Xead-leden brengen licht in de duisternis van zaal 100 Amsterdam

Door Mijler gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Zeven xead-leden droegen gedichten voor in zaal 100 Amsterdam

De Xead-delegatie bracht licht in het duistere

 

In het algemeen ligt het gedicht mij nader aan het hart dan het verhaal. Een wijsheid zegt dat de kunst van het dichten het weglaten is. Nu bedoelt men daarmee dat je overbodige woorden weg moet laten, maar het dicht vooral met goede beeldspraak en metaforen moet verrijken. Daarmee neem ik bij mezelf de twijfel weg, dat mijn voorkeur niet gestoeld is op gemakzucht, maar dat het echt een gevoelsmatige voorkeur heeft.
Een gedicht is te vergelijken met een foto. Je geeft een beeld en de aanschouwer mag er zelf in zien, voelen en proeven. Terwijl een verhaal meer een film is die de ervaringswereld van de lezer meer richting geeft en bepaald.
Voor beiden geldt dat je graag wilt weten hoe een ander jouw “zielswerk” ervaart.

Gebruik je kansen

 

Los van het feit dat Xead zich niet leent voor aparte publicatie van gedichten, zag ik in de Amsterdamse gedichtenavond een gelegenheid om een reflex in die richting te krijgen. Op zich zag ik daar niet tegenop. In de eerste plaats had ik het naar vermogen voorbereid en verder calculeer ik bij voorbaat een lichte ontluistering in, onder het motto: “Je wordt er niet slechter van!”
Toch werd er nog even goed over nagedacht of het wel de moeite waard was om voor drie minuten voordracht, de lange reis en avond te offeren. De gedachte dat ik enkele xead-leden zou ontmoeten en ook werk en presentaties van anderen kon meemaken, maakte de reis een stuk aantrekkelijker. Ook het feit dat ik Yrsa als co’-piloot naast me kreeg, zorgde voor de broodnodige variatie. We waren zo intens in gesprek dat we bijna richting Den Haag reden en met onze voordrachten in het Catshuis terecht kwamen. Misschien hadden we ook daar met onze gedichten wel wat licht in de duisternis kunnen brengen

Files waar ik bang voor was werden ons bespaard en Misses Tom-Tom had een mooie route gekozen langs de Amsterdamse grachten en bracht ons met “linkse en rechtse commando’s” voor het “Paleis der schone kunsten.” Ik zal U verdere omschrijvingen van mens en steen besparen omdat dit al zo mooi beschreven is door Doortje. Ik zal mij beperken tot de presentatie van de gedichten en dan in het bijzonder van onze delegatie.

 

Wat verwacht je


Waar ik persoonlijk behoefte aan heb en daarvan verwachte ik ook iets, is simpel gezegd: “Wat vindt men van mijn gedichten? En hebben ze voldoende niveau tot de rest!” Graag zou ik daar een eerlijk oordeel over horen, inclusief kritiek. Ik begrijp wel dat je niet openlijk een uitgesproken commentaar kunt verwachten, maar naar aanleiding van publieksreacties kun je wel een indruk krijgen. Helaas reageerde het thuispubliek nogal apathisch en rumoerig met in- en uitlopen (deur steeds open, door de ruimte lopen tijdens de voordrachten, paffen met toelage etc.).

Verdienstelijk optreden van xead-leden

 

Van het “thuisfront” waren er enkele goede presentaties, maar ook duistere, ver van de dichtkunst staande optredens. Daarom vond ik dat xead-leden vooral met hun teksten licht in de duisternis brachten met waardige gedichten. Goed geschreven mooi van inhoud. Dat er in de presentatie (rust in het praten, accentueren, mimiek nog veel te winnen is, is duidelijk. Juist om o.a. dat te beproeven waren we hier en was het zinvol.

Hierbij de 4 gedichten die ik voorgedragen heb.

Oh, was ik maar...!

 

oh, was ik maar een zwaluw!
kon ik scheren in het ruim
met mijn vleugels stil en wijd
kon ik rijkelijk consumeren
van insecten in de vlucht
dat al, als vrije vogel in de lucht

oh, was ik maar een clown!

kon ik bulderen zonder reden
grienen zonder pijn
zat ik ruim in de kleren
leefde ik op grote voet
dat al, als vriend van het kinderrijk

 

oh, was ik maar een dichter!
kon ik kromme taal gebruiken
was ik woordenvrij
kon ik zinloos zinnen bouwen
de verbeelding is slechts dromerij
dat al, als rijmer vrij en ongerijmd

oh, was ik maar...
ja, wie wil ik werkelijk zijn?
kon ik maar zonder twijfel
tevreden met mezelve zijn
falen met mijn feilen
pronken met mijn veren
dan zou ik waarderen wie ik ben
Ja, was ik maar, wie ik ben!

 

De Verteller

hij was een inspirerend prater
plukte woorden uit de lucht
woonde in zijn verhalen
bespeelde klanken
golvend in toon
reikte beelden
bracht hoorders in een waan
liet hen in verbeelding zweven
tot hij zelf in nevelen verdween
doch zijn verhaal bleef voortbestaan

 

 


In mijn fantasie

 

dwalend in loofrijk bos
deinend over ’t groene mos
waar fluister roezemoest
heide haar bloempjes kroest

daar waar stilte rijkdom heet
rumoerig wereld gans vergeet
in dit hemels oasedal
regeert koning niemendal

 

hier ademt leven zacht
wat fluwelen klanken bracht
in romantische sfeer met aria
Nella Fantasia

 

Uit de kleren (kwintijn)

 

Ik wou dat ik een pauwhaan was

Dan zou ik pronken met mijn veren
Verleidend sieren met mijn staart in boog
Lonken met mijn talloos pauwenogen

Dan kon de mens de klere krijgen

 

 

 

 

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een prachtig verhaal, met een paar geweldige gedichten.
Lieve Mijler, heb enorm genoten van je prachtige gedichten en de inzage in het mooie boek. Door alle indrukken moet ik bekennen haast vergeten te zijn alle Xead dichters, voor wie ik toch gekomen was, te complimenteren met hun werk en moed.

Behalve mooi, onderhoudend, ontroerend en grappig was ik blij dat het ook verstaanbaar was. Mensentaal zeg maar..
Leuk je ontmoet te hebben en wellicht nog eens tot ziens.
Je artikel is al op zich een gedicht. Heel goed beschreven.
duim!
Heel erg mooi, jammer dat ik er niet bij kon zijn!
Het voordragen van gedichten is nog weer een kunst op zich! Niet alleen je gedichten zijn mooi maar je kan ze ook heel goed voordragen! Tja wat het thuisfront nou eigenlijk van ons vond? Voor feedback hoef je er niet heen. Maar ik vond het een ideale oefening! Heb juist enorm genoten van de diversiteit!
Je hebt het hier prachtig weergegeven Henk. Fijn je ontmoet te hebben, het was meer dan een bijzondere avond. Die Kwintijn...geweldig- hangt uitgeprint op het kantoor!

D
Mooie gedichten, die het aanhoren waard zijn.