Het gat na de opening...

Door Ir gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Nu moet ik toch echt op dat gat uitkomen in mijn artikel. Een vervolg op de opening van mijn expositie...

Na gehaast mijn cup-a-soupie achterover te hebben gegooid, mijn spullen bijeen geraapt te hebben en weg te zijn gegaan beland ik uiteindelijk achter het stuur van de auto van mijn ouders...

Ja, mijn vader is goed opgevoed, hij laat mij altijd rijden aangezien ik natuurlijk een betere chauffeur ben en nu overdrijf ik niet. Echt niet! Ik ben een hele goede chauffeur en aangezien autorijden een hobby van me is waar ik ooit nog een keer mijn beroep van gemaakt had, taxichauffeur, heb ik ruime ervaring. Ik heb zelfs nog twee verschillende rij-examens moeten doen waarbij ik met vlag en wimpel geslaagd was. Maar genoeg nu over het autorijden...  Ik stuurde de auto richting Breda, naar de Catharinastraat welteverstaan alwaar Kickstart gevestigd is, om daar de voorbereindingen te gaan treffen voor de Grande Opening.

Grande opening...

Om 19.00 uur zou de opening een feit worden, wanneer Cora had besloten ook op dat tijdstip aanwezig te zullen zijn. Dit liep ietsje anders, Cora had besloten nog eventjes een dutje te gaan doen... En je raad het al... Ze was niet op tijd aanwezig voor de opening van de expositie die zij bewaarheid had. Enkele minuten later en menig telefoontjes (die zij niet beantwoordde) later stapte een immer vrolijke Cora het pand aan de Catharinastraat binnen. Vrijwel direct werd zij het podium op gedreven om haar speech te houden. Gelukkig was het een korte edoch klinkklare speech. De handen werden op elkaar geslagen wat niets meer of minder betekent dan dat er geapplaudiseerd werd voor haar speech, opgelucht ademhalend dat deze lekker kort werd gehouden.

Juf Erica...

Maar wat schetste mijn verbazing na die speech... In één keer waren alle ogen en oren op mij gericht. Er was maar één vraag van een aanwezige voor nodig om mij de technieken van het bijenwas als een soort schooljuf uiteen te doen zetten. Wat was ik blij dat ik dit niet van tevoren wist. Dan had ik dus wel de zenuwen gehad voor de opening. Zo duidelijk als ik kon legde ik de kunst van het bijenwassen uit naar ieders tevredenheid. En mochten ze niet tevreden zijn geweest dan hebben zij dit goed voor mij verborgen gehouden.

Iedereen werd losgelaten tussen de werken van mijn moeder en mij na mijn korte les in de encaustic art. Ze schoten alle kanten op. Nee, we hebben ze niet opgedreven, maar in alle rust onze werk laten bewonderen. Deze of gene stelde nog vragen waarop wij antwoordden.

Surprise!!!

Enige tijd later kwam de Wagenbergse clan, mijn fans of fans to be wellicht... Wat een gezellige drukte!!! Maar ook als donderslag bij heldere hemel (om maar even een cliché of twee te gebruiken, want dit is er ook één...) had mijn beste vriendin uit Utrecht besloten mij te verblijden met een bezoekje van haar persoontje. Wat een verrassing was dat! Ik was al verbaasd dat ze niets meer had laten horen na mijn uitnodiging aan haar, maar dit alles was ter voorbereiding aan deze verrassing. Echt geweldig!!! We hebben weer ouderwets gelachen.

Ook een oom en tante van mij hadden besloten ons te verblijden met een bezoekje. Ze wonen tenslotte ook in Breda en voor hen is het een piece of koekie om eventjes aan te komen waaien. Maar mijn oom schildert zelf ook, dus die zal wel nieuwsgierig zijn geweest naar mijn kunstwerken. Nee, niet die van mijn moeder, want die heeft hij al eerder gezien. Deze avond was ik hun klapstuk. Mijn tante zag ik nog foto's maken van mijn werken. Ik heb haar even stevig aangesproken dat die foto's niet verkocht mochten worden. Hahahaha!!! Daar moest ze wel om lachen, maar ergens voelde ze zich ook een beetje betrapt. Leuk toch als iemand jouw werk foto-nemend-waard vindt... Echt makkelijk moet het niet zijn geweest mooie foto's te maken van de werken die daar hingen, want op elk werk wordt jijzelf of het licht gereflecteerd (dit door het glas dat ervoor zit, natuurlijk).

Verder heb ik nog met veel mensen gekletst wat ik erg gezellig vond en mijn moeder heeft zelfs nog een schilderij verkocht aan iemand van mijn Wagenbergse Clan. Hoe goed is dat!!! (mijn moeder zie je op deze foto rechts zitten...)

Al met al was het een supergezellige, geslaagde avond met zelfs nog een mistery fotograaf ook. Niemand wist wie die jongen was. Ik hoop dat we er nog eens achter zullen komen. Dus.... herkent u de jongen die links op de derde foto staat... vraag hem contact met mij op te nemen (erica@ericakanters.nl) Hahaha! Het zou wat zijn als iemand hem kende!!!

