"kinderlijke onschuld"

Door Klaartje-adequaatje gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Mijn man kwam thuis na een avondje stappen, het was hem goed bevallen, dit ging hij vaker doen!

Na een periode van weinig uitgaan vanwege omstandigheden in de familiekring en door werkdruk, ging mijn man lekker weer eens een avondje stappen. Ik genoot ondertussen van een lekker rustig avondje voor mijzelf; heerlijk, met een glaasje wijn, kaarsjes en een goed boek!

De volgende ochtend vertelde mijn man een leuke avond te hebben gehad, hij had ook weer eens lekker  poolbiljart gespeeld en was zeker van plan dit vaker te gaan doen. Ook vertelde hij tussen neus en lippen door dat hij tegen een vrouw had gespeeld en ze was best goed!

In mijn buik ontstond een vaag krampende sensatie, ik besloot het te negeren. Ik gunde hem zijn leuke avond en die nog zouden volgen.

De volgende week ging hij weer, en de weken daarna ook. De vrouw ontmoette hij in deze weken regelmatig en ze speelden ook regelmatig een potje biljard. Mijn man was wel enthousiast over haar maar ook weer niet op een overdreven manier. Toch bleef ik buikpijn krijgen als het bijna weer weekend was. Op een keer, toen hij 's avonds weer met haar had afgesproken, vertelde ik hem over mijn akelige gevoel en of ik reden had om mij ongerust te maken. Oh, nee, er was niets aan de hand! Hij vond het alleen heel erg prettig met haar te biljarten, verder niets! Bovendien: ze was zijn type niet eens!

"Oké, sorry dan", zei ik. " Het is alleen dat ik er steeds zo'n buikpijn gevoel van krijg, iedere keer dat je met haar uitgaat". Die avond stelde mijn man voor dat zijn biljart maatje hem van huis zou ophalen voor ze te stappen gingen, zij had dit voorgesteld met als reden dat  we dan kennis zouden kunnen maken en dat zou me dan waarschijnlijk wel geruststellen. Ik had nog steeds buikpijn en zei mijn man, dat ik haar niet wilde ontmoeten. Hij accepteerde mijn besluit, zonder morren.

Uiteindelijk na een paar maanden en na nogmaals mijn akelige buikpijn gevoel met mijn man te hebben besproken, kwam bij mijn man het hoge woord eruit; " ja, we vinden elkaar lief"!

Mijn wereld stortte op dat moment in elkaar en dit was wat mijn man zei: "sorry, ik dacht dat het misschien allebei wel  zou kunnen, jij en deze vriendin?" 

Zie daar: de kinderlijke onschuld van de man!

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dus dat noemen ze kinderlijke onschuld, Goed artikel.
Je hebt het van je af geschreven en daarom een duim. Verder ben je verschrikkelijk bedonderd. En het kinderlijke onschuld zou ik anders noemen. Sterkte hiermee en kies voor jezelf.
Jammer dat je man zo kinderlijk was, ik hoop dat je een volwassen vent tegenkomt, die alleen voor jou gaat.