Het is over, het ging niet meer.

Door Angel_dust gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

'' Waarom? Ondanks dat er een hoop is gebeurd.. Had ik hoop. ''

''We moeten praten.''
Een zin die honderden gedachten bij iedereen oproept, en vooral: '' Hij gaat bij me weg, ik voel het ''


Het gebeurde, afgelopen zaterdag. ''We verschillen zo veel.''

Dat klopt, jij werkt hard, je bent er niet vies van om dat constant mede te delen via social media en ik, heb een paniekstoornis en ADD, ik heb mijn zaakjes nog steeds niet op orde, na 3 jaar.

'' Het spijt me dat ik je niet meer kan helpen.''

Mij ook, ik wilde zo graag dat het werkte, ondanks dat ik wist dat het niet ging.
3 jaar samen, 3 jaar woonde we samen.

( Dit is best cru, ik heb geen school, geen werk en straks ook geen huis )

En natuurlijk ga ik zijn arm om me heen missen, dat vooral.

Ik kwam gister avond thuis, en ik zag het gewoon niet meer zitten. Hij hier rustig op de bank en ik, in zak en as.

‘’Kom eens een hier, even kroelen’’
En ik dacht; ‘’Waarom zie je nu wel wanneer ik het moeilijk heb’’

Hij heeft het voor zichzelf afgesloten, hij kan er nu voor me zijn omdat het hem niet meer zodanig raakt. Maar hij laat me niet aan mijn lot over, hij schopt me niet zomaar op straat.

Als ik werk heb, ga ik weg. Ik heb geen andere keus...

Die wanhoop die ik gister voelde,dat verdriet. Het was verschrikkelijk. Ik voelde me ontroostbaar.
En toen kwam hij en het ging weer oké. Maar ik weet wel, dat ik hem straks helemaal moet laten gaan.. Hem, dit huis en voorlopig ook ons hondje.

‘’ Ik trok het emotioneel niet, ik was bang dat ik er zelf aan onderdoor ging, want jij bleef maar zwemmen’’

Dat snap ik. Maar waar is het begrip voor elkaar en de onvoorwaardelijke steun?  Verloren langs de weg denk ik.

Nu zit ik hier nog, thuis. Zoekend naar werk, en daarna een eigen plek, de moeilijkste opgaven ooit.

En nu vraag ik me af .. Omdat hij bang is alles kwijt te raken door mijn ‘’even moeilijke periode’’..
Is het dan gewoon een kwestie van twee totaal verschillende karakters?

Nu lijkt alles gewoon even een groot zwart gat!!!! ( Hallo.. cliché! )

Het maakt me aan de andere kant ook boos, ik heb hem 3 jaar gesteund aan alle kanten,
ook mede daardoor kreeg hij uiteindelijk een hele goede baan en werd hij stabieler.

En ik? Ik klimde omlaag en hij omhoog.  En aan het einde van de rit...

koos hij voor zichzelf.

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel veel sterkte! nu is alles heel zwaar.. maar ooit, en waarschijnlijk sneller dat je vermoed, gaat het weer beter! En wie weet wel nog beter dan het met hem ooit was. Maar desalnietemin is het een rot tijd en mag je best even lekker janken op zijn tijd..
Foute match? Of niet geleerd veel energie in elkaar te steken! Sterkte! D
Zo iets denk ik.. Dank je. Het gaat een hele sport worden om alles op de rit te krijgen.. maar.. uiteindelijk komt het goed.