Ze liefde een leugen

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 31 January 20:35

Haar gezond verstand leek uitgeschakeld. Ze had hem lief, terwijl ze wist dat het niet kon, niet mocht.

Ze liefde een leugen

930f1eb289251db02d4a193c466b9414TW9ybmlu

Haar gezond verstand leek uitgeschakeld. Ze had hem lief, terwijl ze wist dat het niet kon, niet mocht. Ze was nergens ooit zo zeker van geweest als van hem. Ze had op niemand zo vertrouwd als op hem.
Ze dacht aan die eerste ontmoeting. Zelf was ze nogal afstandelijk, afwachtend. Hij niet. Hij had haar aangesproken, met een sterke stem. Het was haar meteen opgevallen. Ook de blik in zijn ogen was haar opgevallen. Zo vertrouwd. Hij had bruine ogen, schitterend van levenslust. Ze hield van bruine ogen. Ze hield van zijn ogen. Na die eerste keer kwamen ze elkaar al snel weer tegen. Ze ging uitkijken naar de dagen waarop ze hem zag.

De ontmoetingen verdiepten zich. Ze konden elkaar aankijken, terwijl ze alles om zich heen vergaten. 

8011ecba39754a741ff861d810a7601faW1hZ2Vz

Daar zat ook een gevaar in. Een relatie hadden ze niet. Hij had wel een relatie, maar niet met haar. Toen ze elkaar ontmoetten, stond hij op het punt van trouwen. En hij, hij had zoveel voor een ander over. Hij was zo goed, dat hij de vrouw die hij al trouw beloofd had niet in de steek liet. Zelfs dat vond ze mooi aan hem. Innerlijk was hij zo perfect als ze zich wensen kon.

Te perfect.

Als vanzelf gingen haar gedachten naar die grote dag. Zijn bruiloft, die niet de hare was. Ze was er als gast. De hele dag. Ze zag hem, hoe hij zijn bruid kuste. Ze keek toe, hoe hij haar hoffelijk in liet stappen. Ze zag hen, de eerste stappen samen als stel. Maar ze zag de blik in zijn ogen, toen hij een moment haar ogen zocht. Een moment, dat net als hun andere momenten samen, gestolen was. Een laatste moment was ze van hem.

De week erna kwam ze hem tegen. Zwijgend stonden ze tegenover elkaar. Ze vergaten waar ze waren, keken elkaar enkel aan. Een onzichtbare draad verbond hen, maakte hun gedachten één. Ze wisten precies wat er bij de ander leefde. Toen sloeg ze haar ogen neer. De ring om zijn vinger weerkaatste een zonnestraal. Ze wist het. Ze liefde een leugen. Maar ze hield zoveel van hem.

Liefdesdans

De toon van de fluit
gaat door merg en been.

418140029d08ec9365aebdc9542616a0SktWVDAwDe klokken slaan te luid.
Toch is vandaag een blijde dag,
met bruidegom en bruid.

Het is dat iedereen dat zegt

en niet dat ik het meen.
Binnen in mij een gevecht,
ik geef mijn bruidegom te leen.

Hij zal nooit de mijne zijn,
hoe graag hij dat ook zag.
Ondanks onze onzichtb're pijn,
schenk ik hem toch een lach.

Eens komt er weer een nieuwe kans,
al is het na mijn dood.
Dan dansen we de liefdesdans,
tot dan houd ik mij groot.

57ebbc364bf59b7d3d6cf1389b38af2bbG92ZWh1

Reacties (42) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je titel is meesterlijk gevonden.
Ach...de liefde! We maken denk ik allemaal dit soort situaties een aantal keer mee in ons leven. Ik hou wel van bitterzoet. :-)

Ik vind je verhaal mooi, genoeg diepgang en je gedicht sluit het prachtig af.
Als schrijfster ben je nu nog een stuk verder dan toen je dit schreef.

Dit verhaal is een "echte Rose", maar het zit nog gedeeltelijk in de knop. ;-)
Dankjewel, Gildor. Gek dat je bij dit verhaal uitkwam, ik heb er nog even over getwijfeld om deze te plaatsen in plaats van de koningin. Maar de laatste regel uit je reactie is de reden dat ik het niet heb gedaan. ;)
:-)
Ik had een tijd geleden gezegd dat ik meer oude artikelen van je wilde lezen. Soms moet je gewoon doen wat je zegt, dus ik ging vandaag in deze zilla om me heen kijken. ;-)
Ach, bij mij duurde het ook even (behoorlijk even) voor die signature dish er was. Maar dan heb je ook wat. ;) Bedankt voor het teruglezen in ieder geval!
My pleasure! De rest van je verhalen volgt nog...
Dankjewel, Nikita!
mooie artikel ,,
fan voor jou er bij groetjes
Dankje, Rina!
super mooi weer !
Yrsa, dankjewel!

Chris, thnx.. Loslaten is niet eenvoudig en vaak heel verdrietig..

Huub, dankje..
Heel mooi geschreven en ja, loslaten is niet eenvoudig! De manier waarop jij het verwoordt is prachtig en dan nog een mooi gedacht erbij! Dat verdient een dikke duim