De ontwrichte hoeksteen van de samenleving

Door HPaulus gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit artikel gaat over het verval van het gezin als logisch gevolg van het teruglopende kerkbezoek en de verstrekkende gevolgen daarvan in de eindtijd waarin wij leven.

Het gezin, bestaande uit een man, een vrouw en kind(eren) is bedoeld een veilige plek te zijn.


Een plek waar man en vrouw elkaar liefhebben en respecteren. Een plek waar man en vrouw één kunnen zijn, zoals God het bedoeld heeft. Eén zijn in het wederzijdse verlangen elkaar te vervullen.
Niet in de eerste plaats om de eigen behoefte voorop te stellen, maar het verlangen om de ander voorop te stellen, de ander volmaakt gelukkig te maken. In dat opgeven van het eigen zelf, het eigen ego, wordt als in een spiegel de gegeven liefde weerkaatst en teruggegeven. 

In deze toestand van vrede en harmonie, waar ruimte is voor ieders eigenheid, kan een kind in vrijheid en liefde opgroeien tot een zelfstandig en geliefd mens, die op zijn, of haar beurt dit grote kado weer doorgeeft aan zijn, of haar toekomstige partner.
In die veilige omgeving worden de normen en waarden van het gezin overgebracht op de kinderen.
Daar ook wordt het geloof samen beleefd en doorgegeven.
Eigenlijk is het gezin een kleine huiskerk. Een afgeleide van de gemeenschap van gelovigen van de parochie waar men lid van is. 

Tegelijkertijd met het verval van de kerk in al zijn donkere facetten, is ook in zijn kielzog het verval van het gezin als hoeksteen van de samenleving ingezet.

Volledig losgeslagen, zonder enig ander anker dan de invulling van de eigen behoefte worden mensen de maat genomen en na een tijdje te licht bevonden.

Trouwen, trouw beloven, samen zijn, een veilige haven vormen, is geen uitgangspunt meer van een relatie. Veel meer gaat het er om de bodemloze put van het eigen ego te vullen.


Het gaat in veel gevallen niet meer om samen, maar om twee individuen die ieder op hun eigen wijze hun ego willen vervullen. Een kind wordt in veel gevallen niet meer gezien als een bekroning van liefde, maar als een trofee om mee te pronken. 
Als kleine godjes waarvan iedere wens na een kik ingevuld wordt.
Er is geen sprake meer van opvoeden, maar van het inwilligen van wensen.
Kinderen worden zo vroeg mogelijk gelijkgesteld met hun verzorgers, waarvan er in veel gevallen meerderen de revue passeren. Al vroeg wordt geleerd dat je voor jezelf en je eigen wensen en verlangens moet opkomen.

Het kind betaalt op een gegeven moment zijn ouders terug door een volledig gebrek aan respect.

Logisch ook , omdat alleen het eigen ego gevoed is.

En in die gevallen waarin het kind wel geleerd heeft respect te hebben voor een ander mens, voegt het zich naar een omgeving, die daar wars van is. Het kind moet zich als het ware wel zo gaan gedragen, omdat het anders als buitenbeentjewordt gezien.

En Jezus, God zelf, sprak lang geleden al over het einde der tijden: en er komt een tijd waarin kinderen tegen hun ouders in verzet komen en hen ter dood brengen.

Kijk eens om u heen, lees het nieuws er maar op na en u weet het.


U wilt het waarschijnlijk niet geloven, maar ik moet u zeggen, alles wat in de bijbel staat is waar, iedere letter, ieder hoofdstuk, zowel het oude als het nieuwe testament.
Zo ook de aankondiging van het einde der tijden in de tekenen en barensweeen van deze tijd.

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel, mee eens.
Dat kinderen opstaan tegen hun ouder staat zelf al in het oude testament dus van alle eeuwen.
Goed geschreven artikel.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.
voor sommigen een ietwat precair onderwerp wellicht, maar de essentie is helder en kan ik alleen maar onderschrijven.
goed gedaan
helemaal mee eens, goed artikel duim.