Vier Jaar Later. Hoe Belly Overleeft.

Door Prinsanna gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Een jonge tienermoeder, moet alleen voor haar kinderen zorgen en besluit dat te doen, door zich te laten betalen:"FOR A LITTLE LOVE."

                                            VIER JAAR LATER. HOE BELLY OVERLEEFT.

 

 

“Ja, André, ik weet het we hebben deze keer alleen maar gepraat ,
  het spijt me, ik heb wel m'n geld nodig en bovendien moet ik Louis ook betalen voor dit kamertje.” zei Belly met een vermoeide blik in haar ogen.
“150, he?” vroeg André, een niet zo heel grote, beetje kalende man.
“Ja.!” was het koele antwoord, terwijl ze haar hand ophield.“Denk je erover na?” vroeg André bijna smekend.
“Ja, ja, je hoort me nog wel, ga nu, want ik wil ook naar huis.”
André pakte zijn jas van de stoel en gaf haar een kus.
“Ga nu!” zei Belly met enige aandrang.
André verliet het kleine kamertje.
Belly trok de dekens recht van het smeedijzeren bed,  pakte de rode sprei en legde deze er behoedzaam overheen.
Terwijl ze dat deed dacht ze terug aan de allereerste keer dat ze in dit bed had gelegen, samen met Tom een vrolijke gast van vijfenveertig.
Hij kwam vaak in “DE HOEK”.
Ze was op de instructies van Cherry naast hem gaan zitten.
Cherry had gezegd: ”Je gaat eerst alleen zitten en je houdt alles in de gaten, je ziet het zo.
Je moet niet bij de losers wezen.
Er zijn jongens die bulken van het geld, of  net gevangen hebben, dan gaan ze trakteren en daar moet jij bij zijn.
Wanneer ze jou trakteren bestel je natuurlijk iets duurs, da's weer goed voor Louis.
Hoe meer ze zuipen hoe beter het is, ook voor jou.
Als het zo ver is dat ze meer willen neem je ze mee naar boven, er zijn twee kamertjes.
Ik denk dat ik voor de rest niets hoef uit te leggen, je vraagt 100 gulden, 50 is voor jou en 50 voor Louis. “
Toen Belly later alleen met linke Betty was om voor die week afspraken te maken over het oppassen van hun kinderen, nam die haar in vertrouwen.
“Kijk, “ zei ze, ”je moet 150 vragen, daar kraait geen haan naar en Cherry al helemaal niet, die heeft haar eigen dubbele agenda.
Ze werkt voor Louis, maar in haar eigen caravan ontvangt ze ook klanten, dus...”
“Kan dat dan wel?” vroeg Belly.
“Tuurlijk kan dat, ik vraag altijd 150 en ik krijg het ook.
Haha, 50 voor Louis en 100 voor mij, eventjes beter verdeeld.”
Ze had Belly brutaal aangekeken terwijl ze er aan toevoegde: ”Wij hebben elk ook nog eens twee kinderen te onderhouden.
Denk daar maar aan, kost bakken geld hoor!Daarna kwam die eerste avond dat ze samen met Tom naar boven was gegaan.
Tom was behoorlijk aangeschoten en zij zelf ook.
Tom maakte allerlei grappen en zo was het ijs al gauw gebroken.
Terwijl Tom zich over haar heen boog had ze aan Jaap gedacht en haar ogen gesloten, daardoor was het best meegevallen.
Het mooiste moment kwam echter toen Tom haar, zonder problemen de 150 gulden in de hand drukte.
Ze herinnerde zich nog als de dag van gisteren dat er een enorm gevoel van macht en triomf over haar heen kwam.
Dat gevoel had haar veranderd en ervoor gezorgd dat ze alle keren daarna ook niet meer aan Jaap  had gedacht, maar aan de 150 gulden  die ze zou ontvangen.
Dat alles was nu ruim vier jaar geleden.
Ze glimlachte, terwijl ze de sprei zorgvuldig recht trok. “Ja, ze had hier heel wat honderdjes verdiend “.
Ze pakte haar lange okerkleurige leren jas en keek in de grote spiegel, waarboven twee lampjes hingen.
Ze gooide haar half lange rode haar naar achteren, keek naar haar smalle witte gezichtje en pakte haar poederdoos om de donkere kringen onder haar ogen van teveel drank en te weinig slaap te camoufleren.
Even dacht ze aan Jaap, het gevoel van liefde dat ze nog voor hem had gehad was in de loop der jaren omgeslagen in haat en bitterheid.
Nooit had hij meer iets laten horen, zelfs niet met de verjaardag van de kinderen waar hij haar mee opgescheept had.
Hij kon lekker zijn leventje leiden, maar zij moest  met haar 22 jaren, voor de kinderen zorgen, doodmoe werd ze ervan.
Soms nam ze hen heimelijk kwalijk dat ze er waren.
Wanneer ze haar  dan aankeken, was ze bang dat ze het wisten en  probeerde ze gemaakt aardig tegen hen te doen, maar diep in haar hart was de liefde gedoofd.
“Er is tenminste iemand die van jou houdt,” glimlachte ze tegen haar spiegelbeeld.”
Dat ben ik en ik zal zorgen dat jij nooit meer iets tekort komt.”
Belly sprak de woorden langzaam en verbitterd uit, terwijl ze de lampjes boven de spiegel uit deed.
Ze liep de lange smalle trap af die naar het café leidde.
Het was er nog maar half verlicht, Louis leegde nog een paar asbakken.“Time to go”,  zei Belly, terwijl ze naar hem glimlachte.
Louis had haar altijd goed behandeld.
Hij was er altijd als een soort veiligheid.
