List En Bedrog

Door Prinsanna gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Belly is zeer ondankbaar met haar leven en probeert dat met leugens en bedrog te veranderen.

                                                                       LIST EN BEDROG.

 

De zomer was voorbij, Robin en Anna gingen weer naar school.
Robin slaagde er snel in enkele vriendjes te maken.
Anna kreeg dat niet voor elkaar, de meisjes uit haar klas fluisterden achter haar rug over de kleding die ze droeg.
Ze deed net alsof ze het niet hoorde, maar ze wist heel goed waar het over ging. Thuis durfde ze er niet over te beginnen, want er was de laatste tijd erg veel ruzie. Als André laat thuiskwam begon Belly te schreeuwen en te schelden.
Het ging altijd over geld en André riep dan weer terug,  dat ze bezopen was.
Langzaam begonnen Anna en Robin hier aan te wennen en trokken zich na het eten snel terug in hun slaapkamer, waar ze samen nog wat gingen spelen tot het tijd was om naar bed te gaan.
Gelukkig waren er ook avonden dat het wel gezellig was,
meestal wanneer het André was gelukt zijn omzet te verhogen,
waardoor hij Belly meer geld kon geven.
Op een van deze avonden trok Anna de stoute schoenen aan, gesteund door Robin.
“Ik heb geen vriendinnetjes op school.” begon ze.
“Waarom dan niet?” vroeg Belly. “Ze plagen haar, omdat ze haar kleren niet mooi vinden.”zei Robin, terwijl hij zijn moeder met een ietwat beschuldigende blik aankeek.”

Je moet niet zo brutaal kijken, snotaap, je bent pas zeven jaar hoor!,” snauwde Belly.
André zag dat ze haar geduld al weer begon te verliezen en blij als hij was met eindelijk een rustige avond als deze, probeerde hij de boel te sussen.
“Zou het helpen als je eens wat nieuwe kleertjes kreeg?” vroeg hij vriendelijk aan Anna. Deze haalde nerveus haar schoudertjes op.
“Dat helpt echt wel, ze zeggen dat Anna en ik zwervers zijn, ik trek me er toch niets van aan, maar Anna gaat steeds huilen.”
“Nou, Robin het is goed dat je dat vertelt dan gaan we eens een paar nieuwe kleren voor jullie kopen en gooien we de oude troep weg.!”
“Echt waar?” riep Anna verheugd.
“En wie gaat dat betalen?” begon Belly direct.
“Rustig nu, “ zei André “Ik heb je vanavond vierhonderd gulden gegeven,”
“Das voor de boodschappen “ mopperde Belly.
“Ja, ja dat weet ik, maar ik heb je toch gezegd dat ik erg mazzel had deze week, als ik er nou eens tweehonderd bij leg, dan kun je daarvoor kleertjes gaan kopen. “
“Zeker, hier in dat Godvergeten rot dorp.”
“Als je nou morgenvroeg de bus eens pakt naar Utrecht en er een dagje van maakt.
Zorg dan dat je weer terug bent als Robin en Anna uit school komen.”
Even wilde Belly protesteren, vanwege het vroege opstaan, maar aan de andere kant trok een dagje “stad “ haar ook wel.
Ze had al lang genoeg in dit gat vastgezeten.
“Wat lief van je André,” zei ze vleiend.
“Nou okay, dan gaat mama morgen eens kijken of ze wat leuke kleren voor jullie kan kopen. Moeten jullie wel overblijven hoor, anders red ik het niet.”

