Grenzen aan humor?

Door Utopia gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Ik ben het zat en sta bij deze op voor hen die beleerd worden door de humorloze droge zijde van de mensheid. Zij die alles wat ze niet kunnen bevatten, afdoen als kwaadaardig. Humor is geen vorm van sadisme, en kan dat ook nooit zijn. Is het dat wel, dan noemen we dat een misselijke zenuwtrek

Grenzen aan humor? Ik zei; Zijn er grenzen aan......? Want wat is humor? Voor de ene mens leuk, voor een ander ernstig.

Het terrein van de interpretator dus. Zijn reikwijdte beperkt zich tot de mogelijkheid zich in te leven in de harlekijn. Ziet deze geen andere rede of mogelijkheid, dan zal het wel geen humor zijn...

Gebrek aan inzicht? Is het wel duidelijk dat het als humor wordt bedoeld, en de andere partij ervaart het eerder als horror, dan is er een verschil in uitingsvorm. Zal je een voorbeeld geven;

Keek ooit naar een filmpje waarin twee mensen in een Indisch restaurant een aapje doodsloegen. Het aapje zat onder de tafel in een kooitje met het koppie erbovenuit, precies in het midden van een ronde tafel. Het toeristische stel, moest met knuppetjes op het hoofd van dat aapje slaan tot het aapje stierf, zodat de kelner het schedeldakje open kon zagen en vervolgens de hersentjes uit te laten lepelen. (Daar gebruikelijk) Mijn reactie hierop was lachen. Ik moest lachen van verbazing en verbijstering. Natuurlijk vind ik het vreselijk en heel zielig voor het aapje. Maar mijn reactie is anders. Ik lach wanneer ik iets ongelooflijks zie. Iets wat bruut en ziek is. Dat zegt niets over mijn emotionele betrokkenheid. Voor andere mensen is dit zien, mijn lachen, misschien een signaal van sadisme. En zo ontstaan misverstanden! Ik ben absoluut geen sadist en doe geen mier kwaad. Heb eerlijk gezegd grote moeite een spinnetje op te zuigen in de stofzuiger, en laat hem vrij buiten. Dus, dat oordeel klopt niet en is onjuist. Zo!
Het moet wat anders zijn. Mijn humor is dit;

Ik lach, en ik zie het lachen als zodanig als een stoornis, een tijdelijke verstoring in ons brein. Het gekke geluid dat we maken, in een oncontroleerbare gedragsmodus, die je niet kunt bedwingen. Die verstoring -zo is mijn eigen theorie-, die komt voort uit een spontaan niet begrijpen. Echt werkelijk omdat wij in een continue stroom van eigen logica opereren. Dan is elke ontzagwekkende verbeelding een tilt. Als een flipperkast die teveel in beweging is gebracht. Humor komt altijd samen met het onverwachtte.

Daarnaast is het ook dat ik de mens niet had beschouwd om als een bruut een aapje dood te slaan.
Maar het gaat verder en dieper. Ik zie de regels die we nastreven, onze normen, wat we leren en meekrijgen, en koppel dit aan wat ik zie. Dan ontstaat er een enorm gat. Dat is een diepte van hypocrisie en stupiditeit. Wat nou fatsoen? Wat nou mededogen? Wat nou gezond verstand? We zijn ook dieren, en alles wat we doen is een zelfvervullende profetie. Dat maakte dit filmpje in één klap zichtbaar. Mijn gelach was niet alleen over dit filmpje, ik lach daarmee de hele mensheid uit. Dit filmpje doorprikte de ilussie van de rechtvaardige mens. Ik lachte me rot. Nee niemand snapte dat. En diegene die verder denkt en kijkt, wordt afgedaan als bot en medogenloos. Die wordt veroordeeld. Maar kun je in mijn hoofd kijken? Weet jij hoeveel idioten met hun beperkingen, de iets tactvollere mens onrecht aandoen?!

Wanneer ik een documentaire uit Afrika zie, net voordat het geweld in beeld is, ben ik al voorbereid, want ik verwacht erge dingen. Ervaring en herinnering halen het verassingseffect weg. Humor wordt tevens als verwerkingsmechanisme gebruikt. Het ongelooflijke wordt direct bespot met gelach. Maar zo zien de serieuze mensen het niet! Zij veroordelen hen die lachen, maar missen zelf raakvlak. Ik denk, en dat hebben er velen gezegd, dat humor meer is dan stom lachen. Het zegt veel over iemands intelligentie. Het zegt veel over iemands verbeeldingskracht. Over iemands waarden, enz enz.

Daarnaast wil ik kwijt, dat niemand het recht heeft te oordelen over de humor en manier van uiten van de ander! Dat je zelf in gebreken bent, daar kan hij die wel lacht niets aan doen. Lachen is goed,  en zegt niets over je emotionele betrokkenheid. Het is een onbegrepen uitingsvorm. Ik denk dat ik 'm wel begrijp. Jij ook?

