Vechten voor je kinderen

Door Gul1975 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

7 augustus 2009 leerde ik je kennen, twee maanden later begon de wraak.

 

Onze ontmoeting:

Het is augustus 2009 toen ik je leerde kennen. Jij zat anderhalf jaar in een scheiding waar je drie kinderen uit hebt. Veel gevochten hebben we voor de kinderen en veel pijn mogen meemaken.
Ik leerde je kennen bij m’n werk.  Jij was parttime werkzaam in een muziek winkel en had daarnaast je eigen bedrijf in muziekproductie en verhuur en verkoop van audio apparatuur. Ik was druk met m’n werk bezig en je viel me dan eerst ook niet op. Ik was jou wel opgevallen en kreeg een uitnodiging van je op Hyves waar we op de chat met elkaar spraken.
De keer daarop dat je bij mijn werk langs kwam herkende ik je direct en je stapte spontaan op me af. We spraken vaker af buiten werktijd en je wou ook eens kijken bij de salsa school waar ik danste. Ik was eerst nog wat sceptisch over mannen, door een heftige relatie die ik achter de rug had. En wou eerst vrienden met je blijven. Jij was spontaan, lief, open en zorgzaam naar me toe en liet dat ook blijken. Steeds vaker spraken wij af en er ontstond een band tussen ons. We konden er niet meer omheen, we waren verliefd!

 

De situatie:

Je vertelde me dat je al anderhalf jaar in scheiding zat en samen met je ex drie kinderen hebt. Ook had je nog een koophuis die in de verkoop stond. Zij had haar eigen huurwoning en verbleef regelmatig bij de ex man van jullie oppas. Wanneer jij aan het werk was, verbleef zij bij de kinderen in de koopwoning. Wanneer zij aan het werk was, verbleef jij bij de kinderen in de koopwoning. Dit om het voor de kinderen zo normaal mogelijk te laten lopen. Daarnaast hadden jullie oppas geregeld voor de kinderen voor wanneer dit nodig was. Jij wilde dat de kinderen in hun eigen vertrouwde omgeving zouden blijven ondanks de moeilijke situatie. De kinderen zijn alles voor je. Het beste voor de kinderen is wat jij altijd voor ogen hebt gehouden en hier ben je altijd voor blijven vechten.

 

Afspraken:

Je hebt afspraken met je ex gemaakt over de omgang en verblijfplaats van de kinderen. Afgesproken is dat jij met je ex een co-ouderschap zouden aangaan en dat de kinderen in Leeuwarden blijven wonen. De scheiding was inmiddels sinds 2008 al een feit!

 

Een illusie:

Jij en je ex leefden apart van elkaar en zorgden samen voor jullie kinderen in de ouderlijke woning. Op een gegeven moment kon zij haar eigen huurwoning niet meer betalen. Jij wilde de moeder van je kinderen niet op straat zetten en je besloot dat ze maar weer tijdelijk in de koopwoning kon zitten, waar jij ook woonde. Dit was voor haar een aanleiding om de illusie te hebben dat het toch weer goed zou komen tussen jullie. Jij hebt altijd duidelijk aangegeven dat het echt niet meer ging en ieder zijn eigen weg gaat. Je hebt veel moeten incasseren omdat je ex niet de belangen van de kinderen als hoofddoel voor ogen had. Haar hoofddoel was jij. 

 

Open en eerlijk:

Je hebt vanaf het begin van onze kennismaking haar aangegeven dat je iemand had ontmoet. Dit was iets waar jij open en eerlijk over was en dat ook de afspraak was die jullie samen hadden gemaakt. Als één van jullie twee iemand zou ontmoeten dit ook open aan de ander verteld werd. Vanaf dat moment begon de ellende…

 

Alles of niets:

Zij kon het niet verkroppen dat je een nieuwe relatie had en deed daar alles aan om jou, mij en alles om je heen kapot te maken. Ze ging elke confrontatie met je aan waar de kinderen bij waren en ging je familie tegen je opspelen. Binnen jouw familie is een breuk ontstaan doordat iedereen zich ineens ging mengen in jouw echtscheiding. Uiteindelijk zag je ex maar één manier om jou te raken; Via de kinderen… Dit heeft grote impact gemaakt op het leven van de kinderen, van jouw en mijn leven. Ze gaf aan dat zij terug wilde naar haar geboorte plaats Velp. Dit vond je goed zolang de kinderen hun vertrouwde plek zouden houden zoals afgesproken is.

Even bijkomen:

 

Oktober 2009 wilden we even weg om tot rust te komen en hebben een week Turkije geboekt. Dit  had je haar verteld, omdat er ook oppas voor de kinderen geregeld moest worden. Maar zij wou hier niet aan mee werken en wou de oppas onmogelijk voor je maken zodat je niet weg kon. Uiteindelijk heb je haar tegen beter weten in verteld dat je een week met je baas op zakenreis ging, om er toch even uit te kunnen. Je had er veel moeite mee om een leugentje voor bestwil te moeten verkondigen.