Belly stapte de bus uit, ze voelde dat de buschauffeur haar nakeek.
“Ik heb het nog steeds, “dacht ze.
Het motregende, maar Belly had het niet echt in de gaten.
“Wat zou ze nu het eerste doen? Heerlijk een dagje winkelen.
In al die tijd dat ze van André geld had gekregen had ze steeds een klein bedrag opzij gelegd. Gewoon, voor haarzelf, het was opgelopen tot zo'n driehonderd gulden, plus die twee van gisteren erbij.. nou lang niet gek .”
Ze was dol op shoppen.“Als ik nou eerst eens naar de Zeeman ga voor de kids, dan hou ik van die tweehonderd vast ook nog iets over voor mezelf!”.
Ze glimlachte en was vastbesloten er van te genieten vandaag.
Ze besloot naar Hoog Catharijne te gaan, daar was het in ieder geval droog en warm.
Belly bofte, bij de Zeeman hadden ze die week veel aanbiedingen.
Ze kocht een aantal ribfluwelen broeken voor Robin en voor Anna een in het rose en lichtblauw, met bijpassende truitjes.
Ze kon zelfs nog twee leuke winterjasjes bemachtigen. Eenmaal bij de kassa gekomen bleek dat ze maar honderdvijfendertig gulden kwijt was.
Dat had ze goed gedaan vond ze. Iets minder gecharmeerd was ze van de enorme tas met kleding die ze nu mee moest slepen, terwijl ze nog allerlei boutiekjes in wilde.
Net toen ze daar een oplossing voor wilde bedenken voelde ze een hand op haar schouder:”Heeee , moppie, wat doe jij hier ?”
Belly lachte, ze hoorde het direct.
“He Cherry, meid wat leuk, dat ik jou tref.” De beide vrouwen vlogen elkaar spontaan om de hals.
“Ik heb kleding voor de kids gekocht en nu wilde ik zelf nog even lekker gaan shoppen.”
“Met die tas?” gierde Cherry. “Goed dat ik je tegenkom, we zetten die tas in mijn auto, die staat hier vlakbij en dan gaan we lekker wat drinken en samen shoppen, is dat wat?”
“Lijkt me heerlijk.” zei Belly gemeend.
“Wat wil jij drinken?” vroeg Cherry.
“Zullen we een Irish Coffee nemen,” lachte Belly ondeugend.“Mij best en dan kletsen we meteen wat bij, hoe bevalt het in Westbroek.?”
“Klote.”was het enige dat Belly kon uitbrengen.
“Ach, jee, hoe komt dat nou?” vroeg Cherry meewarig.
“Nou , kijk.. 't komt ook door z'n ex, dat kreng wil z'n geld.
Kan ie mij niet betalen wat hij heeft beloofd, ja deze week dan wel,
volgende week is het weer mis. Hij sijkt maar dat ik teveel drink,
mag helemaal niets . Ik zit gevangen in een rot dorp, met een ouwe lul.
In bed is het een slome zak, laat het maar over me heen komen.
Het enige wat ie wil is een gezin met lieve kindjes en een brave huismoeder, wordt er echt knetter van.
Weet je wanneer ik voor het laatst uit ben geweest?
Nog voor de zomer, verder niet! Zit iedere dag thuis, met niets anders dan die stomme tv.”
Cherry nipte aan haar Irish Coffee en zei nadenkend. “Jij moet er een keertje uit, gewoon doen, laat hem de klere krijgen, je hebt ook recht op een leven.
Ik heb al een tijdje vaste verkering, ben helemaal verliefd op mijn Jos.
Hij heeft ook een leuke vriend. Stef, das een lekker ding joh.
Gaan we gewoon een avondje stappen, vindt je dat wat?”
Belly knikte.” We  kunnen Linke Betty ook mee vragen.  Ik zou het best leuk vinden om haar ook weer eens te zien.” 
“Nee doe maar niet, ik heb het gevoel dat ze niet zoveel meer van ons wil weten, het laatste dat ik over haar hoorde was dat ze zich in dure gelegenheden op schijnt te houden, hoe het precies zit weet ik ook niet .”
“Okay dan niet,”  zei Belly “kom we gaan eerst even lekker shoppen, heb ik tenminste ook iets leuks om aan te trekken.”

