x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Liefde en Pijn, deel 3

Door No-Comment gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Daar zit je dan, met je hoofd in je handen.

Liefde en pijn, deel 3

Daar zit je dan, met je hoofd in je handen.

Want je denkt, er reageert niemand op mijn profiel.
Hoe moet dat nu verder, als er niet iemand is die mij leuk vindt?
Maar gaandeweg wordt je geduld dan toch beloond, en rollen de reacties binnen.
Zelf word je hierdoor ook actiever, je slaat  wat “favorieten” op, je verstuurt af en toe een flirt,
of zo is een leuk spontaan berichtje.

 

En dan is het moment aangebroken, je hebt een date!!!
Dat is potverdorie spannend, zomaar met een onbekende vrouw ergens afspreken!

De eerste date!
U moet weten, ik rijd al jaren motor en er zijn vrouwen die dat leuk vinden.
Na enkele hele spontane berichtjes over en weer, heb ik met A. afgesproken om haar thuis
op te halen voor een motortripje, want het mooie najaars weer laat dit zeker nog toe.
Dit is zo superleuk, elkaar voor het eerst ontmoeten en hopla, daar gaan we dan.
Met zijn tweeën op de motor en ja hoor, richting sunset!
Achteraf bleek ze wel een ietwat ongelukkige keuze, haar rugzakje was mij toch iets te groot...
Dus heb ik met pijn in mijn hart afscheid moeten nemen, want ze was best lief.

 

De tweede.
De tweede date is een raar verhaal.
Ik spreek met B. af om ergens gezellig een hapje te gaan eten.
Na een worsteling door alle files en het slechte weer kom ik aan in het restaurant.
Met onze spontane begroeting is het ijs meteen gebroken.
We praten honderduit over van alles en nog wat, we eten, drinken en lachen.
De volgende dag laat ze me weten dat ze mij een hartstikke leuke kerel vindt.
Goed uitziend en ook een ideale gesprekspartner.
Maar ze denkt dat wij niet bij elkaar passen?!

De derde is een herhaling.
Weer spreek ik af met een prachtige vrouw, wat een plaatje!
Nu ontmoet ik C. ergens in het midden des lands om elkaar tegemoet te komen.
Ook hier werkt het weer bepaald niet mee, de najaarsstorm jaagt ons een tearoom in.
We drinken een kopje thee en koffie en we praten honderduit.
Steelse blikken van bewondering werpen we elkaar toe.
In een café verderop gaan we ook nog wat drinken en we doen er een lekker snackje bij.
Aan het eind van de middag nemen we helaas afscheid.
Vol goede moed rijd ik zingend naar huis, ijs en weder dienende.
Die dag daarop laat ook zij mij weten dat ze me een knappe verschijning vindt,
en vooral een geweldige gesprekspartner.
Maar ze denkt dat wij niet bij elkaar passen?!

 

Wat is het toch dat vrouwen hun conclusies trekken op basis van een vluchtige ontmoeting?
Na elkaar amper 2 ½ u te hebben gezien en gesproken weten ze blijkbaar dus genoeg.
Misschien zie ik het allemaal verkeerd, maar er is toch ook nog zo iets als naar elkaar toe groeien?


© Dirk 2012.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gaat het goed met het daten? Ik hoop dat je er veel plezier aan beleefd. Dank voor het delen weer. Duim