Open boek:

 

In onze vakantie leren wij elkaar nog beter kennen. Jij en ik hebben elkaar veel van onszelf en ons leven verteld. Zo vertelde jij mij over je relatie met je ex en de ingrijpende gebeurtenissen die in negen jaar tijd zijn gebeurd. Ik vertelde je dat ik in een relatie had gezeten met veel bedreigingen.

Jij vertelde mij dat je in het begin van je relatie ook confrontaties had met je ex waarin ze je ook wel heeft geslagen. Je barste in tranen uit en alle emoties kwamen omhoog. Zij heeft de emoties en ervaringen uit haar verleden nooit kunnen verwerken en uitte dit ook wel agressief af op jou. In haar verleden zijn erg ingrijpende dingen gebeurd. Je vertelde mij dat zij onder andere eerder getrouwd is geweest en dat zij haar tweelingzus heeft moeten verliezen door zelfdoding. Je was met haar begaan en wilde haar steunen, maar kon niet langer accepteren hoe zij haar gedroeg. Je hebt haar in het verleden voor de keuze gesteld; Of hulp zoeken, of de relatie beëindigen. Ze heeft uiteindelijk gekozen om psychologische hulp te krijgen.


Jij bent een vechter die niet snel opgeeft en bleef haar steunen in voor en tegenspoed. Na de hulp die ze kreeg is het een aantal jaar goed gegaan tussen jullie. Jullie kozen samen voor een kind en in 2005 vroeg ze je ten huwelijk. Na de geboorte van jullie oudste zoon in 2005 ging het langzaam weer berg afwaarts tussen jullie en jij sprak je twijfels uit over de relatie met je ex. Er was in de tussentijd veel gebeurd en je gaf aan dat het misschien beter was om te gaan scheiden.

Zij wilde dit niet en wou er alles aan doen om het goed te laten werken en je hebt haar nog een kans gegeven. Zij deed weer ontzettend haar best in de relatie, dat wat jij al die jaren bent blijven doen. Toch ben jij door alles bij haar weg gegroeid, alleen heb jij dit niet onder ogen willen zien. Blijven vechten is wat jij voor ogen hield.


In 2006 gaf ze je aan dat ze graag nog een kind wou, maar jij wou dit niet omdat de relatie continue schommelde. Totdat ze eind 2006 zelf de beslissing had genomen zonder jou te laten weten, te stoppen met de pil. Ze vertelde je dat ze zwanger was. Dit was niet de manier waarop jij dit wilde. Jij werd voor een voldongen feit gezet en moest naar een moeilijke zwangerschap toeleven.

Door deze situatie wat je erg veel verdriet deed kon je er minder voor haar zijn in de zwangerschap en zelfs nu nog is het moeilijk voor je dat je er niet altijd bent geweest in de zwangerschap. Na de geboorte van de tweeling heb je haar aangegeven dat je wou scheiden. Ook bleek dat je ex naast jou andere contacten te hebben die verder gingen dan alleen vriendschap, zelfs tijdens de zwangerschap. Er was teveel gebeurt en jouw vertrouwen is erg geschaad wat de relatie kapot heeft gemaakt.


Zei vertelde dat ze de scheiding wel wilde accepteren, zolang jullie maar als gezin verder konden leven. Je had haar aangegeven dat dit niet gaat werken en ieder zijn eigen weg moest gaan en de belangen van de kinderen voorop te stellen. Hier wou ze uiteindelijk wel in mee werken en afspraken werden gemaakt, tot ze na anderhalf jaar van je te horen kreeg dat je mij had ontmoet. Ik vond het erg moeilijk om te zien wat dit allemaal met je deed. Maar ook erg moedig  dat je dit met me deelde.

Van de regen in de drup:

 

Bij thuiskomst van onze vakantie tref jij een lege woning aan. Je ex en je kinderen waren vertrokken en jij wist niet waar je kinderen zouden zijn. Ook bij navraag bleken je ex en je kinderen op dat moment spoorloos verdwenen. In grote shock ben je toch eerst naar je werk gegaan. En daar kreeg je ook nog eens van je baas te horen dat jij bij hem zou hebben gestolen. In emotionele toestand heb je toen gehandeld door onder andere meteen ontslag te nemen. Je bent toen naar je eigen huis gegaan om het tegendeel te bewijzen door met je boekhouding en foto’s het serie nummer van je eigen soortgelijke verkochte apparaat te overleggen.

Je ex had in onze vakantie al het apparatuur van jezelf en dat wat je in bruikleen had van je samenwerkende partner voor je bedrijf laten weghalen. Uiteindelijk bleek er veel apparatuur te zijn verdwenen van je bedrijf wat tot op de dag van vandaag nooit terug is gevonden. Het werd onmogelijk voor je om nog bij de muziek winkel te werken door deze confrontatie en bent een rechtszaak aangegaan tegen deze situatie. Ook je eigen bedrijf waar je zo hard voor hebt gewerkt viel in duigen door de rancune acties van je ex.


