Vreemdeling in een vreemde stad

Door Bella3605 gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

verhuizen van stad naar stad.. hoe nu verder!!!

Als een vreemdeling in een nieuwe stad

Alleen in de Woestijn, als een vreemde in een nieuwe stad.

Geen idee wat me te wachten staat, na 37 jaar in mijn geboorteplaats gewoond te hebben ging ik naar Hellevoetsluis.

WAUW wat een mooie plaats... Hier wil ik wonen, oud worden en vooral gelukkig. Elke keer als ik er kwam keek ik mn ogen uit.

En ja hoor, daar kwam het ... Ik ging er wonen!!!!

Mijn vriend woonde daar dus was logisch. Ik wilde niet meer terug naar mijn geboorteplaats dus keuze snel gemaakt.

Het duurde even voordat ik wat mensen had leren kennen, ik loop niet zo snel op iemand af. Maar de buren onder ons kreeg ik wat kontakt mee. Was heel leuk.

Het huis was niet makkelijk voor mij, teveel trappen maar verder had ik het reuze naar mijn zin.

Op een gegeven zijn we naar andere huizen gaan kijken, Maanden gezocht, gereageerd op bijna alles maar nee hoor. We gingen maar verder kijken dan alleen Hellevoet. Want blijkbaar zat dat er voor ons niet in. Kopen was geen optie daar.

Toen zagen we ons droomhuisje in Hoogvliet. Dat ligt ongeveer 20 km van Hellevoet af dus dacht dat lukt wel.

Mijn grootste probleem was eigenlijk dat we niet meer op een eiland zouden wonen. Wat een vreemde ben ik toch. Ik had nooit op een eiland gewoond, en ik woonde maar kort in Hellevoet, maar toch voelde het voor mij zo erg als thuis...

De dag van de verhuizing:

Ja hoor op zaterdag gingen we verhuizen, ik had het gehad met het huis in Hellevoet en toen ik wist dat we weggingen wilde ik ook gaan ook.

Ik wist dat ik mijn buufjes heel erg zou gaan missen maar hoopte dat dat wel goed zou komen, dat we kontakt zouden blijven houden. Immers hoe lief ze ook zijn, voor hun kan ik daar niet blijven.

En daar waren we, ons nieuwe huisje. De afgelopen week waren we elke dag even savonds naartoe gegaan, Wat dozen brengen en genieten, vooral omdat we nu geen trappen meer hebben.

In Hellevoet hadden we 3 trappen. 1 voor de voordeur, en 2 in huis.

De dag dat we gingen verhuizen verliep super, mijn ouders en schoonouders kwamen ons helpen. Ik heb een gezellige dag gehad en het was leuk de meubels met zn alle op zn plaats te zetten zoals het het mooiste staat. Ik wist al, ah zet maar neer, ik verzet het toch wel (mijn kennende laat ik het nooit lang hetzelfde staan)

Toen iedereen naar huis ging waren we samen, samen op de bank genieten van ons nog best lege huisje.

Het leek net een vakantiehuisje maar wel met onze eigen spullen.

Ik was er al meteen gelukkig. En nog steeds.

Maar!!!!

Ik ken hier niemand, mijn buren zijn buitenlanders die zeg ik vriendelijk gedag en de kinderen roepen altijd onze hond en dan praat ik eventjes met ze maar meer heb ik niet. Ook met de hond uitlaten zeg ik mensen gedag en that's it!!!

Niemand loopt zomaar ff binnen, iedereen is op afstand.

Heel anders dan ik gewend ben, ik kom uit Brabant daar zijn mensen opener en vriendelijker. Gemoederlijker.

Mijn vriend was de 1e week na de verhuizing vrij dus konden samen wennen. Maar toen was het de gevreesde maandag.

Hij ging werken en ik bleef alleen achter. Ik dacht ik vermaak me wel joh, ik kan me huisje doen, dozen uitpakken, alles een plaatsje geven, tv kijken, hondje uitlaten, laptoppen en bellen.

Dus wat kan ik me nou vervelen.

Sja dat kan dus wel, elke dag dozen uitpakken begon me ook te vervelen. Met veel dozen in huis kun je ook niet makkelijk poetsen, hond uitlaten deed ik ook geen 10x op een dag, tv kijken is ook niet altijd leuk, laptoppen en bellen is ook beperkt leuk.

We zijn nu een paar maanden verder en nog is er niks veranderd. Ik leer me wel te vermaken maar het valt niet mee. Met tijden is het echt zwaar, mede omdat ik geen vervoer heb om ergens naartoe te gaan. Vriendinnen opzoeken kan ik niet zomaar, maar mijn vriend wilt altijd naar mijn vriendinnen en familie omdat hij weet dat het niet meevalt alleen.


 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hopelijk vind je er toch noh je draai, misschien bij een sportvereniging gaan?
Dank je wel Xeladnil, Dat hoop ik ook
Hopelijk vind je snel je draai...
Hoi lieverdje ook dit is weer zo herkenbaar...
Ik hoop echt dat je gauw wat kennissen opdoet...
Ik ga niet op zoek naar kennissen, ik mis mn vriendinnen uit mn woonplaats. Ik ben niet iemand die op andere afloopt. Misschien omdat niemand dat hier doet. Heel stug, en ik vind zoiets moet wel van 2 kanten komen. Ik bedoel, als iemand zn deur hier stijf dichthoudt dan loop ik door!
@ Robxead,
Huis en leefomgeving is zeker belangrijk. Zonder het een kan het ander niet.. De tips zijn zeker heel goed van Meretje...
Mooi artikel.
Net zo belangrijk als het huis, is natuurlijk je leefomgeving.
DE tips van Meretje zijn natuurlijk heel goed.