Wat is er mis met onschuld? Positieve dromen en doelen? Met levenslust?

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Er schuilt onenigheid en strijd in het wapenfeit dat onschuld, vertrouwen en naïviteit heet.

Naïef zijn is ontwapenend en gevaarlijk tegelijk. Dat vraagt om moeilijkheden.

 

Het riekt naar eerlijk, integer, oprecht, is zuiver en derhalve een doorn in het oog van zure pessimisten die naïviteit het liefst bestempelen als bijna debiel of zelfs seniel. Naïviteit is echter juist heel veelzijdig, is tegelijkertijd beide zijden van één medaille! Het bezorgt sommigen levenslang pijn , anderen onschuldig plezier.

 

Alles hangt ervan af hoe men deze karaktertrek zelf waardeert.

Dat bepaalt of je er iets aan hebt. Dat het anderen eeuwig ergert is niet jouw pakkie-an. Nieuwsgierige levenslustige kinderen worden vaak als ontwapenend omschreven. Zij herinneren ouderen aan een onbezorgde jeugd, stoute kwajongens streken. Aan een geborgen leven zonder verantwoordelijkheden. Anderen herkennen er haat en nijd in, onbehagen en rivaliteit. Zij honen onschuldigheid denigrerend weg. Ik zie dat meer als een verlate wraakactie van wie het jeugdtrauma niet heeft verwerkt.

Hoe komt het dat positief- negatief wordt of neg. naar pos. muteert?

“Doe effe normaal! Ben jij echt zo dom? Wanneer word jij nou eindelijk eens volwassen?”
Zodra anderen vinden dat jeugd voorbij is beginnen sommigen zich aan naïviteit te ergeren.
Moet een mens met het klimmen der jaren zijn eigenheid afzweren. Waarvoor? Waarheen?
Tel je pas mee als iedereen mee marcheert in de dodenmars van wat de verslagen goegemeente goedkeurt? Die weg leidt naar het knekelpark van nooit behaalde doelen.

Wie niet in eigen dromen gelooft, zal geen ontdekkingen doen.

De moed om risico’s te nemen is voor angsthazen niet weggelegd. Daarom wordt naïviteit uitgeroepen tot kinderlijk en taboe. Het is soms wel lastig, maar het is ook een wijdverbreid misverstand dat onschuld dom is. Of zelfs slecht! Confronterend, vanwege levenslust die men uitstraalt. Kracht. Angstige volwassenen vinden dat eng! Zij klemmen zich vast aan regels en voorschriften om het harde leven te doorstaan. Het zou mij deprimeren. Is leven met al die bekrompenheid en eisen minder hard? Welk een zuurdesemend bestaan.

Waarom niet creatief slim een slag slaan uit een plotseling probleem?

Het levert vaak onverwachte uitkomsten op. De beste uitvindingen zijn per ongeluk ontstaan. Dat men er daarna tijd, soms levenslang, werk en denken aan besteedt wordt verzwegen, De omgeving bespot de naïeve gek als onaangepaste dromer, maar bij succes is men ineens jaloers op de uitgestoten randdebiel die in zijn dromen geloofde.

Ontwapenend zijn sticht vrijgevochten verwarring. In het begin. Voor alle betrokkenen, die verstrikt zijn in een op macht beluste verhouding. Ontwapenend erin staan gooit alle verhoudingen overhoop. Zonder wapens is iedere strijd namelijk zinloos. Jaloezie tussen madame Domme Appeltaart en mijnheer Geslepen Peer? Men lijkt niet op elkaar. Nou en? Dat mag je als onschuldige niet bevechten want dat werkt misbruik in de hand. Er is toch maar één winnaar: De arme domme naïeveling.

Waarom valt iemand naïeve goedgelovigheid aan?

Meestal schoten die verschillende inzichten wortel in de jeugd, maar dat knobbel je pas later in je leven uit. Zolang de naïeveling niet weet hoe zijn onschuldigheid voordelig werken kan, blijft eerlijkheid een misplaatst pijnlijk scheldwoord. Na een tijd wen je aan de rare waardeoordelen die anderen hanteren. Wie de schoen passe...

Doortje, Dorie, en later Door heten betekent niet dat je alles meteen dóór hebt.

Vaak denk ik aan mijn vader die me op mijn elfde inwijdde in deze wetenschap. “Doorke, God heeft heel rare kostgangers.” Toen hij doodleuk zei dat er mensen bestaan die een ander de schuld geven van hun eigen misdaad, schudde mijn wereld letterlijk en figuurlijk op zijn grondvesten. “Dat is ONEERLIJK?” riep ik verontwaardigd. Hij glimlachte triest. “Ja,lieverd, niet iedereen is zo eerlijk als jij en hij legde toen enkel maar het spreekwoord uit: “Zoals waard is vertrouwt hij zijn gasten.” Treiterijen en aanvallen onder de gordel kunnen hevig bezeren. De naïeveling rekent niet op venijn, is er telkens opnieuw door overrompeld, maar ik weet inmiddels van wanten. Het sterkte mij iedere keer meer omdat ik erover nadacht, nieuwsgierig bleef.