Jouw ouders, met christelijke overtuigingen, vonden het nodig om achter de zwakkere partij te staan. Dit was in hun ogen je ex, juist omdat zij zich zo als slachtoffer deed voorkomen. Ook je broers wist zij naar haar hand te krijgen. Jij, jij stond er alleen voor…

Wat bleek uiteindelijk; Je ex vertelde je ouders dat je zou hebben gestolen uit de muziekwinkel waar je werkte. Jij hebt haar eens verteld wat een klant eens uit de winkel had gestolen. En doordat de eigenaar zijn zaken niet op orde had en jij daar voor de reorganisatie was ingehuurd, werd dit alles tegen je gebruikt door je ex. Je ex heeft in onze vakantie contact gehad met je baas en hem verteld dat jij de gene zou zijn geweest die zou hebben gestolen uit zijn winkel. Ook je familie heeft ze zo tegen je op laten spelen toen ze hoorde dat jij niet met je baas op zakenreis was, maar op vakantie met mij. Jouw schoonzus zou dit op mijn Hyves hebben gelezen en heeft je ex dit verteld. Zo heeft je ex mij ook voor het eerst op een van mijn Hyves foto’s gezien.

Je ex bleek uiteindelijk tijdens onze vakantie met de kinderen abrupt te zijn vertrokken naar haar ouders om de confrontatie te vermijden. Ze heeft de school en opvang van jullie kinderen verteld dat zij niet moeten opkijken dat de kinderen opeens niet meer zouden komen. Hier wist jij niets vanaf tot op dit moment. Zij vertelde je telefonisch dat ze er alles aan zou doen om je leven en werk kapot te maken. En ervoor zou zorgen dat jij je kinderen nooit meer kwam te zien. Ze zei “Je hebt niet voor mij gekozen, dan kies je ook niet voor de kinderen!  Dit ondanks dat de scheiding al anderhalf jaar en feit was, ze dit niet wou accepteren en je niet wou loslaten.


Je ex kwam uiteindelijk een paar dagen later weer terug naar Leeuwarden, alleen was het vanaf dit moment onmogelijk om in goede harmonie met elkaar om te gaan. In het belang van de kinderen besloten wij samen dat jij regelmatig bij mij zou logeren zodat er voor de kinderen geen confrontaties zouden zijn wanneer jij en je ex samen in de koop woning zouden zijn. Je ex weigerde de woning te verlaten en weigerde een goede omgangsregeling in het belang van de kinderen. Omdat jij je werk was kwijt geraakt door alle acties van je ex, bleef jij overdag samen met de kinderen in de koopwoning wanneer zij aan het werk was.  Ook kwam je oudste zoon in deze periode je vertellen dat mama niet lief is en hem sloeg. Dit hebben we drie keer aangehoord tot we op een gegeven moment blauwe plekken bij hem constateerde op zijn rug. Dit ging veel te ver en jij bent met hem naar de huisarts gegaan. Daarnaast vonden we mails van je ex die ze naar de vrouw van haar broer had gestuurd, waarin stond dat ze de frustraties op de kinderen uitte en waarbij haar schoonzus had geantwoord dat ze dat niet moest doen en er over moest praten. Je oudste zoon wilde niet bij zijn mama zijn en zo ben jij met hem een week bij jouw ouders gebleven. Jij hebt je ex hierop aangesproken en je hebt haar aangegeven dat jij verdere stappen zal ondernemen wanneer zij zo door gaat en de kinderen uit voorzorg bij haar weg zal houden.


De draad weer oppakken:

Januari 2010 kreeg je een nieuwe baan bij een bank. Je zat daar helemaal op je plek en had het daar ontzettend naar je zin. Vanwege integriteit en openheid van jezelf heb je op je werk het hele verhaal over de scheiding en de rechtszaak omtrent de muziek winkel uitgelegd. Op je werk werd dit erg gewaardeerd en naar waarheid gecontroleerd. Je hebt het uiteindelijke bewijs van onschuld op je werk kunnen aan tonen. Je was aangenomen en weer een goede carrière leek in het vooruitzicht. Je had weer financiële draagkracht om er ook op die manier er voor je kinderen te kunnen zijn.


