Verleiding zit, als ongelukjes, in onverwachte hoekjes

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Dit gaat over de flinterdunne grens die iedereen kent, waarvan je weet: zodra ik deze lijn passeer ben ik nooit meer dezelfde

Wie beweert dat de zes miljoen mensen niet zijn vergast

 

 

krijgt heel Nederland over zich heen

 

Zodra echter een slachtoffer van ontkenning aan de bel trekt wordt hij/zij doodgegooid met dooddoeners die slinkser, doortrapter worden naarmate het om lieden van hoog aanzien gaat. Wie een mens vermoordt zit zijn straf uit en is klaar. Iedereen verdient een tweede kans. Het was een lijf en we leven verder.

De bijbehorende betrokkenen van het slachtoffer moeten niet zeuren. De geest is nog veel minder waard want de schade is niet te zien, anders dan erover te (kunnen) vertellen. Indien je karakter wordt verkracht, mishandeld of vermoord komt de dader daar vaak mee weg. Omdat het wordt vergoelijkt door goedbedoelenden, die hun begrip en invoelingsvermogen etaleren, want de dader is immers zielig. Gossie wat zijn we veel opgeschoten met al onze kennis. Schandalig!


Ik stel bij deze:

 

De uitgebalanceerde

volwassene heeft altijd en overal

in de binnen- en buitenwereld 

de beschikking over 

zijn GE-WETEN 

 


Het leeft met ons in vier delen van de mens: emotie, gevoel, ratio en ziel. Geweten is gevoel = universeel weten van goed en kwaad. Wie het verschil tussen emotie en gevoel niet kennen hebben een dubbel  probleem. Verleiding betekent chaos voor hen. Vooral indien zij het kind in zichzelf steeds de mond snoeren kunnen hun emoties in het holst van de verleiding aan de haal gaan met het besef van goed en kwaad . 

 

Het ge-weten binnen de liefde

 

Een wonder dat we allemaal willen, bewonderen en nastreven met een gouden ster
Je houdt eerst van je familie en daarna van de partner (althans voor zover je dat weet)
Dat betekent dat je niet vrij bent. Dat vrouwtje met die fantastische benen lonkt naar jou. Bloedmooi is ze en ze wil jou, heerlijk. Of, die man vindt je aardig! Het beest in jou wordt wakker, mjammie. Je veert op want je leeft nog! Een extraatje in het alledaagse,. Sinterklaassurprise midden in Mei en je voelt even iets anders dan het gewone. 

Bij de gezonde volwassene hangt achter dit mogelijke avontuur meteen het geweten mee te wapperen.

De psychedelische verleiding, dat bloemetjesgordijn van kattenkwaad en stout is opvallend aanwezig. Of is het een alarm? Waarom jezelf niet toestaan om één keertje niet zo gotvergeten braaf te zijn? Waarom wel? Roep jij jezelf tot de orde? Het stemmetje smiespelt dat het geen kwaad kan, dat het maar voor één keer is… en zus-zo en en nog veel meer van zussenzo jammer, opwindend. Sta je het toe over de schreef te gaan want het misdeelde kind in jou wil ook wel eens even buiten spelen? Hallo, je bent geen puber meer! Let ondertussen wel heel goed op je innerlijk stem! Hoor de vergoelijkende verklaringen die je bij voorbaat al geeft nog vóórdat je de zonde begaat! Bedenk wat dat vertelt over jou en je verleden…het heden, maar ook over de toekomst die jij  maakt, niet jouw ouders of je broer/zus.


Of ge-weet het eens vanuit prestatie en carrière


Je krijgt de kans van je leven, maar je moet er wel één en ander voor door de vingers zien en je collega, waar je het goed mee kunt vinden, krijgt er óók last mee. Voor niets gaat de zon op. Je ziet in de hoek die kluis staan, waarin je eerlijke, rechtvaardige en oprechte zuiverheid zit. Maar toch… de duvel danst er ook lachend omheen en zingt over dat extra geld en het aanzien. Over dat je niet heilger moet willen zijn dan de Paus en dat je verdorie toch ook wel eens... Je fantaseert eigenlijk al over de voordelen als je die kluis en jezelf ‘vergeet’.

Over je vrouw die je wat meer zou kunnen geven, de kinderen die naar een dure school gaan. Paardrijles en jullie kunnen eindelijk die luxe vakantie boeken. Je komt in betere kringen als je het geweten ombuigt…  Het is ook afstandelijker (lees verder van je jezelf af) als je zegt: Ik overweeg alle kansen, de voors en tegens.  Gaat het ineens niet meer om uw eerlijkheid? Men noemt dit 'carrière maken', niet jezelf maken of breken.

 

Bij maatschappelijk succes behoort… gewetenloosheid?

