Geweld van kinderen op ouders

Door LineaElisa gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Oudermishandeling gebeurt nog veel te vaak en wordt te vaak onder de mat geschoven. Ik heb dit artikel geschreven om het toch een beetje in de kijker te zetten. Heel wat gezinnen leiden onder dit soort geweld zonder dat de buitenwereld daar iets van ziet.

Oudermishandeling

Wat is oudermishandeling?

Oudermishandeling is een activiteit van emotionele, fysieke of zelfs seksuele intimidatie van een inwonend kind tegenover één ouder of de beide ouders. Dit heeft meestal geen dodelijke afloop.
We spreken van oudermishandeling als het aan een paar voorwaarden wordt voldaan. De handeling of actie:
- moet meer dan één keer voorkomen;
- de jongere moet doelgericht handelen,
- het moet gaan om een inwonend kind omdat zij afhankelijk zijn van hun ouders.

De spanningen en conflicten worden in de meeste gezinnen waar oudermishandeling voorkomt op een gewelddadige manier opgelost. Het wordt generatie op generatie doorgegeven omdat kinderen conflicten meestal op dezelfde manier aanpakken als hun ouders. De ouders leerden hun kinderen dat geweld de enige manier is om op elkaar te reageren.
Oudermishandeling begint meestal met brutaliteit, bedreigingen en chantage vanuit de jongere. De jongere zal zijn kennis van de zwakheden van zijn ouders tegen hen gebruiken om hen te domineren.

 

 

 

Oorzaken


Eén van de oorzaken is de omkering van de machtsverhoudingen. De ouders geven hun ‘leiding’ af. Als reactie gaan de kinderen de regels en wetten bepalen. Dit zorgt al vaak tot onbegrip van de omgeving. Het kind is te jong om gezag uit te oefenen omdat dit een te zware taak is. Door de bedreigingen en fysieke aanvallen voelt de jongere zich de baas en straft daarop de ouders nog eens voor hun laksheid.
Het feit dat de ouders ophouden met gezagsvol te zijn, gaat gepaard met het feit dat ze geen waarden en normen meer kunnen doorgeven aan de jongere.
Door dit gezagsprobleem durven de ouders geen grenzen meer stellen aan de jongere. Zo probeert de jongere steeds uit tot waar zijn macht over de ouders reikt. Indien de jongere ook zo op zijn omgeving reageert, wordt het een echt probleem. Niet iedereen zal toegeven aan zijn wensen, wat zal leiden tot ergernis. Door deze ergernis zal hij dat afreageren op zijn ouders.
 

Kenmerken

Kenmerken van de ouders

De ouders hebben vaak een hogere leeftijd. Ze krijgen kinderen wanneer de man ongeveer 40 jaar is en de vrouw 30 jaar. Er is meestal ook een groot leeftijdsverschil tussen de ouders. De psychologische leeftijd van de ouders speelt natuurlijk ook een grote rol. De meeste mishandelde ouders hebben een vrij lage volwassenheidsgraad. Vaak zijn de ouders nog sterk emotioneel afhankelijk van hun eigen ouders.
Doordat de moeder vaak vergevingsgezind is, richt de jongere zich meestal tot haar met zijn geweld. Ze is ook meestal het slachtoffer van ernstige mishandeling. Dit komt omdat de moeder fysiek minder sterk is en omdat ze in sommige gevallen hebben geleerd dat de moeder een goed mikpunt is voor hun agressie.

Kenmerken van de jongeren

De startleeftijd van echte oudermishandeling ligt gemiddeld rond 11 jaar, hoewel kinderen de ouders al op vrij jonge leeftijd beginnen te terroriseren. Het begint meestal met spuwen en stampen bij kleuters die hun zin proberen door te drijven. De ouders zoeken dan meestal nog geen hulp omdat ze zich fysiek nog sterker voelen dan hun kind. Jongeren van 12 tot 21 jaar zullen hun ouders fysiek zwaarder mishandelen. Beide gevallen van mishandeling, die van de kleuters en van de jongeren, zijn even pijnlijk en brengen veel stress met zich mee.
De meeste jongeren zijn mannelijk aangezien jongens sneller fysiek geweld gebruiken. Hun spiermassa neemt sneller toe dan bij meisjes. Meisjes hebben minder fysieke kracht en gebruiken daarom meer verbaal geweld. Ook de verschillen in opvoeding tussen jongens en meisjes spelen waarschijnlijk een belangrijke rol.

Kenmerken van het gezin

Veel mensen denken dat oudermishandeling alleen voorkomt in de lagere sociale klassen van de maatschappij. Dit is echter een vooroordeel. Het is wel zo dat deze gezinnen een paar gemeenschappelijke kenmerken delen.
 Het gezin leeft vaak geïsoleerd van de sociale omgeving;
 De relatie tussen de ouders is weinig harmonieus,
 De ouders hebben 2 à 3 kinderen op latere leeftijd.
Dat de vader weinig betrokken is bij het gezinsleven is ook opvallend bij de gezinnen. Hij is praktisch nooit beschikbaar of teveel van huis weg. Er heerst geen eensgezindheid in de opvoeding van de kinderen. Ouders dreigen met sancties tegenover de kinderen, maar voeren die zelden of nooit uit.
In deze gezinnen zijn er weinig tot geen regels. Hierdoor zal de jongere steeds opnieuw uittesten waar zijn grenzen liggen en of hij die kan verleggen.