Terug bij af:

 

Toen jij in de voorjaarsvakantie van 2010 hoorde dat de kinderen door je ex zijn meegenomen naar haar ouders in Velp en ze nooit meer terug zouden komen, wilde jij daar meteen naar toe rijden om de kinderen terug te halen naar hun eigen vertrouwde omgeving. Daar waar zij hun thuis hebben, hun familie, vriendjes en vriendinnetjes, school en opvang. Je ex bleek de school en opvang van de kinderen met een handgeschreven briefje te kennen hebben gegeven dat zij niet meer zouden terug keren naar Leeuwarden. Zij heeft zonder medeweten en toestemming van jou de kinderen verhuist naar Gelderland en de kinderen daar eenzijdig ingeschreven op school en opvang. Zij had via haar werk in Leeuwarden geregeld dat ze over geplaatst kon worden in Arnhem. Ik heb jou samen met je advocaat tegen gehouden de kinderen terug te halen om escalaties voor de kinderen te voorkomen tussen vader en moeder. Jij wilde de kinderen altijd buiten de rancune acties van je ex houden. Maar vanaf dit moment had je hier geen grip meer op en begon een langslopende rechtszaak over de scheiding en het verblijf van de kinderen.


Puinruimen:

 

Tussentijds moesten er veel dingen geregeld worden waar je ex voor weg is gelopen. Zo moest de woning ontruimt worden voor de verkoop. Ik heb jou toen gesteund en geholpen, omdat je er verder ook helemaal alleen voor stond. Voor mij begon een erg ingrijpende tijd door geconfronteerd te worden met het leven van jou ex nadat ik me al die tijd op de achtergrond heb gehouden. Er was een enorme chaos achter gelaten in de woning en er was in weken niet schoon gemaakt. Medicijnen lagen tot onze schrik tussen het speelgoed van de kinderen, Keukenkastje was uit z’n voegen getrokken en de deur van één van de kinderkamers lag er helemaal uit. Het was net of de woning gekraakt was, een grote chaos… !

Nadat je met je ouders had gesproken en de situatie hebt uitgelegd kon je op steun van hun rekenen en heeft je vader ons ook geholpen de koop woning op orde te krijgen.

Orde op zaken:

 

Na ruim twee weken kwam er langzamerhand weer orde in de woning. Er werd een regeling getroffen door de rechter in een voorlopige voorziening dat jij de oneven weekenden en 65 procent van de vakanties de kinderen zou hebben. De eerste drie maanden hebben we de kinderen ontvangen in de koop woning.


Mijn eerste ontmoeting:

 

Het eerste weekend dat zij de kinderen daar ophaalde was ook de eerste keer dat ze me oog in oog ontmoete. Hier begon ook de obsessie tegen mij. Zij kopieerde mij steeds meer en meer in kledingdracht. En na onze eerste ontmoeting had ze het haar in hetzelfde model laten knippen als mij.  Dit bleek twee week later toen ze in jou weekend de kinderen ophaalde. Bij het opruimen van de woning vonden we shampoo en conditioner voor donkerbruin haar, terwijl ze zelf goudblond haar had en vonden dit erg raar. Ze probeerde er alles aan te doen om jou voor haar terug te winnen door mij te kopiëren.


Ontzegging (wat is dat?):

 

Zei had algehele ontzegging gekregen van de rechter en mocht de koopwoning niet meer in, maar dat maakte haar weinig uit. Wanneer wij even niet aanwezig waren in de woning, ging zij de woning binnen en nam eigenhandig goederen mee die nog niet verdeelt waren. Nog steeds ging ze elke confrontatie met je aan en wou je dan in elkaar slaan, ook al waren de kinderen hier bij. Deze agressie heeft je vader ook eens mogen ervaren in de periode dat hij ons hielp met de woning en was dan ook geschrokken. Meerdere malen heeft de politie moeten ingrijpen omdat jou ex zich niet kon gedragen en de kinderen hebben dit soms helaas moeten mee krijgen. Ik ging dan met de kinderen naar hun slaapkamer om ze daar te laten spelen zodat ze hier niets van zouden mee krijgen.

Meedogenloos:

 

In jou weekenden dat je de kinderen had gaf je oudste regelmatig aan dat hij het niet leuk vond dat mamma hem zomaar had mee genomen. En ze vertelde de oudste dat papa mama bedrogen had. Dit heb je haar ook regelmatig aangegeven en uitgelegd dat zij de kinderen niet moet betrekken in haar eigen denkwereld. Je oudste zoon had het al moeilijk genoeg met alles wat hen is aangedaan.
De tweeling waren toen nog twee en half en de oudste van vier kon ze meer tegen je op laten spelen.


Verwaardelozing:

April 2010 kreeg je de sleutel van je nieuwe woning waar we druk aan het klussen waren en je in juli kon intrekken en de kinderen in jou weekenden ontving. De kinderen zagen er steeds slechter uit en werden slecht verzorgd. Liepen in veel te kleine of te grote kleding en schoenen van anderen die ook te klein of te groot waren, ondanks de kleding die verdeeld was en ze had mee gekregen. Ook viel het ons op dat de kinderen steeds meer plekken kregen. Tot je dat op een gegeven moment bij je ex aan hebt gegeven. Zij wou hier niets van weten en zei dat de kinderen prima verzorgd worden door haar ouders waar ze het meeste waren en tot op de dag van vandaag nog 4 dagen in de week wonen. De plekken werden erger en erger en ik ben op het internet gaan zoeken wat dit zou kunnen zijn. Mijn vermoeden toen was dat het atopische eczeem zou zijn en je hebt dit haar ook aangegeven. Je vertelde je ex dat ze met de kinderen naar de huisarts moest gaan met de plekken omdat het helemaal open lag.