Het kan lijken, alsof... en we trekken meteen verkeerde conclusies. Want oordelen is makkelijk. Dit komt omdat we het liefste zien, dat iedereen hetzelfde reageert. Zo voelen we ons minder een outsider. Het is die andere manier die wij niet kennen, die bang maakt en onzeker. Alsof er geen saamhorigheid meer is. Maar iedereen wilt en houdt van vrede en rust, vriendschap en geluk.

Nee, het wat minder geavanceerd brein koppelt iemands humor over iets negatiefs, meteen door naar een persoonlijke voorkeur. Hoe krom en raar is dit? Heel vreemd! En je mag het ze niet zeggen, nee dat is niet netjes, nou jammer dan, dit is mijn "strike back". Uitgemaakt voor weet ik wat, nu zal het tij maar eens keren.

Humor is ook, het bespottelijke doorzien. Ik ben geschrokken van verbazing, toen ik las dat iemand die hier schrijft, aan de lezer duidelijk maakte, fel tegen humor te zijn. Dan ben je in mijn ogen ronduit gebrekkig. Een nakomertje van het Christendom, waarin het leven ernstig is en lachen bijna veboden. Het christendom , de religie van het lijden, en het kruis. Nee het verbaaste me niet, en daarom moest ik ook niet lachen. Het was wel jammer.

Oke, ik zal niet oordelen. Oordeleen is fout, omdat je uitgaat van een referentie, zeg een normaalwaarde. Waar spiegel je aan? Wat is werkelijk? Wel, als ik zeg een groot geweten te hebben, en door mijzelf gepijnigd wordt indien ik een plant of dier beschadig, dan kun je ervan op aan dat mijn geweten klopt. Daarbij genomen dat ik lach om bepaalde dingen die weer een ander verafschuwt, kun je logischerwijs niet meer zeggen dat het is omdat ik die afschuwelijkheden goedkeur! Simpel hè! Ik leer jullie weer wat.

Wat blijft er over? Een dubbel geweten? Nee natuurlijk niet. Iets wat in je het sterkst of het zwakst is, krijgt de overhand. Anders gebruikte ik ook die harde kant indien ik een spinnejte in mijn slaapkamer zag. Nee, ik kies bewust voor het goede, omdat dat overheerst, beter voelt en beter is. Beter voor alles dan wat ik aan rede toe kan schuiven om het te vermoorden.

Het veroordelen van humor.... Nu veroordeel ik hem die de humorist veroordeelt

Waarom lach je niet? Dat is de vraag! Eerder dan je af te vragen; 'Waarom wel?' Mag ik hier antwoord op geven? Ja Emil, dit is je eigen stukje... Gooi het ze voor de voeten, en doe het 't liefst met humor. Ik) Nou, ik vrees dat dat niet zal gaan lukken, dan moet ik in Jip en Janneke taal gaan schrijven (gna gna) 

Je lacht niet omdat je principes in de weg liggen. Principes, de steunpilaren van de zwakke gedachte. Principes en waardevastheid zijn beperkingen voor inzichtelijk denken. Connecties maken vereist een grote toegang en vrijheid. Dit verklaart meteen waarom religieuze mensen minder lachen. Zij leven binnen het strakke stramien van regels. Hij die zeker van zichzelf is hoeft zich niet te beroepen op vaststaande patronen, daar komt hij overtuigenderwijs wel op uit. Kernwaarden liggen dieper dan oppervlakkige regels, welke vaak niet eens op onderliggend fundamenteel filosofisch onderbouwde grond berusten. Maar het gevolg zijn uit een "pick and choose" mentaliteit, in de zin van; "Dit klinkt aannemelijk, en dat niet." Dan wordt het principe een vast omlijnd gereedschap. Als een verroestte rommelkist. De tangetjes zijn bot, maar je blijft ze gebruiken.

"Dit ongefundeerde gereedschap,(aangeleerd overgenomen gedachtegoed) veroordeelt hier wel de sterke vrije geest. (Hij die lacht zonder na te denken!) "

"Vrij, omdat hij vrede heeft gesloten met eigen overtuiging en diens goeddunken. Het weten en niet het geloven. "

Een dosis tolerantie is altijd gezond. Dit houdt misverstanden wel even buiten de deur. Zolang het aan inzicht ontbreekt, is die goede oude tolerantie weldadig!

De menselijke geest is een haast ondoorgrondelijk geheel van bizarre verschijningsvormen, die niet zo een twee drie te verklaren zijn. Om dit stukje wonder te veroordelen omdat jij iets ziet wat je met je botte verstand niet kunt plaatsen, is dan erg vervelend voor je. Máár.........

"Houdt op met humor te veroordelen, dit kan echt niet. Het is zo belachelijk, ik heb er geen woorden voor."

 

~Opgedragen aan hen die verkeerd begrepen worden~

 

 

Geloof in verbetering aan de kant van de humorloze heb ik helaas niet. Die heeft de oren dicht, de ogen gesloten...

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik zou het leven graag aan een ander laten.
Maar ja aan wie.
Pittig geschreven verhaal laat de waarheid in het midden.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS droomt verder.
ik vind het een scherp artikel, duim