Het was een week later, toen André op een avond vermoeid, na een lange succesvolle dag thuis kwam.
Hij was blij dat hij weer iets extra's had verdiend en kwam de kamer binnen met een bos bloemen voor Belly in de hand.
“Wat zie jij er mooi uit,” zei hij met enige verbazing.
“Ja, ik ga uit vanavond.” was het koele antwoord van Belly.
Pardon? Je gaat wat...? “ vroeg André verontwaardigd.
“Je hoort me toch...”
“Ja, ik hoor je ja ,.. en met wie.. als ik dat mag vragen en hoe denk je dat te gaan betalen?
“Vorige week, toen ik die kleding voor de kinderen kocht, kwam ik Cherry tegen, ze trakteert me op een bioscoopje, dat is toch niet erg.
Goh man, ik ben drieëntwintig jaar, alsjeblieft zeg,  mag ik ook eens wat.”
André wilde nog iets zeggen, maar buiten toeterde een auto, Belly greep haar jasje van de stoel, glimlachte uitdagend naar André, zei: ”het eten staat in de oven” en liep  vervolgens de deur uit.

Cherry en Jos gingen volledig in elkaar op en over Stef had Cherry niets teveel gezegd, hij zag eruit als een Griekse god en maakte al snel diepe indruk op Belly.
In de bioscoop sloeg hij zijn arm om haar heen en liet zij haar hoofd tegen zijn brede borst glijden, terwijl hij zachtjes in haar oor fluisterde dat ze het mooiste meisje was dat hij ooit had gezien.
Het voelde net als bij Jaap vroeger.Belly had nooit gedacht dat ze nog eens verliefd kon worden, maar koesterde het gevoel dat zojuist in haar was opgekomen.
De dagen daarna verliepen in een roes. Stef belde Belly steeds op om haar te vertellen dat hij smoor op haar was en Belly werd verliefder en verliefder.
“Laat die ouwe zak toch.” had Stef gezegd.
“Kom bij mij wonen, voor die kinderen heb ik wel een plekkie hoor, geen enkel probleem.”
Zo kwam het, dat op een middag toen Anna en Robin uit school kwamen er een voor hen vreemde man in de huiskamer stond. “Zo, dat zijn ze dus.” lachte de man.
Hij stak zijn hand uit en aaide Anna door het haar, deze deed een stap achteruit.
“Wie ben jij?” vroeg Robin argwanend.
“Ik ben Stef, joch, ik kom jullie ophalen, je moeder en ik willen bij elkaar wonen en jullie gaan lekker mee.”
“Ik wil hier niet weg.” protesteerde Anna.”
Ik ook niet,” zei Robin “En André dan, mama?”
“Niet zo zeuren, André heeft het al lang begrepen, ik heb trouwens een briefje voor hem geschreven, dat ziet ie wel als hij thuis komt.”
“Maar me spullen dan?”  vroeg Robin zachtjes. “Jullie spulletjes heb ik allemaal al ingepakt, alles staat al in de auto van Stef, kom we gaan.”
“Maar ik wil André nog gedag zeggen!” protesteerde Anna.
“Dat gaat niet , we gaan er geen toestanden van maken .”
mopperde Belly die duidelijk genoeg van de protesten begon te krijgen.
“Buiten staat een gele stationcar, de deur is open, ga maar vast achterin zitten, er ligt daar ook een kadootje voor jullie. Ga maar gauw kijken.”grijnsde Stef.
Anna en Robin renden naar de auto.
“Zo, dat heb je mooi geregeld.”giechelde Belly
“ Ja, schatje,  laat dat maar aan Stef over.”
“Wat is het voor een kadootje .” vroeg Belly, terwijl ze op haar tenen ging staan en haar armen om zijn hals sloeg.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Danke wel Tipgever83 wat aardig, heel fijne avnd!
dikke duim en fan erbij voor je neergeschreven artikel !