Verward gedogen niet met verlangen...ik wil je niet.

Door Madje88 gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een lesbisch avontuurtje met een bijzondere afloop... Expect the unexpected.

 

 Woedend...

duwde ze me van zich af. Ik schrok enorm; dit had ik niet zien aankomen. Gaël was ziedend, ik totaal verward. Wat gebeurde er?

 

 

 

 

Heerlijk...

rook het gras op een van de eerste lentemorgens. Het zonnetje was nog wat waterig, maar deed duidelijk haar best om er vandaag een mooie dag van te maken. Ik snoof de frisse lentelucht eens goed op en voelde mij heerlijk; vandaag zou een schitterende dag worden. Na een blik te hebben geworpen op mijn horloge zette ik een tandje bij; ik wilde niet te laat komen. Vandaag was het begin van de rest van mijn leven, had ik besloten. En daar moest je op tijd bij zijn.

Gaël...

zat in haar zwarte truitje en haar baggy spijkerbroek in het gras. Ze was neergeploft en vond het een prima plek om te wachten. Ze zag er heel relaxt en nochalant uit, zoals ze er eigenlijk altijd uitziet. Gaël is niet zoals anderen. Geen tutje, geen schoenenaddict, geen wandelende barbiepop. Gaël is zichzelf. En ik? Ik mocht vandaag met haar de boot op. Had de stoute schoenen aangetrokken en haar gewoon gevraagd. En ze zei ja!

Ik was nooit zo populair in de klas, had weinig vrienden. Soms werd ik zelfs wel wat gepest, omdat ik geen vader en geen humor had. Maar Gaël was anders. Ze kwam voor me op, zei dat ze moesten ophouden. Gaël was lief voor me. En nu gingen we samen varen...

We waagden...

de sprong en haalden de boot. Het was heel gezellig en heel ongedwongen. De zon was inmiddels al op volle sterkte en wij dobberde voortvarend een fijne koers. In onze bikini's lagen we op het dek en mijmerden.
We praatten en luisterden. Ik vertelde haar over mijn vader, of eigenlijk het gebrek aan hem. Zij luisterde. Gaël vertelde mij dat zij niet op jongens viel. Ze viel alleen op meisjes. Ik luisterde.

Mijn ogen werden geopend; eindelijk zag ik het! Het was vandaag niet voor niets de dag dat mijn toekomst begon.... Gaël was altijd zo lief voor me, en nu waren we hier. Samen, eindelijk samen. Alles viel op haar plek...

Ik besloot...

het initiatief te nemen en boog me voorover. Legde mijn arm rond haar nek en trok haar zachtjes naar me toe. Mijn mond vond de hare en onze lippen raakten elkaar. In extase opende ik mijn mond en wachtte totdat zij de hare zou openen...

 In plaats van....

het ontmoeten van haar zachte, warme tong, verscheen er een furieuse Gaël. Woedend duwde ze me van zich af. Ik schrok enorm; dit had ik niet zien aankomen. Gaël was ziedend, ik totaal verward. Wat gebeurde er?

Ze begon te schreeuwen. Wie ik wel niet dacht te zijn, en waar ik het gore lef vandaan haalde om dit te doen.... Dat zij lesbisch was betekende nog niet dat ze haar tong zomaar in de eerste de beste sneue wannabe-lesbo stopte!

Verbouwereerd sloeg ik haar gade en liet haar uitrazen, geen idee hebbende wat er zojuist allemaal was gebeurd. Ik vroeg haar, met horten en stoten, waarom ze dan zo lief tegen me had gedaan en me dit alles nu had verteld. Waarom ze voor me opkwam op school, waarom ze met me mee wilde op de boot.

Uit medelijden.
Ik vond je zielig. That's all. Jij moet gedogen niet verwarren met verlangen. Ik wil je niet. Nooit.

 

Ik kijk Isa aan...

tranen lopen over haar wangen wanneer ze het laatste stukje van haar opstel voorleest. Groep 8 houdt haar adem in, je kunt een speld horen vallen. Totdat Jeff begint te klappen, en de rest volgt. Een staande ovatie is het antwoord op haar gevoelige notatie van vreemde hersenspinsels.  Ik beloon Isa's fantasie met een 8 en een knuffel.  Of miste ik iets....

 

 

 

 

If you can feel it, you can heal it...

 

 

 

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel mooi geschreven
geweldig geschreven ... mooie afsluiter
mooi geschreven
mooi
mooie beschreven!
Een indrukwekkend verhaal met een onverwachte wending. Duim
Een onverwacht einde is altijd een beloning. Zeer mooi. Duim en fan.