 

U kiest altijd zelf. Er is géén duivel of mammie die je opstookt. Je zit jezelf op te fokken om minder betrouwbaar te zijn want anderen pakken ook elke kans. So What? Die gek springt in de Rijn dus dat moet jij ook doen? Kies je voor het verstand? Voor gevoel van spanning, risico? Voor de vrijheid? Ik ben zo’n onverlaat die haar droom achterna ging en succes had. Totdat... en nu ben ik opgezadeld met een onoplosbaar restprobleem. De pijn daarvan verlaat me amper en ik zet me er dagelijks toe aan om het te 'negeren'. In wezen moet ik mezelf smoesjes verkopen, net doen of ik niet beflikkerd ben. Ik ben wel goed maar niet gek.

Het vervelende is óók nog dat ik precies weet hoe (die anderen en) ik hiervan af kunnen komen, maar dat is afhankelijk van die paar bange scheithakken, laffe lullige niets ontziende vuile beflikkeraars, die zichzelf schoon praten en dat dan, wel alle bommen en granaten, óók weer over mijn rug doen. Men maakt mij als onschuldige zwart om zelf makkelijk weg te komen. Viespeukerij!

Ik vertel het niet vaak, kan het nog steeds niet zonder janken delen. Oh, ik hoor u zeggen: Laat het dan los. Inderdaad, u heeft helemaal gelijk. Dat heb ik ook gedaan. Lang geleden al...

Er zitten echter nog wat meer facetten aan dat  'makkelijke'  loslaten

 

Was ik alleen slachtoffer van die paar malloten dan zou ik er allang overheen zijn. Nee, door hen zijn er ook kinderen de dupe geworden wiens vertrouwen in mij is geschaad. Stelt u het zich voor? Niet alleen ik ben de dupe van gemakzuchtigen die over mijn rug roem probeerden te vergaren. Nee, het zijn daarnaast kinderen die ik zou helpen die door deze verfoeilijke daad getekend zijn voor hun leven.

Het gaat niet om aandacht voor mij. Ik zoek geen medelijden. Geweten hebben we verdorie niet voor niets meegekregen toen we werden geboren. Ik klaag. Jazeker. Ik ben een dikke gore vette KlAAGMUUR, maar niet over mijn verdriet! Roept u alsjeblieft niet dat HET me nog dwars zit, ik het niet heb verwerkt omdat ik als priesteres mijn roeping volg en met passie preek over het volgen van je geweten

 

Gewetenloosheid mag NOOIT worden ontkend, verbloemd of vergeten

De gevolgen daarvan branden levenslang op de ziel van de ontkenden en dat men daar lekker woordneukend of via truukjes rationele verklaringen voor verzint is niet alleen achterbakse onzin. Het is kinderachtig, onfatsoenlijk en FOUT.

 

 

Vanbinnen hangt er bij mij een bijna onzichtbare vitrage die goed en kwaad rigoureus brandmerkt. Al is het heel fragiel, het is ijzersterk en geeft schokken af als schrikdraad. Wie daar niet op let heeft zijn hart verpakt in dozen vol houtwol of schokbeton. Indien emoties mijn volwassen wil overnemen wordt die grens te difuus en minder goed te traceren. Dan dien ik eerst emoties van gevoel los te maken vóórdat ik beslis!

Aan de goede kant is het rustig, aan de kwade zijde blijft het hectisch 


Hier hoef ik nooit op te letten en ben ik puur alleen zelf verantwoordelijk voor mijn eigen keuze, kan ik de consequenties daarvan (in voor en tegenspoed) op mijn eigen conto schrijven. Ik maak excuus voor een blunder, snap dat ik daarmee de ander iets aan heb gedaan (wat niet de bedoeling was) en we blijven goede vrienden, ouders en kinderen. 

Daar, achter die onzichtbare muur, moet ik altijd op mijn hoede over mijn schouder kijken of niemand me in de rug aan zal vallen of kan chanteren met mijn onzuivere daad. Ik zal ALTIJD weten dat ik de minder eerlijke weg koos en dat feit verdringen kost erg veel energie, uitvluchten en negatieve manipulatie om dat te verbergen. Van daar af is er maar één weg terug en dat is  foute daden erkennen, opbiechten en excuus maken aan ALLEN die ik heb geschaad. Er bestáán geen andere wegen die onzuiver ombuigen naar zuiverheid want al het andere is sjoemelen, als een drol in de pot om de waarheid heen draaien en moeilijk doen over vragen die men je stelt.

