Er is Hoop, na regen komt zonneschijn

Door Natas gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Na een relatie met mishandeling, vernedering en misbruik, heeft ze uiteindelijk voor haarzelf gekozen.

Dit is het vervolg van “ Misbruik binnen een huwelijk, hou je handen thuis”Voor degene die het niet hebben gelezen, dit is de link.

 

Natas...ik heb goed nieuws, ik heb voor tijdelijk een een kamer woning gevonden,half gemeubileerd en ik kan er gelijk in. Maar ik wil donderdag over gaan, dan heb ik nog twee dagen om te pakken enzo.Ik wist niet wat ik hoorde, we spreken elkaar dagelijks, maar dit was toch een hele verrassing voor mij.  Alles wat we laatst hadden besproken, de gesprekken de afgelopen tijd, is dus allemaal niet voor niets geweest. Niet dat ik vind dat het voor niets was, maar ik voel me soms zo machteloos en dan lijkt het dat we geen stap vooruit komen.

Dit is een hele grote stap. En zoals Sonja al zei, ik kan niet meer! Betekende dus, dat dit de druppel was. Hoe hard het ook klinkt, deze laatste DUW had ze nodig, letterlijk en figuurlijk, en het is goed zo. 
Er gaat een hele last van mij af, want  ik wist ook echt niet meer wat ik moest doen. Het enige wat ik zeker wist, is dat ze daar weg moest! Weg van dat huis, weg van die vent! Dit is nu haar keuze, ....ze heeft het zelf gedaan en ik ben zo trots op haar!

‘Natas.....’
Dit klonk weer ernstig.
‘Ja, wat is er, lief?’
‘Hoe ga ik dit aan Hans vertellen? En wanneer? Ik ben zo bang voor zijn reactie, je weet dat hij zo agressief kan reageren.”
‘Sonja, je verteld het hem gelijk als hij terug is van z'n werk. Dus vanavond nog! Wees er ook op voorbereid dat je vanavond ook al weg Moet!!! En als je het niet alleen durft te vertellen, doen we het samen.’ Ik ben er voor je en je staat er niet alleen voor, als je dat maar weet.
‘Dank je Natas, ik weet dat ik altijd bij je terecht kan maar dit moet ik alleen doen. En ik zal er inderdaad rekening mee houden, dat Hans me gelijk al weg stuurt,  dus laat ik nu maar gaan pakken. Als ik het niet aan kan, hoor je me gelijk, ok?’

Ik hoefde Sonja niet te helpen, ze wilde alleen inpakken, heel begrijpelijk, maar ze was nog zo gespannen, verward, vol emoties die er nog niet uit kunnen of mogen, ze lacht .... maar met een bedrukt hart.
Ik ben zo blij voor haar, en tegelijkertijd een beetje bang. Hoe zal Hans hierop reageren, gaat ze het redden.....ik hoop maar niet dat ze zich laat overhalen door hem. Nee, weg die gedachten. Ik weet dat ze het  aan kan, eindelijk heeft ze De Knoop doorgehakt, en ze zal er voor gaan, maar ik weet ook dat ze nu een weg te gaan heeft en ik zal er voor haar zijn!

Deze stap was voor Sonja ook zo moeilijk omdat ze het ‘zielig’ vond voor Hans. Je kan het haast niet geloven, maar ze meent het echt. Wat zal er met hem gebeuren, kan hij het wel aan, redt hij het in z’n eentje? Nou, denk nu maar eens een keertje aan jezelf, met Hans komt het echt wel goed hoor. Maak je je daar maar niet druk om.
Natuurlijk is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar af en toe moet ik ook een beetje hard zijn tegen Sonja. Ze zijn al 14 jaar bij elkaar en acht jaar getrouwd, maar met deze voorvallen heb je gewoon geen keuze!

Diezelfde avond had Sonja het Hans verteld. Het was geen makkelijk gesprek en Hans was inderdaad tekeer gegaan. Hij  had gezegd waarom ze haar spullen niet direct pakte, zodat ze gelijk kon oprotten! Ze hoefde ook niet te denken dat ze van alles mee kon nemen, dat kon ze wel vergeten.

Voor hem was dit zo’n shock, omdat hij dacht dat het alweer wat beter ging. Sonja zei al, dat hij de afgelopen dagen zo ‘lief’ had gedaan, het ging er nu wat normaler toe in huis. Niet meer zo’n  gestress, of het gevoel, dat ze op haar tenen liep. Dit kwam natuurlijk, omdat ze al een keuze had gemaakt. Ze zat al ergens anders met haar gedachten, hart en gevoel. En nu deed ze geen moeite meer om goed te moeten presteren om de relatie te redden.

Dit was nog het laatste wat ze moest doen, hoe moeilijk het ook was, maar ze heeft hoop en weet dat het uiteindelijk goed komt. Sonja heeft ook niet gewacht tot donderdag en is de volgende dag gelijk weggegaan. Ze heeft, voor nu een leuk onderkomen, al is  het maar voor tijdelijk, totdat ze een ‘normale’ woning heeft gevonden. Maar ze komt nu tot rust, besef, alles komt los ....en ze huilt, eindelijk,  zoals ze nog nooit gedaan heeft!

 

Tot slot wil ik een ieder bedanken voor de reacties en mailtjes.  Ik ben blij dat ik dit op deze manier kon delen en van mij af kon schrijven.
Dit vervolg, heb ik geschreven, ook om jullie te laten weten dat mijn vriendin een goede keuze heeft gemaakt en niet meer langer met Hans onder een dak leeft. Er zal nog een weg te gaan zijn, maar we gaan voor een  nieuwe en hoopvolle toekomst.

 

Lees ook: Misbruik binnen een huwelijk, hou je handen thuis

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dank je wel, danen
@bunda, terima kasih
@liraatje, vind ik zelf ook fijn, en het helpt goed!
@khuseyn, dank je
Heel leuk om te lezen:)
Goed dat je een mooie manier van uiten hebt gehad. Mooi artikel!
Dikke duim!
Heftig verhaal. Strekte voor je vriendin en jou, duim en fan erbij
@stormerwout: ja ik ben blij met deze beslissing en het schrijven vind ik heerlijk om te doen, dank je wel