Liefde en Pijn, deel 6

Door No-Comment gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Bestaat ze dan toch echt, de ware?!

Liefde en pijn, deel 6

 

Ik heb een ontmoeting in het zuiden des lands.
H. en ik hebben heel kort contact via de chatfunctie op de datingsite.
Zij is heel snel en behoorlijk ad rem, eigenschappen die ik bijzonder waardeer.
We spreken af in het weekend en ik moet me daar toch een takke eind voor rijden.
Maar vooruit, liefde kent geen grenzen, toch?
Zo gezegd en zo gedaan, na lang rijden kom ik in het zuiden aan.
We hebben een rendez vous in een tearoom in het centrum van de oude stad.
We bestellen iets te drinken en zij doet haar verhaal.
Gedragen verhandelt zij over haar geboorteland waar het bijzonder koud kan zijn.
Tot in de kleinste details legt ze in moeizaam Nederlands uit wat haar zoal passioneert.
Ze is heel charmant en heeft het voorkomen van een gravin of baronesse.
Nadat we gegeten hebben is het alweer tijd om terug te rijden, dat hele lange stuk.
We nemen afscheid en ze belooft mij te mailen.
De volgende dag schrijft ze dat ze dolgraag het contact wil behouden.
Maar ze heeft geen rijbewijs en dus ook geen auto.
En ik ben niet van plan om elke keer 360km te gaan rijden...

Afspreken in de randstad is dus beter te doen.
Nu spreek ik met I. af om ergens een hapje te gaan eten.
Wij doen dat in de randstad, dicht bij zee.
Ik haal haar op met mijn autootje en we rijden naar een restaurant van haar keuze.
We praten honderduit of beter gezegd, ik kom er bijna niet tussen.
I. is heel enthousiast en gedreven, en zeer intelligent.
Na een geanimeerde avond breng ik haar weer keurig thuis.
Ze zegt mij zeer zeker beter te willen leren kennen.
Maar nadat ik haar gemaild heb hoor ik vervolgens niets meer?

 

Bestaat ze dan toch echt, de ware?!
Ik reageer met een enthousiast berichtje op het aansprekelijke profiel van J.
Want wat is ze mooi, zo exotisch...
Al snel voeren we een hele hartstochtelijke correspondentie via de mail.
Uiteindelijk spreken wij dan ook in de randstad af, want daar woont en werkt ze.
Vol verwachting klopt mijn hart als ik bij haar aanbel.
We zijn gelijk helemaal weg van elkaar, onze blikken laten zich niet meer los.
Zometeen gaan we lekker wokken maar eerst even een kopje thee.
Eenmaal in het restaurant gezeten word ik verlegen van haar, zo verkikkerd kijkt ze me aan.
Weer bij haar thuis gekomen kussen we elkaar voorzichtig, maar steeds heftiger.
Het is al heel laat en ik moet nu echt gaan, zegt ze uiteindelijk.
Daarna volgen er twee gepassioneerde weekends, en de vonken vliegen er vanaf!
We vrijen, praten, lachen, eten, drinken en knuffelen met elkaar.
Dit kan niet meer stuk, zo zou je toch denken.
Maar jaloezie maakt een hoop kapot.

Zij gaat alleen voor onvoorwaardelijke liefde, en zo eindigt iets wat heel mooi had kunnen zijn...

 

En daar wou ik dit verhaal maar bij laten, bij pijn van de liefde.

© Dirk 2012.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.