Het geluk van een huisvrouw

Door Jinxie gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een hartenkreet over het geluk van een huisvrouw.

Geluk

Geluk,

Wat is geluk? Dat je alles hebt wat je hartje begeert? Een lieve man, kinderen, een leuk huis om in te wonen, huisdieren, een aardig salaris die ik zelf niet verdien.
Er als vrouw en moeder zijn voor je man en kinderen. Je rekeningen nog net kunnen betalen, een fijne familie aan beide kanten.
Een autootje kunnen rijden die bijna uit elkaar valt?

Als dit de dingen zijn die een mens gelukkig kunnen maken dan ben ik gelukkig. En waarom voel ik het dan niet zo? Het lijkt wel of ik nog een kant op gedrukt word waar ik niet heen wil. Ik wil mijn man en kinderen gelukkig zien en ze zijn het niet. Ik voel me onzeker omdat ik 'maar' een huisvrouw ben, moeder zonder zakelijke ambities en vrouw van een lieve man van 11 jaar jonger. Ga ik me geïsoleerd voelen omdat ik alleen maar thuis zit en daar mijn bezigheden heb. Ik weet dat hij zich vaak ongelukkig voelt. Hij wil er niet over praten en het ligt niet aan mij. Zegt hij. Maar als we niet over zijn gevoelens praten en hij plezier maakt met collega's en een 'sociaal' leven leidt waar ik niet aan deelneem en thuis geen tot weinig plezier heeft wat kan ik dan nog als vrouw betekenen?

Ik wil iedereen gelukkig zien. Ook mezelf. Het komt mede door de maatschappij. Dat weet ik zeker.  Als je niet kan meedraaien met deze tijd val je buiten de boot en word je in een hokje geplaatst. Daarom is er met de kinderen wat mis en krijgen ze een stempel. Niet omdat ik een slechte moeder ben en ze niet kan opvoeden. Of ben ik wel een waardeloos mens? Ik doe mijn best om het iedereen naar zijn zin te maken. Ik heb last van stemmingswisselingen. De ene dag ben ik blij met alles wat ik heb en dringt het een beetje door dat ik niet 'moet' werken. De andere dag voel ik de druk die ik niet goed kan omschrijven en die voel ik achter mijn ogen.

Waarom maak ik me zo'n zorgen om iedereen? Ik kan mijn mannetje echt niet missen, terwijl ik in mijn achterhoofd weet dat er een dag komt dat hij me te oud vindt en me niet meer wil. Hij zich voor mij schaamt en overal alleen op af wil. Die tijd die we dan nog samen zijn wil ik ook koesteren. Ik wil het liefste samen oud en grijs worden en ons lieve kindje samen opvoeden tot een verstandig en lief meisje. Maar hoe kan dat in deze wereld? Dat wordt een hele lastige taak maar wel eentje die de moeite waard zal zijn. Ik ben blij...dat ik er voor mijn kindjes kan zijn als ze hun oogjes open doen, van school komen en als ze ziek zijn. Er zijn voor mijn mannetje en hem zichzelf kunnen laten zijn totdat we oud zijn.
Dan ben ik er...voor altijd!!

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank jullie :D
Zeer mooi geschreven! D
leuk artikel, mooi verwoord, graag gelezen, welkom op xead
Mooi verwoord!
Je gedachten mooi weergegeven, leuk geschreven en graag gelezen!
Dank je wel! :D
Ik lees hier veel! voor mij heel herkenbaar uit mijn verleden! Mooi geschreven.