Mishandeling op jonge leeftijd

Door Mopkes gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

op een heel jonge leeftijd ben ik mishandeld door mijn vriend

mishandeling in een relatie,

ik heb 19 jarige leeftijd een jongen ontmoet ik dacht dat hij het wel voor me was,we waren een tijdje bij elkaar en hebben besloten om samen te gaan wonen.het eerste half jaar ging nog alles goed.maar daarna begon de ellende.dit had in nooit verwachten voor mogelijk gehouden.hij zag me op een gegeven moment mij als zijn bezit.mocht niets meer nog niet meer naar mijn zus en naar mijn ouders weer gewoon thuis opgesloten zodat ik niet meer naar buiten kon.zodat ik de hele tijd thuis opgesloten zat totdat hij thuis kwam.mijn enige manier om naar buiten te komen was als ik moest werken helaas werkte wij toen ook nog op hetzelfde bedrijf dus kon me altijd in de gaten houden,mocht niet eens met collega,s praten,en als ik dat wel deed kreeg ik thuis klappen zonder enige aanleiding,daarna zei hij altijd sorry en ik was zo stom om dat steeds aan te nemen,was gewoon blind.en als we thuis samen waren en er zinde hem iets niets dan greep hem me steeds bij mijn keel zodat ik helemaal geen lucht meer kreeg,en las ik gewoon lag te slapen duwde hij gewoon een kussen op mijn hoofd zodat ik helemaal geen lucht meer kreeg.mijn ouders hadden wel iets in de gaten,maar schaamde me ervoor dat had ik beter niet kunnen doen en open verhaal bij mijn ouders kunnen doen.ik had thuis niets gezegd maar mijn toenmalige vriend zei van wel,en kreeg een stomp in mijn maag totdat ik helemaal zwart zag en geen lucht meer kreeg ik dat nu is het met mij gedaan.ik kon op dat moment niet vluchte dat hield hij tegen.ook op sex gebied moest ik altijd dingen doen waar hij zijn in had,had gewoon een afschuw aan sex gekregen op die manier.op een gegeven moment bij ik heel goed gaan nadenken en was tot de conclusie gekomen dat ik daar weg moest en ook zo snel mogelijk.heb toen alles opgebiecht aan mijn ouders en die zeiden dat hadden we allangĀ  door. en zeiden zo snel mogelijk weg daar.maar kon op dat moment nergens naar toe mijn ouders hadden nog geen kamer klaar.toen is mijn zus er ook achter gekomen en is zich helemaal rot geschrokken en begon hard te huilen.ze zei ga aub weg daar ik wil mijn zus nog levend hebben.en je kan wel bij ons terecht zodat pap en mam de kamer klaar hebben.nu moest ik het ook nog tegen mijn vriend zeggen.dat was wel moeilijk ik had gewoon angst voor hem.ik heb het toch maar gedaan.het eerste wat hij zei ik maak je af als jij weg gaat.toen ik weer thuis alleen was heb ik mijn vader gebeld em die heeft ervoor gezorgd dat er een paar mensen naar me toe kwamen als hij weer thuis was en dan zouden ze me weghalen zodat hij me niets kon doen.dat is dan ook zo gebeurd en hij was ook aanwezig en begon te huilen dat hij me niet kwijt wilde,hem gewoon niet meer op hem gelet en gewoon met mijn vader meegegaan en heeft me afgezet bij mijn zus.toen dacht ik eindelijk rust maar dan begon de ellende pad.deed geen oog dicht bij mijn zus zag steeds die bleeden voor me van die mishandelingen en werd gek in mijn hoofd.en hij ex vriend begon me toen ook nog overal te volgen voelde me niet meer veilig op straat en ergens anders.na een week bij ik weer bij mijn ouders gaan wonen,maar dat ging in het begin ook niet goed.ik at niet meer had nergens zin meer in.en als een vriend van mijn broer kwam wist ik niet hoe ik moest reageren had een afschuw aan jongens gekregen.mijn vader zei niet iedereen is hetzelfde.maar ik zag dat niet op dat moment.uiteindelijk ben ik naar de huisarts geweest en mijn hele verhaal gedaan.en heeft toen therapie aangeboden die heb ik ook aan genomen.ik heb er wel baat bij gehad vergeten kan ik het niet maar heb nu een manier gevonden om er meer om te gaan.op sommige momenten zie ik wel nog steeds die beelden.maar weet me nu afleiden door iets anders te gaan doen.ben nu 41 jaar en heb nu een hele goede vriend we zijn nu twee jaar samen en wist niet dat er ook goede relaties bestonden.hij heeft ook al genoeg meegemaakt en dat klikt waarschijnlijk bij ons.wil hem echt niet missen.ben blij nu met het leven dat ik heb.kan weer gelukkig zijn.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
jonge,jonge,wat een verhaal,ik herken het heel goed,ik kan dan wel een man zijn,maar ik zal zeker nog een verhaal schrijven,over mijn ervaring op bijna hetzelfde gebied.
horror verhaal...goed dat het nu beter gaat
Een plus. Wat een ellende. Gelukkig heb je de goede keuze gemaakt EN laat het je nooit weer gebeuren.

En zoals Doortje ook schrijft, zet een punt aan het einde van een zin. Begin de nieuwe zin met een hoofdletter.

Veel plezier hier bij ons.
het klinkt misschien raar wat ik ga zeggen maar wil het toch even doen. de twee mensen hier boven hebben helemaal gelijk met wat ze zeggen over punten komma's enz maar nu je dat niet heb gedaan geeft mij wel maar emotie door want als je zoiets schrijf van uit je hart denk je niet aan komma's enzo en als het heel erg netjes is geschreven wordt het meer een verhaal zoals al die andere en dat is deze niet echt al me complimentje over het schrijven van het verhaal ik weet hoe moeilijk het is om zoiets wat recht uit je hart komt netjes te schrijven
Wat een dramatisch verhaal Mopkes. Goed dat je hulp hebt aanvaard en dat het nu beter met je gaat!

Als ik even een tip mag geven?
Een heel blok tekst is best wel moeilijk om te lezen, het wordt prettiger voor de lezer als je het verdeelt in stukjes met kopjes erboven. Ook wat afbeeldingen, maken het aantrekkelijk om te lezen, en je krijgt er nog punten voor ook!
Veel lees- en schrijfplezier op de site! Duim en fan