Are you gay?!

Door Moneyq89 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Elke keer weer hetzelfde liedje. Ik heb het inmiddels wel vaak genoeg gehoord. Het gebeurt op die momenten dat je net aan iets anders stond te denken. Je stond gewoon wat te mijmeren en opeens verschijnt er een hoofd voor die van jou. De opmerking doet mijn mondhoeken automatisch naar beneden zakken en met mijn ogen draaien. Kom op, zeg!

“Kijk eens wat vrolijker!” of “Kijk niet zo boos!”

It’s killing. Een of andere jongen die voorbij komt en zijn hoofd vlak bij het jouwe houdt. Of zelfs nog durft  je mondhoeken omhoog te duwen met zijn duim en wijsvinger. Uit mijn persoonlijke ruimte! Hup hup! Of ik ook kan lachen? Ja, natuurlijk. Maar niet nu. Niet nu jij hier tegenover me staat met je grijnzende hoofd.

Hoe vaak heb je dit niet al te horen gekregen? Hoe veel mensen hebben dit niet al te horen gekregen wanneer ze ergens stonden te wachten op een vriend of vriendin die nog haar jas moest ophalen bij de garderobe. De nacht is voorbij, de muziek is gedoofd, de eerste lampen springen aan. Je wilt naar huis. Je hebt wel iets anders aan je hoofd dan je eraan te blijven herinneren een plastic glimlach op je gezicht te plakken. En daar heb je hem dan: Clichézin nummer zoveel. Heel onschuldig bedoeld als openingszin voor een “goed” gesprek.

 

Knappe koppen

Natuurlijk is een discotheek of kroeg niet de plaats waar je moet gaan zoeken naar intellectuele gesprekken. Natuurlijk moet ik niet verwachten dat ik zo laat op de avond – of vroeg in de ochtend, wat jij wilt – nog een zinnig woord uit een voorbijganger krijg. Zeker niet wanneer er liters alcohol in het spel zijn. Of na een paar uur hutje-mutje te hebben gestaan tussen de vele zwetende lijven. Natuurlijk had ik zelf ook moeten drinken, dan had ik me er niet zo over lopen ergeren.

Want als ik aan één ding wel een hekel heb, is het van die standaard uitspraken. Ik ben een soort leek wanneer het aankomt op oppervlakkige gesprekken tijdens het uitgaan. Misschien ben ik gewoon socially awkard, zou kunnen. Iemand kan op me afstappen en het gebruikelijke interview afnemen. (“Hoe heet je? Hoe oud ben je? Waar kom je vandaan? Wat doe je?”) Braaf geef ik antwoord. Maar vergeet de wederkerige vraag te stellen. En jij? Eerlijk gezegd interesseert het me niet. Omdat ik eigenlijk dit gesprek al niet wilde. Omdat ik eigenlijk hier was om te dansen en met mijn vrienden samen te zijn. Socially awkward. Oké, misschien wel dan.

Maar het kan nog erger natuurlijk. Je hebt niet alleen de standaardgesprekken. Je hebt ook nog…

 

De openingszin

Jazeker. De beruchte openingszin. Ken ik jou niet ergens van? Kom je hier vaker? Geloof je in liefde op het eerste gezicht, of moet ik nog een keer langslopen? Yuk.

Het leuke is dat ik zelf ook wel eens ooit zo’n openingszin heb gebruikt. Onbewust eigenlijk, want ik was op niets uit. Eigenlijk was mijn vraag een oprechte vraag: “Ken ik jou niet ergens van?” Want ik dacht hem werkelijk te kennen. Ik wist het niet zeker, maar het zou wel eens het neefje van mijn toenmalige vriend kunnen zijn. Alleen had hij opeens een mitella om, en dat was wel vreemd. Ik moest het wel even checken. Toen ik ontdekte dat hij het niet was, ben ik weer weggelopen. En kwam hij achter mij aan om mijn nummer te vragen. Oeps. Het was géén openingszin. Echt niet.

Verder ga ik eerder tegen de vragen in. Zo ben ik in discussie gegaan met de jongen die beweerde dat ik zulke mooie, groene ogen had. Want nee, ze zijn niet groen. Ze zijn blauw. Ga dan niet beweren dat ze zo mooi groen zijn. Dat zijn ze niet. Get your facts straight.

 

Aan de haak

En toch schijnt het wel te werken. Een leuke, grappige opmerking kan het zogenaamde ijs breken. Een complimentje doet het altijd wel. Maar kies wel iets specifieks (“Wat heb je leuke oorbellen in!”), in plaats van een algemeen compliment (“Wat zie je er leuk uit!”). Het laatste heeft ze waarschijnlijk al vele malen eerder gehoord. Hoewel, het eerste klinkt misschien ook wel een beetje gay (en deze keer bedoel ik wèl homoseksueel, ja).

 

Uit onderzoek blijkt dat vooral de directe openingszin (“Ik sta al een tijdje naar je te kijken, en moest je wel aanspreken…”), of de onschuldige openingszin (“Vind je dit ook geen leuke plek…”) het goed doen. Als je uit bent op een lange termijn relatie dan. Het zogenaamde huisvaderfenomeen.

Maar wil je echt een goede slag slaan, ga dan voor the wingman effect. Het blijkt namelijk dat je laten voorstellen door een vriend (maar het liefst kies je dan wel iemand die betrouwbaar overkomt) het effectiefst is als opening. 

 

Dus wil je het goed doen, neem dan een voorbeeld aan Barney.

"Soooooooooooooo...

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk geschreven.
Sooooo, have you met Ted? :P Leuk artikeltje!
Goed geschreven! Duim erbij:)
Hahah prachtig geschreven. Jee al die tactieken..
Prima geschreven. Wel een abrupt einde! Duim en fan.
De wingman mooi uitgedrukt is voor mij en eyopener! Duim taco
Zeer herkenbaar, leuk geschreven, groet en duim van leny