Een asperger relatie

Door Jinxie gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een gedicht uit mijn hart, het verdriet dat er is omdat je man asperger heeft en je hem niet kunt helpen. Het enige dat rest is je gevoelens op papier kunt zetten.

 

Wat ik wil,

Wat ik wil is jou gelukkig zien.
Ik voel je pijn maar weet niet waar het vandaan komt.
Je trekt je terug in je eigen wereld.
Laat me erin, ik wil je helpen.

Wat ik wil is jou kunnen begrijpen.
Ook al begrijp je jezelf niet.
Maar we kunnen praten over wat je gedachten zijn.
Wat je dwars zit of hoe je dag is geweest.

Wat ik wil is jou voelen.
Ik wil je sterke armen om me heen.
Lieve dingen tegen elkaar zeggen.
Knuffelen, kussen en genieten van elkaar.

Wat ik niet wil is jou zien afglijden in depressie.
Jouw somberheid en stilte.
Ik voel dat je het zwaar hebt.
De wereld heeft weinig te bieden maar we kunnen niet anders.

Wat ik wil is dat je probeert de mooie dingen er tussen uit te vissen.
Hoe moeilijk dat ook is.
Genieten van je kleine meid. Genieten van wat je wél hebt.
Een lieve vrouw die voor je zorgt en je dochtertje die hard groeit.
Een dak boven je hoofd en een fijne baan.

Wat ik wil is goed voor jou zijn.
Ook al heb ik mijn gebreken en onvolmaaktheden.
Ik wil voor je zorgen en sterk voor je zijn.
Je de ruimte geven wanneer je dat nodig hebt.

Wat ik wil is jou een warm thuis geven.
Een plek waar je je fijn voelt.
Veiligheid en warmte.
Vertrouwen.

Wat ik wil is samen oud worden.
Je bent het beste dat me ooit is overkomen. Je bent een deel van mij.
Ik hou van jou met heel mijn hart.
Maar laat me toch toe in jou wereld.
Die kunnen we samen wel aan.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je Isabel250
mooi gedaan!
Thx Rob!
Dank je wel! :D
Heel mooi verwoord!
Ik zal jou verhalen vandaag ook eens lezen Jane. Bedankt voor je reactie.