Gat...

Nu ben ik dan uiteindelijk aangekomen bij mijn gat. Nee, niet dat gat, maar een soort van luchtledigheid. Nadat alle spanning van me afgevallen was van alle voorbereidingen en de opening van de expositie, ben ik in een gat gevallen van 'ik weet het even niet meer'. Ken je dat? Je boog staat lange tijd gespannen met een gezonde dosis spanning, een geweldige drijfveer dingen te doen. Maar dan, dan is ineens alles achter de rug. De voorbereidingen zijn getroffen, de opening is open en dan? Even begeef ik me in het luchtledige, niet wetende wat te doen met mijn tijd. Natuurlijk heb ik genoeg te doen... ik kan gewoon gaan bijenwassen, verhalen schrijven, stofzuigen en laten we het boodschappen doen, het koken en mijn postroute niet vergeten... Maar toch, je weet even niet meer wat je met je tijd of met jezelf aan moet.

Dit heeft een paar dagen geduurd. De day after the night before werd ik aan de gang geholpen door de oudste dochter van Frank door de stad in te gaan en haar garderobe iets uit te breiden. Terwijl wij onderweg waren naar het Bredase om de binnenstad onveilig te maken, belde mijn moeder dat er iemand op de expositie was die kennis met mij wilde maken. Dat was een erg leuke ontmoeting geworden. Mijn drieluik van 'Het laatste oordeel' sprak hem enorm aan en dan met name het gedeelte 'Paradise'. Hij was namelijk bezig een boek te schrijven waarin deze tekening precies paste. Helaas kocht hij het drieluik niet, maar hij kon mij wel erg boeiend vertellen over zijn boek.

's Avonds moesten we ook nog naar een verjaardag, maar dat hield ik niet lang vol. Ik was gebroken (ach, dat krijg je met fibromyalgie...). Zondags besloot ik toch nog maar eens naar mijn eigen expositie te gaan om me over mijn gat heen te zetten. Ik stapte op de motor en parkeerde deze binnen bij de expositie. Ja, de Harley mocht ook aanwezig zijn in de expositieruimte, wat wel handig was want hij stond anders niet echt stevig op dat stoepje met die keien. Een andere oom van mij had besloten die middag naar onze expositie te komen en hoe hij mijn werk vertaalde was geweldig. Dit waren zijn woorden over mijn werk: 'Het is niet lelijk.' Hahahaha! Wat een compliment! Geweldig!!! Ach, het is een oudere alleenstaande man, het is hem vergeven. Hij is nooit zo into art geweest, dus het waren erg complimenteuze woorden...

Meanwhile...

Het is vandaag dinsdag en het lijkt wel alsof ik al een beetje uit het gat gekropen ben. Helemaal na het telefoontje van mijn moeder dat iemand een schilderij van wilde kopen en na nog een telefoontje dat hij hem ook daadwerkelijk kocht.

Het is de tekening die, naar ik vond, leek op een schilderij van Vincent van Gogh, De knotwilgen. Maar kijk zelf maar... Ik vind ze wel iets van elkaar weg hebben. Dit plaatje kwam ik ineens tegen op internet, mijn beste vriend, terwijl ik naar iets heel anders op zoek was. Ik moest meteen aan mijn eigen tekening denken.

 

 

 

 

 

 

Dus...

Het gat is geweest! Morgen ga ik weer naar de expositie, wie weet wie er allemaal nog langs komen...

Oh ja, ik heb ook nog een visitekaartje ontworpen voor mezelf. Tja, die moet je toch ook wel hebben voor je fans en je fanmail... Dus nu kan iedereen mij bereiken op wat voor een manier ook... Zelfs via de ouderwetse brievenpost. Isdawa! Zegt het voort, zegt het voort!!!

En mocht je nog in de buurt van Breda komen... de expositie is nog geopend tot en met 3 april van 8.00 tot 22.00 uur. Mocht je mij dan graag in je buurt hebben, laat mij dit dan even weten en dan zal ik zorgen dat ik er ook ben. Tot in Breda!!! (of op mijn site, op Xead of Facebook en/of andere social media...) En voor wie deel één van dit relaas gemist heeft... http://www.xead.nl/de-opening-van-mijn-expositie-en-een-gat

(c)http://www.ericakanters.nl

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Live Erica, top weer gegeven en ik ben zo blij met je succes ..en het drieluik hahaGreat! Heel veel succes en liefs Taco. Ik probeer te komen!
Ik vind dit zo geweldig voor je geniet er van en ik hoop dat die onbekende fotograaf een stiekeme journalist was zodat je nog meer in the picture komt! Die vergelijking met van Gogh........ik zie het!
Geweldig, Irr!
Heel veel succes.
Het wordt een succes, zul je zien
Prima gedaan....wens je nog veel succes met jouw kunst! D
Wat leuk. Het visitekaartje is ook erg mooi.
Gelukkig ben ik weer bijgepraat. Meid genieten... altijd leuk, succes..