Leven of dood

Door Jaimy-joy gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

waarom de vraag waarom het leven waarom de zwarte om te gaan.

hoewel ik me op dit moment toch wel goed voel en aan de toekomst denk weet ik dat dat vandaag of morgen kan om slaan in de dood wens.
gister voelde ik me ook goed maar toen ik bijna wou gaan slapen kroop de gedachten toch weer bij me naar binnen: wat zou het lekker zijn als ik nu in slaap zou vallen en niet meer wakker zou worden

het leven is me gewoon zo ontzettend zwaar, ik word achtervolgd door dingen die me wijzen op hoe ik zou moeten zijn. met vooroordelen of roddels en me verleden helpt me niet om een positiefe insteek te hebben. ik voel me vaak zo verdomme alleen, zo niet geliefd en eenzaam..

 

De liefde is me ook niet gegunt, de jongens die ik (soms letterlijk binnen vijf min. ) om mijn vinger wind, zijn jongens die het doen om de lust. en tuurlijk lust kan ook lekker zijn: wel lust en niet de last. maar voor mij zou het geen last meer zijn, ik wil die last: de liefde.
ik heb ook alijd het idee dat het niet goed genoeg is voor me ouders, als ik ga slagen met een 5.5 (het minimum cijfer om te kunnen slagen) spring ik een gat in de lucht van blijdschap maar me ouders zien toch liever een 9, daar zou ik voor moeten gaan..... of terwijl, slagen op zich is niet goed genoeg. en dan zitten ze ook nog altijd op me buik, nou jaimy joy je moet wel gaan opletten (bij mij zie je de contouren van me botten en zij zijn zeg maar dikkig) dus ja dan heb ik al weer gelijk zin om te stoppen met eten en na mijn verleden weet ik hoe goed ik dat kan en hoe goed het werkt dus de verleiding is groot

 

ik verlies mezelf ook al gauw in de lieve woordje van het mannenlijk geslacht al weet ik dan diep in mijn hart: ze willen maar 1 ding, SEX. het is niet dat ik nou een slet ben ofzo, maar de hoeveelheid jongens die ik tot nog toe heb gehad en vooral de relatief korte tijd waarin ik ze heb gehad zou mijn moeder het bloed naar haar hoofd doen stijgen. ik mag niet roken, ook nog zo iets maar ik doe het wel af en toe ik ben al drie keer begonnen en gestopt en nu alleen als ik het echt nodig heb. inmiddels (ook als je me andere artikel hebt gelezen) zijn er genoeg dingen die ik verzwijg ik zal het rijdje even op noemen:

*mijn doodwens
*mijn 'anorexia' (verleden)
* 'mijn' jongens
*roken
*mijn af en toe hebben geblowd
* snijen
*etc

het is een andere ik dan dat zij kennen en ik weet niet of jullie mijn artikel: sex, staat dat op mijn voorhoofd, hebben gelezen maar daar in staat al dat ik open ben voor escort meisjes om ze zo maar te noemen. nou ik zou nog niet durfen noemen dat ik er ook maar enigzins open voor sta. waarschijnlijk ben ik toch niet mooiof dun genoeg om hoer te worden dus dat zal mijn ouders bespaart blijven. want als ik aan zulke vrouwen denk zie ik super mooie vrouwen met een enorme voorgevel een een buik om jaloers op te zijn. en volgens mij zijn het vrouwen die ook buiten het werk genoeg bekijks hebben van mannen door hun mooie voorkomen.

 

dus ja me hoofd zit vol met een enorme lading gedachtes, hou ik vol, en hoe lang nog, ga ik wel slagen, zullen mijn ouders ooit tevreden zijn, zal ik ooit weer liefde vinden, zal ik een dubbel leven gaan leiden etc etc etc....

 

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een plus. Je schrijft dat je ouders ooit tevreden zullen zijn. Ik begrijp je ongerustheid; maar ouders moeten altijd trots zijn op hun kinderen. Op een gegeven moment komt het los laten van beide kanten. DUS wees jij maar trots op jezelf. Daar gaat het om en de rest is bijzaak. Sterkte en kop op. Hopenlijk kun je dan eens met je grote liefde de liefde bedrijven.