 

Een ervaring rijker, een illusie armer:

De koop woning was nog niet verkocht en door het verlies van je bedrijf en werk kon de woning niet langer betaald worden. De woning moest uiteindelijk in de openbare veiling. Dit zorgde ervoor dat er een schuld ontstond van de woning waardoor je een regeling met de kredietbank moest aangaan. Hier heeft ze jou tot op de dag van vandaag alleen in laten zitten, ondanks jullie hier beiden verantwoordelijk voor zijn.

 

Een tweede verhuizing:

In augustus 2010 kreeg je ex een woning in Velp, na ruim vijf maanden met de kinderen bij haar ouders gewoond te hebben.

Geen verbetering:

De plekken van de kinderen waren nog steeds niet verholpen en we zijn in het weekend dat we de kinderen bij ons hadden met ze naar de huisarts gegaan. Die bevestigde de atopische eczeem en gaf ons hormonenzalf mee, die we voorzichtig moesten gebruiken en ook met instructie aan haar mee gaven. De plekken waren inmiddels helemaal open gekrabd en bultig geworden. Knie holtes en armen zaten er helemaal onder! Nogmaals hebben wij haar aan gegeven dat het belangrijk is dit bij te houden. Hierop zegt ze dat ze de kinderen iedere dag insmeert. Voor ons ongeloofwaardig omdat de tube met zalf net zo vol blijft als toen we het haar mee geven hadden! Deze situatie heb je ook aan gekaart bij je advocaat in de rechtszaak en werd in de rechtszaal ook besproken waar je ex bij was. Ze bleef aangeven dat ze de kinderen goed verzorgde, terwijl de kinderen de meeste tijd bij haar ouders verblijven. Ze gaf ook in de rechtszaal aan dat ze niet bereid is te investeren in de kinderen en dat was dan ook wel zichtbaar aan de vele nieuwe kleding en schoenen die ze kocht voor haar zelf en de kinderen in rommel van een ander liet lopen.



Je oudste zoon had inmiddels een aantal maanden met een grote frustratie gelopen. Continue vertelde hij ons dat hij het niet leuk vond dat mama hem zomaar had mee genomen. Dit was ook aan hem te merken doordat hij steeds meer woede uitbarstingen begon te krijgen. Je vertelde dit ook aan je ex. Die vond dat ieder kind last ondervind in een scheiding en dit vanzelf wel over zou gaan. Ze steunde hem niet en hij bleef hier ook een tijd mee zitten.

In de weekenden bij jou probeerde jij je oudste zoon (op een kinderlijk niveau) uit te leggen dat papa en mama niet meer samen konden zijn, maar mama en papa heel veel van hem houden en dat ook altijd zullen blijven doen. Dit werd ook regelmatig verteld om hem rust in deze situatie te geven.  In de maanden daarop begon hij steeds meer te wennen aan de situatie hoe het nu is en de woede begon ook steeds meer af te nemen. Totdat hij op een gegeven moment met een verhaal bij je kwam dat mama had verteld dat jij niet blij was met de tweeling en dat ze niet geboren hadden mogen worden. Ook dit verhaal konden je weer corrigeren… Jij hebt verslagen naar dit verhaal geluisterd en hun ook op kinderlijke manier verteld dat papa super wijs met hen is en erg blij is dat zij er zijn. Dat papa ziels veel van jullie allemaal houdt!

Een derde verhuizing:

November 2010 heeft ze een woning voor haarzelf gevonden in Arnhem en ze ging voor de derde keer in 10 maanden met de kinderen verhuizen.

Een nieuwe relatie:

 

Ook had ze een nieuwe man ontmoet waar ze met de kinderen veel tijd mee door bracht. Het was een tijd rustig en er waren geen rancune acties. Tot op een gegeven moment je oudste zoon je eens vertelde dat mama ruzie had met die man en hem niet meer zag. En de rancune acties begonnen ook weer….

Weer terug bij af:

Ik ben erg wijs met je kinderen en dat begon je ex ook te merken. Ik gaf ze veel persoonlijke aandacht. Het haar van je dochter vlocht ik regelmatig in totdat wij met de kerstdagen de kinderen bij ons hadden. Je dochter had het haar helemaal kort tot aan de oren…… Je ex vertelde jou dat je dochter (van net drie) dit zelf wilde omdat het haar veel klitte. Wij hadden hier nooit last van en zorgen er altijd voor dat de kinderen er verzorgd uit zien. Helaas wordt mijn zorg voor jullie kinderen niet door jouw ex gewaardeerd en was ook dit weer een rancune actie omdat ze het niet kon verkroppen dat ik ook zorg draagde voor de kinderen.