Er was eens een gozer geweest die zijn handen niet thuis kon houden,
nou dat had ie geweten.
Louis had hem alle hoeken van het café laten zien.
Je moest Louis niet besodemieteren, dan was hij een goede baas.
Hij had er zelfs voor gezorgd dat Belly weg kon uit de caravan en een van de sloopwoningen in de buurt kon betrekken, voor maar 100 gulden per maand.
“Ga heel effe zitten,” zei Louis, terwijl hij een glas witte wijn voor Belly neerzette.
“Het gaat gebeuren he vrouw,  heb vanmorgen een brief van de gemeente gekregen, de hele buurt wordt gesloopt .
Ik zei het je, als Hoog Catherijne klaar is gaan wij eraan.
Ze willen nu dwars door de buurt wegen die naar de parkeerterreinen leiden.
Ja en daar moeten wij voor wijken. Klootzakken!!!!
Natuurlijk, ik krijg wel wat anders toegewezen, maar daar moet ik de eerste tijd voorzichtig zijn, dat met jullie is illegaal he.”
Hij haalde zijn schouders op.
“En jij zit ook illegaal in je woningkie, das van iemand anders, die krijgt iets toegewezen, maar jij niet moppie!
Kijk het kan nog wel een half jaartje duren, daarom zeg ik het je.
“Kijk onderhand uit je doppen naar iets anders.”
Belly dronk haar wijn  en zweeg. Toen ze het op had knoopte ze haar jas dicht. “Thanks Louis,” zei ze met een knipoog van verstandhouding.
Het was lekker buiten, ondanks dat het nacht was, er woei een zacht voorzomers windje.
Belly voelde er zich prettig bij.
Het was maar een klein stukje lopen naar haar woning.
Sinds ze daar woonde hoefde Linke Betty ook niet meer op te passen.
Robin en Anna sliepen altijd als ze naar  “DE HOEK” ging en als Anna wakker werd wist Robin haar op een of andere manier weer in
slaap te krijgen.
Terwijl ze zo liep, kwamen de woorden van André weer in haar hoofd.
“Ik wil dat je hier weggaat lieverd.
Ik kan er niet meer tegen dat als ik weg moet er weer een ander bij je is,ik hou van je, ik wil je voor mij alleen.
Ik zal voor je zorgen en ook voor je kindjes. Echt waar.
Ik mis mijn eigen kinderen ook vreselijk.
Mag ze niet meer zien sinds de scheiding.
Kom bij mij wonen Belly.” Had hij gezegd.
Ze wist dat André verliefd op haar was geworden, hij had in een maand zowat al zijn vakantiegeld aan haar gespendeerd .
“Laat ze niet verliefd op je worden”,had Cherry altijd gewaarschuwd.
”Daar komt sores van”.
Belly draaide de sleutel in het slot, de deur ging krakend open.
Ze sloot hem zachtjes, opdat de kinderen niet wakker zouden worden,
het was al half  vier, over een paar uurtjes was het ochtend en
dan moesten ze naar school.
Gelukkig kon Robin zelf een broodje smeren en was de school
maar tien minuten verderop.
Hij leverde Anna altijd keurig af bij haar kleuterklas en ging dan zelf naar het hoofdgebouw waar de oudere kinderen zaten.
“Ja,” dacht Belly, “daar bof  ik echt mee, kan ik tenminste uitslapen.”
Ze keek de kamer rond, in de hoek lag een stapel kleding van de kinderen.
Ze had nog steeds geen kledingkast voor hen kunnen kopen, er was  wel een kast maar daar had ze haar eigen spullen in gehangen.
Belly had een dure smaak en wilde graag dat haar spullen netjes bleven.
Zij gaf veel geld uit aan kleding en make-up, ze wilde graag goed voor de dag komen.
Voor de kinderen besteedde ze niet zoveel, daar kwam nog bij dat ze veel kleding kregen van Linke Betty's kinderen.
Zij waren net even iets ouder en als die uit iets gegroeid waren bracht Betty het bij Belly, die het dankbaar aanpakte en weer in de hoek van de kamer neerlegde, waar Anna en Robin iedere ochtend zelf hun kleding uitzochten.
Zo was het wel eens voorgekomen dat Anna afgelopen winter in een zomerjurk op school was aangekomen.
Belly zag dat er een aangebroken zak chips op tafel lag, dat betekende dat Anna weer wakker was geweest, de lastpost , waarom sliep dat kind nou nooit eens gewoon door.
Belly ontdeed zich van haar kleding en stapte de kleine douchecabine binnen.
Een heerlijke luxe sinds ze hier woonde.
Ze liet het warme water over zich heen stromen, terwijl ze probeerde zo helder mogelijk na te denken over de woorden die André en Louis tot haar gesproken hadden.
Na een klein kwartier draaide Belly de douche dicht, droogde zich af , pakte haar zachte badjas, liep naar haar bed,zonder zich nog te bekommeren om de twee kleuters die in het kamertje tegenover haar lagen.
Bij het bed gekomen pakte ze de fles witte wijn die er naast stond, schonk een glas vol en kroop genoeglijk met het glas in de hand  haar bed  in, trok de dekens wat om haar heen, terwijl ze fluisterde :”Ach André, misschien ben jij wel de oplossing voor mijn probleem.”


 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je Liraatje, ja in triest, maar ze had ook anders kunnen doen, mijn moeder bleef bezig weet je! xxx Fijne donderdag!
Afschuwelijk dat dit voor een aantal meiden werkelijkheid is. Duim verdiend