Word ik nou gewoon oud?

Door Frederike gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

En dan ineens probeer je je dochters uit te leggen hoe de computer er vroeger uitzag, hoe de telefoon werkte en dat er een testbeeld bestond...

Vandaag was de hele dag de Foute 111 op de radio. Een beetje Q-music luisteraar weet dat dan de meest foute nummers voorbij komen. Het erge is ook dat ik ze allemaal kan meezingen.
En zo kwamen er natuurlijk een paar flinke ‘gabber-nummers’ voorbij en werd er door diverse luisteraars getweet en ge-smst met de DJ’s dat ze aan het ‘hakkuh’ waren. Deze werden jolig voorgelezen op de radio.
“Mama, wat is dat ‘hakkuh’?”  Ik keek mijn dochter aan, en probeerde me ernstig te herinneren hoe we dat zo’n twintig jaar (slik) geleden ook alweer deden. Haren strak achterover, vol met veel te veel gel, strak in een staart, Nike air Max aan je voeten en zo’n levendig gekleurd trainingsjack van het merk Australian, geloof ik.
Bij het eerstvolgende nummer van Mentol Theo deed ik een poging te laten zien hoe dat eruit zag. Kansloos dus. Twee dochters slap van de lach op de bank en daar verloor ik ter plekke al mijn geloofwaardigheid.

In die tijd dacht ik serieus dat de tijd niet moderner kon worden. Een computer hadden we tenslotte al. Dat die een kast had van een meter hoog en minstens dertig centimeter breed met een scherm zo diep dat die niet eens op een standaard bureau paste, deed er niet toe. En kleur hadden we ook nog, wel twee hele kleuren, oranje en groen. Er moest een enorme floppy in, die heb ik in de uitleg maar achterwege gelaten. Het woord floppy doet ze meer denken aan een naam voor een cavia of een konijn, volgens mij. Voordat je überhaupt een spelletje aan de praat had moest je een hele rij aan onmogelijke tekst invoeren met allerlei dubbele punten, streepjes en komma's en dan moest je nog een aantal minuten wachten.
Hoe leg je dat nog uit aan de generatie die opgroeit met smartphones, laptops en Ipads.
Als ik ging stappen sprak je af om, bijvoorbeeld om 2 uur, te verzamelen bij een bepaalde boom op de parkeerplaats om gezamenlijk naar huis te fietsen. Dat mislukte natuurlijk keer op keer, want er was altijd iemand die de tijd vergat en dan moest je gaan zoeken. Dan was je elkaar allemaal kwijt wat er standaard op uitdraaide dat je veel te laat thuis kwam. Even een what’s appje of sms-je sturen naar je ouders dat het iets later werd was er niet bij, dus dat werd de rest van de maand niet stappen.
Ik heb geprobeerd mijn dochters uit te leggen dat in mijn tijd (jemig, wat voel je je dan ineens oud) de telefoon met een snoer in een soort stopcontact aan de muur vastzat en dat er een draaischijf opzat met nummers. Bij het gedeelte van de draaischijf met nummers raakte ik ze al kwijt, geloof ik.
“Maar mam, hoe stuurde je dan een berichtje?”

“Nou, schat, dat kon toen niet. Je kon alleen maar bellen.” Volgens mij klonk ze dat heel vreemd in de oren, alleen maar kunnen bellen met en telefoon! Het is echt heel 2011 om nog te bellen met een telefoon. Ik vraag me af of ze wel weten dat je met een smartphone ook nog gewoon kan bellen.
Het gesprek ging nog verder, als ik dan toch bezig was…neem nou de televisie. Een grote vierkante kubus met zes knopjes onder elkaar plus een aan- en uitknop. Twee zenders, niet veel later werden dat er drie, en als je naar een andere zender wilde kijken moesten we naar de televisie lopen om op zo’n knop te drukken.
“Waar was de afstandsbediening dan, mama?”
“Nou, die bestond nog niet, schat.” En alleen op woensdagmiddag was er een middagprogramma voor kinderen. Vol ongeloof werd ik aangestaard. Zodra ze wakker zijn is er wat voor ze op tv, op meerdere zenders. Als er op drie niks is, zappen ze door naar Nicklelodeon, DisneyXD, KetNet en weet ik wat er nog meer is en dat kan gewoon tot ze weer naar bed gaan en dan is het nog niet afgelopen.

Ik heb maar niet meer uitgelegd hoe een testbeeld eruit zag. Dat leek me echt onbegonnen werk.
Zucht…word ik nou gewoon oud? Ik zing nog maar even mee met Abba….”Ken jij dat liedje, mam?”
Yep, ik word oud…..
 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
We zullen met de tijd mee moeten gaan. Vroeger zeiden we kachel; nu zeggen we CV.
GeWelDig Artikel! :-)
Heel leuk geschreven.
Ja , dit brengt alle nostalgie naar boven. Leuk artikel.
Heb je artikel met plezier gelezen XXX
hahahah heb je al geprobeerd uit te leggen hoe naald en draad werkt?
Chayena, nee, dat snap ik zelf niet eens! Haha!
haha, leuk geschreven! Er is ook zoveel veranderd de laatste 30 jaar! duim