In de kerstvakantie toen de kinderen bij je waren werd je jongste zoon ziek en had hoge koorts wat niet wou zakken en we zijn met hem naar de eerste hulp gegaan. De arts vertelde dat het met kinder paracetamol wel over ging en heeft de atopische plekken ook mogen ontdekken. Hier was de arts erg van geschrokken. De arts vertelde dat deze plekken goed verzorgd moesten worden, anders zouden de plekken chronisch worden. Je vertelde dat we dit ook elke keer doen als de kinderen bij je zijn, maar dat de moeder dit niet doet. De arts adviseerde je om contact met de huisarts in Velp te leggen in de hoop dat hij haar kon adviseren wel dagelijks te gaan smeren. Dit hebben wij dan ook meteen gedaan, maar helaas zonder succes.

Ontzag ontnemen:

Ze probeerde het je steeds moeilijker te maken contact te hebben met je kinderen. Telefoon momenten die je had met je kinderen onderbrak ze door de hoorn erop te leggen. En is tot op de dag van vandaag nog steeds een probleem. De oneven weekenden die je had met je kinderen probeerde ze onmogelijk te maken door ervoor te zorgen dat de kinderen er niet waren. Het werd steeds moeilijker om goed overleg te hebben voor de kinderen en ze probeerde je al het ontzag over de kinderen weg te nemen. Ze vertelde je ook regelmatig aan de telefoon dat ze de voorlopige voorziening had gewonnen en nu alles kon doen wat ze wou. Ik zag de frustraties en emoties van wanhoop steeds meer in je gezicht. Je wilde al het goede voor je kinderen. Wat je ook probeerde via officiële wegen, het had geen zin!



Ook de school in Leeuwarden, waar de kinderen naar toe gingen, had inmiddels een melding gedaan bij het AMK. Dit vanwege de acties van je ex tegen over de kinderen. Inmiddels liep de rechtszaak over de kinderen nog en er was een onderzoek ingesteld door de raad van kinderbescherming. Dit omdat de rechter toch twijfel kreeg over de zorg van de kinderen. Er werd gekeken naar de leef omgeving van de kinderen in Arnhem en in Leeuwarden.

Maar ook de Raad bleek ondanks al jouw harde bewijzen niet de helpende hand te zijn doordat de Raad onvoldoende onderzoek deed. Ook had je bewijzen aangetoond in de rechtbank over de plekken van de kinderen, de zorg die ze tekort kregen en het ontspoorde handelen van je ex over de ruggen van de kinderen. Maar ook de rechter wilde niet naar de feiten luisteren. Zij was bevooroordeeld met haar standpunt; Kinderen bij voorbaat naar de moeder. Jouw advocaat had al menige ervaringen met deze rechter achter de rug en zag het daarom ook al somber voor jou in. Gelijk hebben is iets anders dan gelijk krijgen, zo blijkt het in Nederland te zijn. Toch bleef je alles geven om het beste voor je kinderen te kunnen betekenen. Een vader die er door dik en dun voor zijn kinderen is!

Het houd maar niet op:

 

Januari 2011 na bijna een jaar in dienst te zijn bij de bank en vlak voor een mogelijk vast contract, ben je op een ochtend naar je werk gegaan en moest je bij riskmanagement komen voor een gesprek. Daar werd je verteld dat ze toch ineens een onderbuik gevoel hadden over de situatie (die je in het begin over je scheiding en voormalige werk hebt verteld). Zij hadden nogmaals contact gelegd met je oude werkgever. Jij vertelde hun dat ze dit allemaal al wisten en je met bewijs van onschuld van de advocaat nog bij hun bent geweest. Toen hebben ze de naam van je ex genoemd, die jij in een jaar werkzaam bij de bank nog nooit hebt genoemd. Je had een gevoel dat er iets niet klopte…..

Riskmanagement vertelde je dat je kon kiezen, of je trok je terug, of je kreeg op staande voet ontslag. Dit omdat ze het ineens niet integer vonden dat je vakantieperiode in 2009 anders had ingevuld dan je op voorhand had aangegeven. Over je werk en functioneren bij de bank hadden ze nooit een wanklank gegeven, dan alleen lovende woorden. Je kreeg zelfs er functies bij met goede vooruitzichten. Toch hebben ze je uiteindelijk ontslagen en jij bent een rechtszaak tegen de bank aan gegaan. Daarbij heb jij je persoonsdossier opgevraagd bij de bank, die met pijn en moeite werd afgegeven. Daarin bleek een vreemde brief te zitten gedateerd februari 2010 van een bezorgde klant. Hierin stond dat jij niet integer was en je verleden maar moest gecontroleerd worden op integriteit. Jij hebt via een collega van de bank te horen gekregen dat deze brief van je ex was! De bank schijnt contact te hebben gehad met je ex, waarna jij je tweede baan op rij moest verliezen.