Aangevallen worden heeft voordelen.

Het scherpt je hersens, je wordt behendig, leert snel verbaal pareren. Terechte kritiek doet wonderen als je ervoor open staat.  Soms sta ik onverhoopt tegenover een tegenstander die het niet te doen is om gezamenlijk groeien. Ik zoek het zelf niet op, maar men gebruikt mij kennelijk graag om de degens mee te kruisen.

”Wat ben jij naïef zeg! Geloof je zelf dat zoiets kan? Hahaha.” Wat zij niet weten, zich niet eens bewust zijn? De denigrerende intonatie verklapt hoe de ander over zichzelf denkt. Bij hen is aanval de beste verdediging. Wat valt er te verdedigen als je beiden respectvolle harmonie wilt en je beiden gelijkwaardig bent?

Hoe zorg je ervoor dat een dergelijk strijd tóch in je voordeel werkt?

Emotionele intelligentie komt van pas en je moet je ervan bewust zijn wie je bent.
Wie na zijn/haar twintigste voor naïef wordt versleten krijgt om niets het etiket dom opgeplakt
Laat de ander gaarsoppen in die domme aanname en denken dat jij ze niet allemaal op een rijtje hebt.
Via die waard en zijn gasten geeft hij zich bloot zodra er stress tussen jullie is en dan verklapt men zijn dubbele agenda. Het is best komisch om te zien hoe de ander niet eens weet wat hij over zichzelf verraadt. Op dat moment weet jij óók zijn/haar zwakke punten. Je bent nu in staat om daarmee de tegenstander af te straffen. Doe dat echter niet!

Het is buitengewoon onintelligent want die vechtrelatie om de macht of het gelijk levert enkel verliezers op. Je hoeft je kennis over de ander niet te gebruiken. Zijn/haar kwade uitvallen staan nu wel in een heel ander, zieliger, daglicht, waarvan jij je innerlijk, lees emotioneel, kunt distantiëren. Klaar is Kees, Door en Jan en noem Alleman maar op.

Waardoor stuit naïviteit de ander tegen de borst?

Meestal is het jaloezie. Zichzelf minder vinden, misdeelde gevoelens, niet weten hoe men voor zichzelf op kan komen op een aardige manier. De ander snapt niet hoe het werkt, kan het niet uitstaan dat jij ondanks alle ellende steeds weer een positieve draai vindt. Zolang jij je niet door hun waardeoordelen laat provoceren steekt dat diep in hun minderwaardigheidscomplex. Tabé en geluk ermee.

Begeer géén macht! Dat is het sterkste punt.

Zoek harmonie! Met jezelf en anderen. Dat lukt echter met machtzoekers niet! Zij gebruiken geen integere methoden om over jouw rug de baas te blijven. Ooit loopt hij/zij vast in het eigen spel om te verbloemen dat er iets mis is met het zelfvertrouwen. Hoe voorspelbaar. Op zich is dat toch in en in triest?

Paradoxaal voelt men zich nog minder waard door jouw naïviteit. Zonder dat jij een vin verroert blijft hun onmacht grote dan jouw kracht.

Ik ben een onwaardig tegenstander, zal een ander niet op zijn zwakke plekken raken. Mits ik overleven moet en dat lukt veel beter zonder zo iemand.

 

De beste remedie? Afstand, loslaten, de ander is toch te laf om in intimiteit te groeien. 

Ik zie nog mijn vaders blije gezicht als ik bij hem aan de hand genoot onder de strak blauwe lucht en zingend mee huppelde. De chagrijnige zuurpruim die naast mijn moeder mokte is nooit over zijn misdeelde gevoel heen gegroeid. . . Jammer voor hem, maar helaas, ik was zoveel jonger en hij was nooit mijn pakkie-an.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik weet niet hoe anderen dit zien. Maar dit vind ik een positief artikel. Een ode aan hen die nog de gave hebben om naïef te zijn.
Mooi geschreven. Mij lijkt het niet simpel om over zo een moeilijk onderwerp te schrijven. Een analyse van de wereld en degenen die erop leven, zo zou ik graag dit artikel willen nomen.
duim!
Herkenbaar geschreven, door mijn spontane reacties wordt ik vaak voor naïef of dom uitgemaakt.
Ook al bonjourt de goegemeente dromen veelal naar Utopische contrijen.. voor mij blijft het een goal, een target; hoe vergezocht en on-onderbouwd het ook kan zijn..
Dromen zijn geen bedrog.

Je noemt heel veel Dora,Door ; je hebt je wens gefocused dus steven je op je doel af, zodat Weltevree compleet mag zijn.
x
Mooi stuk deze gaat nog herlezen worden!
Wat een mooi artikel! Ik word ook weleens als naïef bestempeld, het heeft dan meteen een negatieve lading terwijl dat dus eigenlijk helemaal niet is!
Heel goed artikel!
Een mooi artikel, ben het met Ingrids definitie eens: naïviteit is niet dom, maar spreekt van onschuld.