Ik kende je blijkbaar niet goed genoeg

Door Charmaine gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

soms gaat niet alles hoe je het had gewilt.

Alles in mijn leven liep uit de hand.
Terwijl ik dacht dat het juist beter ging en weer alles oppakten.
Hoe dan ook ik was jonger dan 18 jaar woonde toen op een kamer training in Arnhem.
Daar bleek alles verder goed te gaan ging weer opzoek naar school had namelijk 3 jaar school verzuim gehad.
Was op zoek naar een bijbaantje in een restaurant om extra geld op zak te kunnen hebben.
Ik had veel vrienden in mijn buurt waar ik mee optrok ze deden vooral veel met muziek.
Ik werd dus ook wel eens uitgenodigd om in de studio bij hun te komen en om een videoclip te maken.
Het staat allemaal op youtube dus ik kreeg allemaal reacties op me hyves en kreeg daardoor veel mensen in me vriendenlijst. '' niet dat ik ze allemaal kende maar meer om de interesse''.
Ik ging bij me moeder slapen in het weekend het was  altijd super gezellig we gingen bbqen met vrienden  en familie na alle gezelligheid was ik dood moe. dus ging ik slapen ..
werd ik vroeg in de ochtend gewekt door me moeder met een lekker kopje thee .
Als mijn moeder zoiets doet en in gesprek wil weet ik al genoeg.. het was weer slecht nieuws..
Ze was gebeld door 1 van me leidinggevende op mijn oude kamertraining dat er iets niet klopte..
Ze zeiden tegen mijn moeder dat ik het niet goed deed op me kamertraining.
Ze maakte zich dus zorgen om mij en hadden een vermoede dat ik een slecht netwerk heb omdat ik veel mensen in mijn hyves lijst had staan toen die tijd.
Ze vertelde me moeder ook dat ze niet veel overzicht over mij hadden  omdat ik  altijd maar weg was.
Met andere woorden ze hadden een vermoeden dat ik met 'loverboys' te maken had..
Mijn wereld stond op dat moment op zijn kop.
Mijn moeder schreeuwde naar mij begon te huilen of het waar was of niet ze was vanaf dat moment heel erg bang.
Ik mocht toen niet meer terug komen op mijn kamer training omdat ik een gevaar voor de meiden daar zou zijn.
Ik probeerde iedereen het te zeggen dat ik er niks mee te maken had.
Uiteindelijk hebben zei een rechtzaak geopend om mij gesloten te zetten voor mijn eigen bescherming.
en toen kwam het eropaan na 3 weken ongeveer.
de rechter wou niet het onzekere voor het zekere nemen dus ging hij akkoord met het besluit van de gesloten machtiging.
Mijn hart brak alles in 1 keer weg van me moeder, broertjes ,zusjes en mijn familie.
Maar mijn moeder had kunnen regelen dat ik nog fatsoenlijk afscheid mocht nemen van mijn familie.
Ik had 4 uur de tijd om dat te doen en dan aanwezig te zijn op de gesloten groep op de og Heldring stichting.
Ik was zo erg emotioneel ik kon gewoon geen afscheid nemen van mijn vrienden en familie.
Ik vroeg mijn moeder of ik  een pakje sigaretten mocht gaan kopen en mijn moeder zei ja dat is goed ik zie je zomedeen weer.
Op zo manier nam ik afscheid ik ging weg met me vriendin ik belde 1 van me vrienden op en vertelde ze dit verhaal en dat ze me moesten gaan helpen.
En ja was het antwoord hun gingen mijn helpen .
Ik ben op de trein gestapt richting hun en heb me vriendin gevraagd om goed op me familie te letten dat alles goed komt en gaat en dat ik zo afentoe contact probeer te houden.
Toen ik op het station aankwam ben ik door een vriend van mij opgehaald met de auto en heeft hij me afgezet bij zijn huis.
Hij ging goed dingen bedenken waar ik toen het best naar toe zou kunnen gaan.
Ik kwam op het besluit om het land te gaan verlaten want ik wist sowieso al zeker dat de politie me allemaal zouden gaan zoeken door heel Nederland.
Ik ben toen gebracht naar België.
Naar een jongen die daar woonde die de komende tijd voor mij  zorgde.
Alles was uit overleving de eerste 6 weken.
Geen internet geen telefoon en niet naar buiten.
