Mars en Venus liggen met elkaar in de clinch

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Zijn vrouw koopt als verrassing beide overhemden. Dat had ze beter niet kunnen doen

Waarom niet?

Miek heeft die morgen een lentineus opgeruimd humeur.

De zon schijnt en in de stad kan ze uitgebreid ongestoord rondneuzen. Winkel uit, winkel in, heerlijk zonder hem, want die ontevreden tronie hoeft ze er niet bij, als het niet perse moet. Hij is nou eenmaal niet zo’n shopper. Als ze terugrijdt is ze geheel en al tevreden. Echt kiezen welke ze de mooiste vindt kan ze eigenlijk niet, maar dat zal geen wolkbreuk aan ruzie opleveren, met dit fantastische lenteweer, bedenkt ze als ze de pas gewassen hemelsblauwe auto op de oprit parkeert.


Piet is vandaag met de fiets naar zijn werk.

Hij houdt wel van een fris briesje voordat hij de rest van de dag onder die ziekmakende airconditioning moet zitten cijferen. Opgewekt komt hij die middag thuis en ruikt in de hal al zijn lievelingsgerecht. Mjammie, bloemkool. Meteen hoopt hij dat ze hem vandaag heeft klaar gemaakt met dat pittige kerrykaassausje waarin zoute uitgebakken spekjes zwemmen met goed gebraden vlokjes ui.

”Kijk eens Piet?” zegt ze stralend zodra hij binnen staat en hem de beide shirts voorhoudt.
Oef, hij ziet het dilemma al van verre. Leert ze het nou nooit?Oh, hij is er best blij mee, al zal hij dat nimmer overdreven kirrend tonen. Al dat enthousiasme laat hij graag over aan haar vriendinnen, want waar heeft zij die koerende meiden anders voor? Moet hij nou werkelijk als een kleuter staan springen omdat mammie hem weer eens op iets dubbels trakteert? Hij ziet de bui al van heinde en verre hangen en zijn mond valt na de eerste net-alsof-blije-actie dan ook spontaan terug in de halve omgekeerde maan. Kan hij iets vinden om over te vitten? Nee, het huis is spic en span, de was aan kant en Miek ziet er smakelijk uit. Heerlijk, effe geen geblèr aan de kop van de kinderen.

 

Gelukkig maken de knapperig gebakken spekjes in kerry en ei het daarna

wat draaglijker, maar de sfeer aan tafel is niet echt wat Miek ervan had verwacht. Of liever gezegd, hoe ze er de hele middag al over heeft gefantaseerd. Piet zou haar om de nek vliegen en er echt heel blij mee zijn. Dan zouden ze weh worden vanbinnen, stoutjes aan elkaar wat friemelen en wie weet... De rolgordijnen kunnen immers in een wippie binnen drie tellen dicht en op de bank heeft ook wel weer eens iets decadents naast het gebruikelijke vaste woensdagavond bedgetreuter. Het gebeurt niet vaak dat de kinderen bij oma en opa logeren, immers.

“Heb je straks nog zin om een eindje te fietsen?” vraagt ze bij het toetje, maar hij schudt zwijgend van niet. Het weer is goed, het is al langer licht en de uiterwaarden staan vol mooie bloemen, maar aan al die argumenten wil hij een chagrijnig broertje dood hebben. Vanavond moet hij dwarsig helemaal niets. Voor de bak hangen, mondje dicht, geen gekakel aan zijn kop en die stomme overhemden uit zijn hoofd verbannen. Jammer niets te voetballen op de buis. In die vrouw met kanker, die naar de dokter gaat terwijl haar man zijn mannetje staat met een of andere gewiekste dweil? Daarin heeft hij al helemáál geen zin. Zulke diepzinnige ellende kan hem niet bekoren, na het geestdodende werk voor zijn duffe baas.

Soms zou hij wel eens graag uitvliegen, iets onverwachts willen.

Parachute springen, met een aantal makkers, als hij die had. Aan bergbeklimmen gaan doen. Overal af zijn, alleen de zorg voor zichzelf. Nee, Piet is de laatste tijd meer lui dan moe en van een hoopvol sprankje levensvreugde weet zijn vrouw wel weer een asgrijs zuiltje wierookstof te maken met dat opgewekte lachje altijd. Waar haalt ze toch telkens weer die goede zin vandaan? Miek is niet kapot te krijgen en hij?


Tijdens het journaal liggen de overhemden uitdagend op de salontafel als Miek aan komt heupwiegen met mokken koffie. Een toef slagroom koketteert wulps boven de rand, inclusief een strooiseltje cacao. Wil ze hem vermesten soms? Het ene overhemd heeft prachtige streepjes in zijn lievelingskleur. Het zal hem geweldig staan. Wat dat betreft heeft ze een goede smaak, zijn Miek. Het andere, met het mooie boord en de contrasterende bies langs de sluiting, is gemaakt van een fraai gedistingeerd klein ruitje in de kleurtjes die zij zo graag ziet bij zijn donkerblauwe combinatie. Voor als ze eens romantisch uit eten gaan, wat de laatste tijd verdraaid weinig voorkomt. Waarom eigenlijk niet? Het kan hem gestolen worden want ooit komt het moment dat hij één van die twee hemden zal moeten dragen. Welke? In Godsnaam welke moet het dan wezen? Dat gaat weer het gebruikelijke gezeur geven: Doet hij de blauwe streep aan zal zij vragen of hij de roze niet zo mooi vindt en als hij voor de roze kiest weet zij zeker dat die blauwe dus een miskoop is. 

 

Djezussmina 

Waarom doen vrouwen toch altijd zo moeilijk?

 

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk geschreven :) ik heb het boek ook, het is maar kort maar heb hem wel in het Engels.
haha, dat bracht je mooi! Ik heb genoten van het verhaal en Piet ? ja , hij is nu eenmaal een man hé!
Ik zal serieus mijn best moeten doen om mijn artikel even goed te brengen! Dikke Belgische duim verdiend!
Dank jullie wel. In het boek van John Gray (het is ook in het Nederlands te krijgen) staan nog veel meer kenmerkende verschillen...
dat heb je weer leuk neergezet.. hihi gelukkig zal het mij niet overkomen, daar ik een hekel heb aan winkelen.. de man mag het zelf doen.. ;)
Ben onder de boom gevonden ........Gaaf artikel , echt top !
Alletwee in in de helft knippen. En dan de ene helft van de eerste shirt aan de helft van de tweede shirt.
Tadaa, dilemma opgelost!
Heerlijk! Goed en grappig verhaal!
Haha.. nog meer dan een wereld van verschil! Leuk verhaal!