 

De mens vergeeft graag en bedot zichzelf ook als het uitkomt  

Iedereen heeft uitvluchten om die grens te verleggen of geheel te negeren. Die flinterdune schier onzichtbare lijn tussen goed en kwaad is echter heel goed te herkennen, als je eenmaal weet hoe

  1. Aan de goede kant liggen herinneringen over vroeger (of het korte verleden) die divers zijn, menselijk en begrijpelijk...vergeefbaar zijn

  2. Aan de andere kant vind je lijken in de kast van wangedrag en egoïstische keuzes, leugens en manipulaties om je zin te krijgen, halve waarheden waarmee je oneigenlijke roem verdiende. Dat weten sterft nooit en klopt regelmatig zeurend aan je geweten om te vragen of je het onderhand op wilt diepen en rechtzetten als een daad uit je verleden. Vraag er vergeving voor, voordat het te laat is, opdat het ECHT kan worden begraven.

 

 

Haal geen oude koeien uit de sloot roept men nu.

Oh nee?


Weet dan: Voor het slachtoffer zijn verzwegen en/of ontkende daden nooit oude koeien. Ik ken mensen die voortdurend schijndoden begraven. Als die niet bestaanden zich op eigen kracht hebben uitgegraven, schamen de daders zich postuum de ogen uit de kop en zetelen gemakkelijk tussen duizend-en-één doofpotten. Ze doen of er niets aan de hand is of rennen scheldend weg van hun verantwoording. Dat heet: alles en iedereen doodzwijgen!  Dus ook jezelf! 

Zouden zij echt denken dat hun oneerlijke daad ervan verandert? Te verwachten dat men het 'vergeet' of niet heeft gemerkt is je reinste kolder. Een kleuter die kiekeboe speelt! 

 

Stug volgehouden smoezen 

zijn soms nog veel onzuiverder dan de oorspronkelijke daad ooit was!

Iemand een loer draaien en dat ontkennen schaadt alles en iedereen om jou heen!
Het klinkt hard, maar ik kots op wie dat doen!

Mijn geduld met hen is op!

Je daad verdoezelen is met de beste wil van de wereld, begrip of vergeving niet te vergoelijken, laat staan als je dan ook nog daar een ander van beschuldigt. Fort, lazer op, uit mijn buurt of ik bel de krant!.
Vraag het na bij hen die voor de rest van hun leven getekend zijn vanwege een kort egoïstisch moment van gewetenloze gemakzucht. Het waren destijds onbewuste jonge gelukszoekers? Dat kan gebeuren, maar wie levenslang blijft ontkennen uit angst voor de gevolgen is eenvoudig geen knip voor de neus waard. 

 

Als men de holocaust ontkent is dat smeerpijperij,

maar zodra een slachtoffer van ontkenning aan de bel trekt

kijkt men net zo hard weg als toen

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wanneer ga je nu eens iets schrijven dat na één keer lezen te begrijpen is? ;)
Het is niet gemakkelijk, vaak onmogelijk om je geweten te zuiveren. Stug volgehouden smoezen dus.
Vergif. Voor zowel dader als slachtoffer.
Inderdaad Ieko. Voor alle partijen een nooit verzopen koe!
Weet dan: Voor het slachtoffer zijn verzwegen en/of ontkende daden nooit oude koeien. Stug volgehouden smoezen
zijn soms nog veel onzuiverder dan de oorspronkelijke daad ooit was!
Wow Dora je weet het weer te vertellen. Ik kan het helemaal plaatsen en weet waar jij je nog zo druk overmaakt en vind dat helemaal terecht!
Zo even de vlijmscherpe speren uiterst gericht en goed geraakt afgevuurd. Veelal eens met wat er afgevuurd is;-)
Ik begrijp niet echt wat je bedoelt met het verschil tussen emoties en gevoel. Zijn ze niet dezelfde?
Maar verder kan ik je wel volgen. Het geweten is iets unieks. Bij mij is dat een bijzonder sluw stemmetje dat goed op mij kan inspelen.
Bv; 'Hier krijg je GROTE last mee als je betrapt wordt.'
Of 'Ben je jezelf niet hiermee niet aan het bedriegen?'
En ik denk dat iedereen daarover beschikt, in het begin...
Want sommige mensen zijn in staat om door afschuwelijke daden het stemmetje in hen te smoren. Zij zijn als het ware doof in hun hart.
Ik denk dat sommige echt gewetenloos zijn, maar ooit was het anders.
Ooit waren ze allemaal kinderen.
De grens tussen goed en kwaad. Ik ken toch lichtjes de verleiding.
En elke dag maken we een keuze.

Als ik dit nalees begrijp ik zelf ook niet wat ik bedoel, maar het voelt goed om dit op te schrijven.
Sowieso duim!

neerpenner, je bent een schat. dank je wel
het kan ook zo zijn dat het me ontgaat aangezien ik een erg warme jeugd heb gehad en nu al bijna 20 jaar getrouwd ben met manlief en dat ik gewoon geen idee van de narigheid die een ander soms treft en het daardoor lastig vind..