Ik leerde hem kennen zijn naam was Luciano.
Hoe hij met mij omging hoe hij voor me zorgden
Ik kon hem alles vertellen en zei altijd tegen mij eerlijk waar het op stond
Wat ik het beste kon doen.
Ik weet niet naar die 6 weken begon ik iets van hem echt leuk te vinden.
Hij bracht me elke dag weer een leuke dag.
veel lachen veel samen doen.
Hij gaf me een telefoon voor als hij er even niet was en als ik hem nodig had.
Uit het niks werd ik gebelt heel apart terwijl hij de enige is die mijn telefoonnummer Had.
Het was een vrouw die begon te schreeuwen ik verstond er niks van..
het enige wat ik aan dat gesprek kon verstaan was 'Jij gaat met mijn man'.
ik zei niks.... en hing vervolgens op .
heb hem nog niks gezegd totdat hij terug kwam.
ik wist niet hoe of wat ik tegen hem kon zeggen .
dus voordat we gingen slapen vroeg ik hem toch van ; vertel me eens iets meer over jou zelf je weet heel veel van mij maar ik niks van jou...
hij vertelde me dat hij Surinaams was en een vrouw had die hoogzwanger was.
ik schrok ik zeg tegen hem wat doe je dan hier ..
hij zegt 't gaat niet zoo goed tussen ons en ik ben druk met van alles en voor jou..
ik zei tegen hem ; weetje ik wil een eigen kamerwoning waar ik tot me 18e in kan wonen maar dn op jou naam als het kan..
hij vond het goed hij had het geregeld allemaal voor me ..
maar voor iets hoort iets.
ik zoo nou vertel. hij zegt ik sta bij me vrouw ingeschreven dus dan moet ik me uitschrijven en dan pas kan ik dat voor '' ons'' regelen..
ik zei niks wat ik wist geen antwoord erop te geven ..
Hij ging weg blijkbaar naar haar toe..
En kwam gefrustreerd terug in de avond..
Ik vroeg aan hem wat er allemaal aan de hand was?
Hij zegt; ik vertelde je toch al dat het slecht tussen mij en me vrouw ging.
Ze vertelde me dat ze jou aan de telefoon had en nu moet ik uit huis.
Hij heeft het toen afgesloten met haar maar wou de kinderen blijven zien hoe dan ook.
Hij ging meteen de volgende dag zich uitschrijven en we gingen samen opzoek op het internet voor een apptm.
En ja hoor we waren meteen geslaagd.
1 week daarna konden we gaan intrekken.
Alles ging weer goed ook tussen hem en mij onze band werd steeds sterker
Ik werd helemaal verliefd op hem en hij blijkbaar ook op mij..
We deelden samen een bed .
We gingen overal samen heen..
Het begon er op te lijken dat alles weer goed kwam.
2 maanden later.
Luciano was naar zijn zoontje bij voetbal gegaan.
We zouden in de middag spulletjes gaan kijken voor ons huisje.
Het was 12 uur in de middag ging lekker op bed tv kijken.
Uit het niks 5 min erna word ik gebeld door luciano.
Voor dat ik kon opnemen was het huis ingetrapt.
Kwamen er 4 marechaussee binnen gestormd.
Dat ik nu al me spullen moest pakken en meekomen..
Ik zeg wat doen jullie hier wat wil je van me en wie zijn jullie.
Hun zeiden; we nemen mee zorg dat je gewoon mee werkt.
Ik dacht in mezelf ; naar ga ik dit was het dn .
Ik hield me sterk. Was op het bureau.
Er werden me duizenden dingen gevraagd waar ik niks op te antwoorden had.
Ik bleef ontkennen wie ik was zodat ze me niet konden houden.
Toen heb ik 2 dagen daar vast gezeten.
En moest ik wel bekennen wie ik was en wat ik hier deed en waarom.
Wat toen de eerste vraag was; Heb je wat met De Heer Luciano.
Ik zo ja… hoezo .
Ja, we hebben hem zonet opgepakt en hij heeft alles bekend en noem maar op.
Vervolgens hoor ik hem schreeuwen naast mijn ruimte.
En dat zijn de laaste woorden die ik van hem heb gehoord .
Hij zit de komende 3 jaar vast voor. Drugs, minderjarig meisje onder zijn hoede & fraude.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een duim omhoog. Jij hebt in ieder geval weer iets geleerd.
Duim voor je verhaal mainetje..

Ja dankjewel !, zo zie je maar weer he.
Jeetje wat heftig zeg, helaas kan je niet iedereen vertrouwen.. Duim voor je verhaal.