Telefoon van Mabel, ze vraagt me haar liefdeslied aan Friso te zingen!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Ik breng een bezoek aan het Wellington ziekenhuis en zing een liefdeslied van Mabel aan Friso!

IK WERD GEBELD DOOR MABEL EN ZE VRAAGT HAAR LIEFDESLIED TE ZINGEN.

TELEFOON VAN MABEL:

Maandag ochtend werd ik gebeld door Mabel. Mijn gedicht heeft haar diep geraakten vraagt, of ik naar Londen wil komen. Ze zegt dat er tickets naar Londen op Schiphol bij de KLM balie voor mij klaar liggen. Mijn hart springt een paar slagen over. Ik vertel haar dat ze me kan herkennen aan een donkere hoed en natuurlijk de Herald Tribune onder mijn arm, die ik op Schiphol zal aanschaffen. Ik neem ook mijn gitaar mee. Het vliegtuig vertrekt om 15 uur en rond vieren stap ik de aankomsthal binnen. We herkennen elkaar direct en we begroeten elkaar met een zekere distinctie.
Ik vraag naar Friso. Ik zie haar vochtige blauwe ogen en ze zegt mechanisch. ‘’Hij is in coma en zijn toestand is stabiel’’, meer wil ze over Friso niet kwijt.

WELLINGTON PRIVE ZIEKENHUIS!

We stappen in een taxi en Mabel zegt: ‘Wellington hospital please’. Ze vertelt me dat Wellington het grootste privé ziekenhuis van Groot Brittanie is bij Regent’s Park niet ver weg van waar ze wonen. Het heeft een uitstekende neurologische afdeling en er is en team van neurologen, chirurgen, psychologen en fysiotherapeuten die hem allemaal bij kunnen staan. Ze kijkt me aan en zegt: ‘Belangrijk voor mij is dat hij in de nabijheid van ons en de familie kan revalideren. Daarbij komt dat er in Nederland geen goede opvang voor comapatiënten is. Men komt terecht in verpleegtehuizen voor dementerende ouderen. Ik vind dat een grote schande’.    

BEHANDELING IN LONDEN:

Mabel vertelt me dat Laureys de leidende neurochirurg, nog niet precies weet hoe de behandeling zal verlopen.  Gebruikelijk is het prikkelen van de hersenen middels medicatie en therapie. De fysiotherapeut masseert zijn gewrichten en spieren om zijn lichaam soepel te houden.

WONEN

Ze vertelt: ‘we wonen in betrekkelijke anonimiteit, al jaren in Londen. Maar wanneer we bij Wellington arriveren, staat er een cordon van Nederlandse en inmiddels ook Britse en Amerikaanse journalisten. Ze kijken en maken foto’s maar stellen geen vragen en wijken discreet uiteen om ons door te laten.

ZIEKENKAMER

Wanneer we de ziekenkamer betreden kan ik door de bloemenzee hem nauwelijks zien. Mabel leidt me naar zijn bed. Ze kust hem en streelt zijn gezicht en fluistert zacht zijn naam.
Friso, Friso ik ben weer bij je en heb iemand meegenomen die voor je wil zingen. Ik las zijn verhaal en liefdeslied op internet. Gisteravond heb ik de film Hable Con Ella gezien en ik was diep onder de indruk. Ik zal je het verhaal van de film vertellen en voor je dansen zoals in de film gedanst werd, door het ballet van Pia Bausch. Ze zet de soundtrack van Hable con Ella op en zie haar zwieren met tranen in haar ogen. De tegenstellingen zijn groot. Hij bleek en stil,  zij vermoeid en toch mooi. Ze blijkt een fantastische danser. Als ik dat zeg, antwoordt ze: ‘ik zat vroeger op ballet’.

THEE,

Ze gaat aan het hoofdeinde zitten en drukt op een knop.  Ze bestelt Earl Grey thee voor ons beiden en omdat ze me niets gevraagd heeft verklaart ze: ‘nergens zo lekker als hier’. Ik wacht even met drinken want Engelsen serveren thee op zijn heetst. Ik zie de blote voeten van Friso onder de lakens uitsteken en vraag of ik zijn voeten mag masseren met lavendel olie. ’Ja dat is een goed idee’. Ik warm mijn handen onder een hete kraan en masseer zijn voeten. Ik ben sportmasseur geweest en ik voel me nu heel vertrouwd met Mabel die zachtjes hem streelt. Nadat we de thee hebben gedronken, vraagt ze mij het liefdeslied: ‘Friso ik fluister je naam’ te zingen. Ik pak mijn gitaar en zet aarzelend in met een A mineur akkoord. Maar dan zet ik alle schroom van me af en zing liefdevol:

LIEFDESLIED VAN MABEL AAN FRISO!
Ik praat met hem, spreek je aan,
Fluister zacht je naam
Friso, Friso
Ik hou van jou
En ik streel je waar ik kan

Ik fluister,
Mompel zacht je naam
En ik voel dat je naar me luistert

Friso, Friso
Mijn liefste man
Onze passie is een vreugdevuur
En liefde van eeuwige duur

Onze hartstocht zal er altijd zijn
Samen met, die schrijnende pijn

Friso, Friso mijn liefste man
In mijn dromen, zul je altijd bij me komen

Bewust of onbewust
Het is niet van belang
Ik geef je alle rust

 
Laten we het feest
Der liefde vieren
En dansend door de kamer zwieren

Die stille tedere dans,
Op muziek waar jij van houdt
Brengt ons in euforische trance
De Goden geven ons die kans

Luister, luister
Naar jouw naam
Die ik zachtjes fluister

Laten we het feest der liefde vieren,
Ik kus je waar ik kan
Mijn lieve, dierbare man
Ik streel je waar ik kan

Ik praat met hem
Spreek hem aan
Fluister zacht je naam.
Friso,  Friso, luister naar mijn liefdeslied
Terwijl ik voor je zing en dans,
Geloof,  hoop en Liefde
In dit soms wrede lot, van ons bestaan.
Friso, Friso, Friso, Friso..[etc. sotto voce, steeds zachter]  
Ik fluister zacht je naam in geloof hoop en liefde! Herhaal….steeds zachter.   Muziek: Akkoorden: A mineur, D mineur, E.

Dan klinkt er en luide bel...ik schrik en realiseer me dat het mijn wekker is. Ik moet aan het werk. Wat een mooie droom, ik geniet maar niet te lang!

Reacties (31) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
echt heel mooi taco,
superduim,
Wat een mooie droom
Mooi gedicht en leuk geschreven :-)
Soms komen dromen uit!
Prachtig en super dat je het gezongen hebt gisteren!
Oh wat jammer dat ik er niet bij bent vanavond. Misschien als Mabel ooit verneemd van jouw lied, laat ze misschien wel wat van haar horen..............of is dat ook weer een droom?