 

Gevolgen

Gevolgen voor de ouders

Ouders die mishandeld worden door hun kinderen voelen zich schuldig en zwijgen daarom liever. Mensen in de omgeving zouden de ouders op hun plaats kunnen zetten, omdat ze hun eigen kinderen zelfs niet de baas kunnen en dus in hun opvoeding mislukt zijn. Doordat de ouders bang zijn voor het onbegrip van vrienden en kennissen gaan ze zich steeds meer isoleren van de buitenwereld en gaan ze het probleem ontkennen.
Oudermishandeling brengt een aantal lichamelijke gevolgen met zich mee zoals pijn, bloeduitstortingen, botbreuken en littekens. Hier is het probleem dat lichamelijke pijn sneller wordt vergeten dan geestelijke pijn. Jaren nadat de jongere het huis heeft verlaten, kunnen de ouders die geestelijke pijn nog voelen. Sommige houden er zelfs een trauma aan over.
De mislukte relatie met hun kind en de agressie van het kind zal ervoor zorgen dat de zelfwaardering daalt en het versterkt de ouders hun overtuiging dat de situatie volledig uitzichtloos is. Deze gevolgen kunnen leiden tot depressiviteit, machteloosheid, vernedering, onzekerheid en in sommige gevallen zelfs tot zelfmoordpogingen.
De meeste mishandelde ouders zullen zwijgen om hun kind te beschermen tegen de afkeurende buitenwereld en om zichzelf te behoeden van een sociale afkeuring. Ze weigeren dan ook elke hulp van buitenaf. Deze ontkenning heeft als gevolg dat beide partijen zich op lange termijn hulpeloos voelen, zodat depressieve gevoelens weer de bovenhand krijgen.

Gevolgen voor de jongeren

Doordat er nog een groot taboe is rond oudermishandeling wordt er in de meeste gevallen niet over de mishandeling gesproken. Dit zal er voor zorgen dat de jongere met zijn schuld- en schaamtegevoelens zal blijven zitten en dit niet kan verwerken. Zo bestaat het risico dat hij zijn gedrag in toekomstige relaties zal blijven herhalen. De kans is dus bij deze jongeren groter dat ze later hun partner en kinderen zullen mishandelen.

Gevolgen voor het gezin

De eenheid van een gezin wordt natuurlijk bedreigd door oudermishandeling. Doordat alle leden van het gezin dit niet leuk vinden, gaan ze het probleem ontkennen en klampen ze zich vast aan de voor de buitenwereld opgetrokken illusie. Hierdoor geraakt het gezin nog verder in isolement.
De gezinnen waarin intrafamiliaal geweld voorkomt leven allemaal vrij geïsoleerd, aangezien ze alles in het werk stellen om de mishandeling geheim te houden. Dit wordt vooral veroorzaakt door de ‘gezinsmythe’ in onze samenleving. Het gezin zou een groot voorbeeld moeten zijn waarin geweld absoluut niet aanvaardbaar is. Door dit feit zullen de ouders de mishandeling ontkennen of alleszins minimaliseren. Ze willen het beeld van ‘het ideale gezin’ niet verliezen. Indien de omgeving zou weten dat er mishandeling plaatsvindt, hebben ze gefaald.

 

Oplossingen


Ouders zouden al op jonge leeftijd bepaalde kenmerken kunnen vaststellen en daar het kind al grenzen moeten aanleren. De typische kenmerken van een kind dat vatbaarder is voor het mishandelen van zijn ouders, gaat zich afweren tegen nieuwe situaties, mokken, woede-uitbarstingen krijgen, wispelturigheid, vaak een slecht humeur hebben en eindeloze discussie met de ouders aangaan om toch zijn eigen wil te hebben.
Bij één van deze kenmerken zouden de ouders direct moeten ingrijpen, ook al lijkt het dan nog heel onschuldig.

 

Bronnen:

  • PONJAERT-KRISTOFFERSEN, I., Mishandeling door kinderen? De doos van Pandora, 2de druk, Acco, plaats van uitgave niet bekend, jaar van uitgave niet bekend, 163 bladzijden.
  • Ansofie, Jessie en Sophie, internet, 19 november 2010, (http://www.freewebs.com/oudermishandeling2006/watisoudermishandeling.htm).
  • VZW Zijn, internet, 19 november 2010, (http://www.vzwzijn.be/?action=onderdeel&onderdeel=39&titel=Oudermishandeling).
  • LAURIJSSEN, V., internet, 19 november 2010, (http://mishandelingvanouders.be/)

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Verschrikkelijk en helaas. Heb zelf een gedicht geschreven over mijn hoop voor de toekomst met mijn kids. Misschien spreekt het je aan.
het is triest maar ook deze vorm van mishandeling komt voor.