Verliefd, of toch niet.

Door Puur62 gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Mijn 2de date, verliefde geworden en een ervaring rijker

Daten moet je leren en geloof me, de kunst en het genieten van daten is een bijzondere kwestie. Zeker als je na een huwelijk van 25 jaar heel voorzichtig opnieuw contact maakt met mannen. Spannend, soms opwindend, soms eng, maar toch altijd een uitdaging. Met in mijn achterhoofd, meid je hebt niets te verliezen en toch ook het spannende gevoel tijdens een ontmoeting.

Ik had mazzel, vanwege mijn verjaardag kreeg ik van een datingsite (waar ik toen ingeschreven stond) een weekje "graits" gebruik maken van de faciliteiten van hen. Eigenlijk is het niets meer dan gebruik mogen maken van de ingeschreven mannen. Nou ja, gebruik maken, niet letterlijk natuurlijk.

Ik was in de week van mijn verjaardag een paar dagen weg en toen ik thuis kwam zag ik in mijn mailbox een alleraardigst berichtje van een man. Voor het gemak noem ik hem even Henk. Hij stuurde een leuk berichtje en een foto. Zijn gezicht (meer zag ik niet) sprak me wel aan. Beetje ondeugend  en stout koppie. Tja mensen, daar val ik op. We mailde wat berichtjes totdat het verzoek kwam om op msn verder te gaan. Leuk dacht ik. Hij vroeg of ik rond 22.30 uur op msn wilde komen. Wel laat dacht ik, maar ach waarom niet.

Hij vertelde direct dat hij nog met zijn (bijna) ex vrouw woonde en zijn 2 kinderen. Zijn ex ging altijd om 22.30 uur naar bed en hij wilde haar niet onnodig kwetsen. Klinkt vast heel raar, maar ik begreep het heel goed. Je wilt, na een huwelijk van jaren, de scheiding zo goed mogelijk regelen. De scheidingsconvenant hadden ze nog niet ondertekend. Onze eerste msn-sessie duurde tot de volgende ochtend 05.00 uur.

Het was bijzonder, zowel voor mij als voor hem. We spraken af dat we de volgende avond elkaar weer zouden spreken. Dat is ook gebeurd. Elke avond zat ik trouw voor mijn computer rond 22.30 uur en ging vaak pas rond 05.00 uur naar bed. Ik was gebroken, maar het voelde zo fijn, zo bijzonder.

Als je mijn eerdere stuk hebt gelezen over mijn borstkanker, dan begrijp je dat ik dat al heel snel aan hem vertelde. Ik wilde openheid van zaken. Mijn ex had mij verlaten tijdens mijn ziekte. Ik wilde Henk absoluut niet het gevoel geven dat "hij een kat in de zak" had. Gelukkig maakte Henk er geen probleem van.

Na een weekje van contact via msn moest het er maar van komen. We spraken af op een vrijdagmiddag rond een uurtje of vier bij een groot wegrestaurant. Mijn vriendin had mij het advies gegeven, de eerste keer altijd iemand ontmoeten waar veel mensen zijn. Ik had alleen mijn vriendin op de hoogte gesteld van de ontmoeting.

Henk vertelde nog even tussen neus en lippen door, dat hij iets zwaarder was dan de foto liet zien. Eerlijk gezegd liet de foto alleen zijn leuke toet zien. Ik wist in wat voor auto hij reed. Natuurlijk was ik ruim een half uur te vroeg. Ik ben in de hal gaan zitten en kon zo de auto's zien aankomen. Met spanning en toch wel wat nerveus zat ik te wachten.

Ja, eindelijk daar kwam de auto en toen hij uitstapte wist ik direct dat hij het was. Ik dacht wel, iets zwaarder??? Mijn god man, je bent zeker 15 kg. te zwaar. Dat heb ik snel naast me neer gelegd, want ik zag ook de lieve open en eerlijke man waarmee ik al heel veel via msn gedeeld had. En dat guitige, stoute en ondeugende koppie, die zat wel op zijn lichaam.

We hebben gesproken, bakkie koffie gedronken en zijn toen samen weggegaan. Met de ogen van andere aanwezige in mijn rug liep ik met Henk mee naar zijn auto. In zijn auto lag een prachtig boeket met tulpen (daar ben ik zo gek op) te wachten. We zijn in de buurt aan de wandel gegaan en heel veel gesproken en gelachen. Het voelde goed, het voelde vertrouwd. We hebben samen ergens een hapje gegeten en hij heeft mij later weer bij mijn auto gebracht.

Het contact was leuk, langzaam werd ik verliefd op de man. Laten we eerlijk zijn, als je in de 40 bent, dan ben je niet meer zo onbevangen als dat je 18 jaar bent. Ik vond hem zo mooi, zijn karakter en we waren elkaars zielsverwanten. Als de een een zin begon, dan maakte de ander het af. Na anderhalve maand en vele ontmoetingen heb ik Henk gevraagd om met mij naar bed te gaan. Ik vond het vreselijk eng. Na mijn borstkanker voor het eerst weer met iemand naar bed. Maar het was zo fijn, zo mooi. Na afloop heb ik vreselijk gehuild. Hij had mij weer een vrouw gemaakt.

Stapel was ik op Henk, maar Henk vond mij een geweldige lieve, leuke, slimme, mooie vrouw, maar hij was niet verliefd. Hij vond mij een 10 (uitmuntend) maar hij zocht een 11.  Met pijn in mijn hart heb ik afscheid van hem genomen. Ik heb nog avonden voor de computer gezeten in de hoop dat hij toch nog eens op msn kwam. In de hoop dat hij inzag dat hij zich had vergist. Uit liefde voor Henk moest ik hem laten gaan.

Voor mij was het een bijzondere en een prachtige ervaring.

                        ELK  AFSCHEID  BETEKENT  DE  GEBOORTE  VAN  EEN  HERINNERING

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi artikel hoor.
heel erg goed beschreven :)
En je kunt maar zo denken, na een scheiding staat de weg weer open om verliefd te worden.