de sportschool. Op Maandag is het er altijd drukker dan op andere dagen. Alsof we massaal ter biecht gaan en berouw tonen voor de zonden van het weekend.
De twee dames in mijn onmiddellijke nabijheid lijken het zwaar te hebben, maar toch niet zwaar genoeg; ze zijn nog in staat om met elkaar te praten. Het gesprek gaat over rimpels. En uitdijende dijen. En grijs groeiende haren. “Grijs is het nieuwe blond” probeer ik nog. Het klinkt opgewekt maar dit ontgaat de beide dames, en hun klaagzang gaat door.Het lichaam lijkt alle kanten op te willen gaan. Het is een dagelijks gevecht tegen de zwaartekracht waarvan je bij voorbaat weet dat je het gaat verliezen, aldus de meest forse van de twee. Ze heeft blonde haren tot op haar schouders, maar haar kruintje verraadt dat dit niet haar eigen kleur is. Het roze T-shirt dat ze draagt vertoont donkere vlekken rond haar oksels en op haar rug. Haar kleine ogen staan iets te dicht bij elkaar. Het geeft haar een enigszins dommig voorkomen. Ze lijkt het zwaar te hebben.                                                                                                         Rimpels rond de mond. Rimpels rond de ogen. Diepe groeven in het voorhoofd. Wenkbrauwen die wildgroei als hobby hebben. Hun mening stond als een huis: als vrouw moet je toch wel erg hard  werken om er enigszins aantrekkelijk uit te blijven zien. Regelmatig bezoek aan de sportschool lijkt noodzakelijk, haren verfen hoort erbij en met make-up worden de resterende onregelmatigheden weg gewerkt. Nee, dan hadden mannen het toch wel heel erg veel gemakkelijker. Ze zijn het roerend met elkaar eens, die twee. En ondertussen zwoegen ze voort op de crosstrainer.

Die avond leerde ik dat mannen met het verstrijken van de jaren leuker worden. De ervaring die ze hebben maakt ze interessant en rimpels hebben is charmant. Wanneer de haarbos niet meer de haarbos van weleer is dan scheren we de kop kaal en meestal pakt dat nog goed uit ook. Zelfs een beginnend buikje wordt schattig gevonden, zo werd mij toevertrouwd. Ik haalde mijn schouders op; tegen zoveel verbale kracht én zo’n honderdtachtig kilo aan vrouwelijke massa kon ik niet op.
Wij mannen zitten ‘s avonds thuis op de bank met de vrouw die ooit zo oogverblindend mooi was. Maar dat is lang geleden. Tegenwoordig gaat ze twee keer in de week naar de sportschool in een bijna wanhopige poging iets van weleer terug te krijgen. Haar haren, waar je vroeger je neus in begroef om de geur van lentebloesem diep op te snuiven, dragen nu de penetrante geur van een chemisch haarkleurmiddel. En de make-up? Die draagt ze alleen overdag als ze deur nog uit moet. Wat ze wel draagt is die vervloekte vormloze kleding waar jaren geleden je onsympathieke buurvrouw ook in rondliep.
Zo af en toe vraagt ze je of je nog verliefd bent. En dan hebben wij mannen het gemakkelijk? 

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel mooi geschreven !
Dat is nou zo leuk van Yneke, die wijst je soms op oude toppers!
Prima geschreven
;-) mooi geschreven
Hahahaha leuk artikel! Zeer herkenbaar inderdaad. duim
Leuk artikel, weer geweldig geschreven:P Het blijft leuk je verhalen te lezen en ook hier hebben we weer een gedeelde mening:P DUIM!
Hahahahaha, wat een mooi artikel. Vooral dat sportschool moment heb ik al vele malen in de praktijk zien voorbij komen. Ik vind het zo raar dat mensen het zo moeilijk vinden om goed voor zichzelf te zorgen.