Weer wilde ze je kapot maken….. Ze gunde je het licht niet in de ogen omdat je ondanks een scheiding niet bij haar bent gebleven. En zei dit ook regelmatig aan de telefoon of bij het ophalen van de kinderen in jou weekend. De rechtszaak tegen de bank heb je ook moeten verliezen omdat je op dat moment ‘slechts’  een uitzendkracht was en geen rechten had.

 

Blijven doorgaan:

Ondanks jij minimale inkomsten kreeg door dit alles waarvan je amper rond kon komen, zorgde jij en ik er voor dat je kinderen goed verzorgd werden. Jij zet je nog steeds op de laatste plaats en de kinderen voorop. Je kocht goede nieuwe schoenen en kleren voor je kinderen en verzorgde de eczeemplekken. In het begin gaf je ook wel de schoenen en kleding mee naar je ex, maar deze kwamen niet meer mee terug. En als deze mee terug kwamen, waren deze binnen enkele dagen volledig afgeragd en stuk. Je bent daarom opgehouden om nog langer spullen mee te geven. Je ex, die investeerde wel in nieuwe schoenen en kleding, alleen voor haar zelf. De kinderen lopen tot op de dag van vandaag bij haar op tweedehands oude en versleten schoenen en vieze – veel te grootte of te kleine – versleten kleding. Zo worden je kinderen ook naar school gestuurd door de ouders van je ex, want zelf heeft je ex het te druk om er voor de kinderen te zijn. Het is te zot voor woorden dat de kinderen onder andere in vieze ondergoed met daarin de ontlasting rond moeten lopen en we ze zo ook mee krijgen. De opvoedtaken en verzorging waarin jij zo graag de verantwoordelijkheid in wil nemen, worden je ontnomen en over gedragen aan haar ouders. Terwijl de moeder parttime werkt. Hoe bizar kan het zijn in Nederland, terwijl een vader theoretisch de zelfde rechten heeft als de moeder.

Weer een nieuwe relatie:

 

Inmiddels was ze begin dit jaar ook weer terug gegaan naar haar ex man, waar ze voor jou mee getrouwd was geweest. De kinderen betrok ze ook direct in deze relatie. Wij dachten dat dit op den duur positief zou zijn omdat ze zich dan niet zoveel focuste op ons. Maar helaas was dit van korte duur.
Na ruim 5 maanden dat ze weer contact had met haar ex, overleed hij. En ze wou de kinderen (een tweeling van 3 en een kereltje van 5) ook betrekken bij de crematie. De kinderen kende deze meneer net 5 maanden. Het lijkt mij in zo’n situatie niet gezond dat zulke jonge kinderen in zo’n situatie betrokken worden. Je hebt dit ook naar je ex uitgesproken, maar dit interesseerde haar niet. De kinderen spraken erg veel over de crematie, wat ze hadden gezien en mee gemaakt. Dit heeft grote impact achter gelaten op je kinderen.

Samenwonen:

 

Ik was steeds minder in m’n eigen woning en we hadden besloten te gaan samenwonen. In april had ik m’n huis opgezegd en ben toen bij je in getrokken. De liefde en band tussen ons was ondanks alle situatie erg sterk gebleven. En ons besluit stond vast…

Kopiëren:

De obsessie die ze tegenover mij had was nog niet afgenomen. Totdat ik er uiteindelijk voor koos om regelmatig - bij het moment dat de kinderen afscheid van ons namen na jou weekenden - niet meer aanwezig te zijn om confrontaties met haar te mijden. Dit met pijn in m’n hart, omdat de kinderen vaak naar me vroegen.


We probeerden de draad verder op te pakken, want al deze gebeurtenissen hebben ook impact gemaakt op onze relatie. Uiteindelijk zijn we samen alleen maar sterker uit de strijd gekomen. Onze band en liefde is sterker geworden dan ooit tevoren!

Definitieve uitspraak:

Mei 2011 heeft de familierechter een definitieve uitspraak gedaan. De kinderen (ondanks dat ze hier hun thuis, school, crèche en vriendjes hadden) bleven in Arnhem, omdat ze daar ook alweer anderhalf jaar zaten door de duur van de rechtszaak. De oneven weekenden en 65% van de vakanties bleef bij jou.

Met pijn in je hart heb je deze uitspraak moeten aanhoren. En deed mij ook veel verdriet. Na zoveel wraakacties en schrijnend tekort aan zorg voor de kinderen….. Je was alles kwijt waar je zo hard voor hebt gevochten. Gevochten voor de rechten en het welzijn van je kinderen waarin je alles hebt verloren. In jouw ogen waren de grootste verliezers een deel van jou….. Je kinderen. Met de rug tegen de muur moest je de uitspraak accepteren.

Tot op de dag van vandaag wil je ex wel de lusten, maar niet de lasten en laat jullie kinderen aan hun lot over. Jij blijft zoeken naar ingangen om op een respectvolle manier op je ex door te dringen dat wat zij doet niet langer kan ten aanzien van de kinderen. Maar zij heeft het nog steeds te druk met haarzelf en de man(nen) om haar heen. Ze levert de kinderen nog steeds te pas en te onpas af bij haar ouders en draagt zelf nog steeds geen verantwoordelijkheden. Ook ieder telefonisch contact met je kinderen wordt nog steeds onmogelijk gemaakt. Zij heeft totaal geen overwicht op de kinderen en normen noch waarden worden mee gegeven bij haar. Wanneer de kinderen bij jou zijn, moeten we ze veel corrigeren en leren, omdat ze dit niet mee krijgen bij je ex.

En weer een nieuwe relatie:

Begin dit jaar heeft ze weer iemand ontmoet (met twee kinderen) waar ze een relatie mee is begonnen. Ondanks dat ze deze man nog maar ruim 2 maanden kent verwachte ze van je dat jij jou weekenden wel kon gaan omdraaien zodat zij samen met haar vriend en zijn kinderen het weekend de kinderen had. Jij de even weekenden, zij de oneven weekenden de kinderen en een deel van een vakantie. Dit vond jij geen goed idee. Jij wilde niet om ieder wissewasje de afspraken van de rechtbank wijzigen omdat dit voor je ex beter uit komt. Bovendien zie je de kinderen al zo weinig! Je hebt je ex ook aangegeven dat jij eerst een stabiele situatie bij haar wil zien op relationeel vlak en in de verzorging van de kinderen. Daarna wilde je nog wel eens bekijken wat de mogelijkheden zouden zijn.

 

Mijn vriend blijft in alle waarde en respect naar de moeder van zijn kinderen handelen, in de hoop dat zij dit ooit ook zal doen. Maar soms is dit erg lastig gezien de situatie!

Wij hopen dat dit nu eindelijk een stabiele relatie gaat worden ondanks dat we sceptisch blijven.
Wij blijven positief, wat er ook gebeurt. Negatieve verhalen van de moeder die de kinderen vertellen draaien we positief om en zorgen ervoor dat de kinderen geen hinder vanuit ons ondervinden. Wij spelen niet mee aan dergelijke spelletjes over de ruggen van de kinderen!

Deze situatie heeft mij tot op de dag van vandaag ook veel pijn en verdriet aan gedaan. Ik geef erg veel om jou en je kinderen. De kinderen verdienen niet de omstandigheden waarin ze nu moeten leven! Kinderen mogen niet de dupe zijn van wraak van tussen de ouders. Helaas gebeurd dit te vaak op de wereld en zitten de kinderen er altijd tussenin.

Jij bent open en eerlijk en geeft aan dat in jouw relatie met je ex er van beide kanten wel iets valt te zeggen. Ook jij hebt je fouten wel gehad, zo geef je aan. Maar dat wat je ex allemaal aangeeft is een volslagen verdraaide versie van de werkelijkheid. Jij wordt onterecht negatief door je ex bestempelt en ze loopt finaal aan haarzelf voorbij en dat wat zij allemaal veroorzaakt heeft. Het gaat jou niet om jezelf of om je ex. Het gaat jou niet meer om wat er is geweest… Het gaat jou om de kinderen! Had zij ook maar dezelfde instelling, dan waren de kinderen nu beter af geweest…

 

De maat is vol!:

Voor jou is nu de maat vol en jij hebt je ex duidelijk de grenzen aangegeven; Dat wanneer zij niet beter voor de kinderen zorgt en er voor de kinderen is zoals een moeder dat hoort te zijn, dat je de kinderen bij jou zal houden. Dat jij dan alle verantwoordelijkheid, opvoeding, liefde en zorg op je gaat nemen omdat de kinderen dit zo hard nodig hebben.

Het Nederlandse rechtssysteem noch de Raad voor Kinderbescherming heb je niets aan in dit Land. Die laten hele grote steken vallen, ten koste van de onschuldige kinderen die geen partij hebben in een scheiding. Welke gevolgen er ook rechtelijk zullen zijn, voor je kinderen ga jij door het vuur!!!

 

Tot Slot:

Het enige wat je in zo’n situatie kan doen is elkaar en de kinderen alle liefde en zorg geven, zonder kwade bedoelingen of woorden naar de moeder of vader. Hoe je het ook went of keert, beide ouders zijn belangrijk voor het kind!

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je voor jullie reactie. Helaas verandert er op dit moment niets en is de verzorging bij de moeder nog steeds slecht. We weten ook niet meer wat we kunnen doen.....
Hoe we ook vechten voor de kinderen, er wordt niets gedaan....
Wat een heftig verhaal zeg. Sterkte. Duim verdiend