Twee weten meer dan één (6)

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Bent u één van die mensen die aan de omslag van een boek de gehele inhoud kent? Neemt u daarna óók wel eens de moeite om te controleren of u het goed hebt ingeschat?

Enkele gewetensvraagjes.

Zomaar eens voor de gezellige Xead lol

 

Deelt u mensen ook in categorieën in?


Leuk is dat hè? Vanaf een terrasje, met een vriend of vriendin (incluis drankje en een vrij gevoel) lekker mensen kijken en je samen fluisterend God wanen. Wie doet dat niet?
Ziet u heel mooie exemplaren en ook saaie? Machtig moorddadig mooie stukken op hoge rode hakken? Met van die geweldig opwindende decolletés? Spannende gespierbalde kerels, echte natuurmensen of fatjes. Avontuurlijke mannen of bekakte mietjes? Hooghartige pubers waar de onzekerheid in dikke stroop strengen vanaf druipt, zonder dat ze het zelf door hebben? Of echte oer-lelijkerds? Onderdanig kruiperige types? Gebruikers en gebruikten? Wat een heerlijke zooi allerhande komt dan voorbij. Levende mensen.

Maar nu even serieus. 

Al die mensen met hun buitenkanten dragen van binnen een verhaal.

Heeft u hen ook al eens op ontspannen manier de juiste vragen gesteld of doet u die moeite niet als u de kans krijgt? Ik bedoel dan, echte belangstelling tonen. Zomaar. Vanuit honderd procent open en eerlijke oprechte nieuwsgierige belangstelling? Wat goed van u. Dat kan namelijk niet iedereen.

Of zou u dat wel willen, maar...? Vragen stellen durft u niet?  Omdat u geen inbreuk wilt maken, denkt dat hij/zij daar boos om wordt en u misprijzend een nieuwsgierig aagje zal vinden? Wilt u niet te opdringerig overkomen?  Want misschien denkt men wel dat... of dat u niet, en zij/hij zal dan misschien wel...

Veel keuzes maken we ieder moment op een dag, hè? En voor zoveel mensen tegelijk ook! Of denkt u voordat u iemand kent, dat uw keuze enkel en alleen uzelf betreft? Wat nu als die ander graag een praatje zou willen maken, maar denkt dat u, zo'n mooi mens, geen interesse hebben zal in zo'n minkukel? Denkt u bijvoorbeeld dat het uw peetoom géén pijn doet dat u nooit belt? Omdat u weet dat die man goed verzorgd is in dat idolate verzorgingshuis en hij altijd zo liefdevol was, dus hij begrijpt wel dat uw belang veel belangrijker is dan zijn eenzaamheid? Of dat uw vader u aan zal vallen?  Omdat u hem alwéér lastig valt met uw mateloze roep om aandacht, geldnood en de oplossing voor uw bijna failliet bedrijf?

 

Open staan.

Zo'n simpele definitie. Te eenvoudig bijna om lang over te denken.

Het klinkt zo mooi, maar open staan kan niet iedereen zonder het eigen ego (plus de bijpassende maatstaven) aan de kant te leggen. Dat is echter wel nodig om uw medemens te leren kennen. U moet in staat zijn zich volledig te concentreren op die ander. Kunt u dat?  Of vergelijkt u die ander altijd met uzelf? Stiekempjes, ergens diep in uw hoofd? Waar niemand in kan kijken?

 

Op ‘waarom-vragen’ komt nimmer antwoord

Domme vragen leveren weinig intelligente antwoorden op. Dat is dus geen goede methode. Informeren naar de reden van iemands daad geeft meer inzicht in  oorzaak en gevolg. Sommige gebeurtenissen zijn soms niet meer dan raadselachtige misverstand in communicatie. Beter is: Hoe komt het dat....

Een vraag stellen is niet hetzelfde als een oordeel vellen! Voor iedere interactie of relatie zijn minstens twee mensen nodig en nu krijgt de Magische Medaille van uw persoonlijke visie eindelijk twee kanten. Zoveel mensen zoveel zinnen. Of is uw zin zaligmakend? De juiste vragen stellen (zonder verwijt) is een ware kunst, zinvol om te leren. 

Stel: Het lijkt of de ander over u heen walst en u voelt zich daardoor plat getrapt. Zegt u niets of blaft u pissig: “Jij ontneemt mij mijn ruimte!”  Ziet u dat die ander van uw boosheid schrikt? Daar hebt u echter lak aan. Iedereen walst altijd over u heen en u hebt daar nu eindelijk genoeg van! Hij/zij, moet niet zo do-mi-nant wezen!!!!  

Poehee, hevvie stuf. Of denkt u relativerend: "Ik ontneem mijzelf het recht om de ruimte op een vriendelijke manier te claimen! Ik doe zeer agressief, heb daar het volste recht toe omdat ik toevallig net heb besloten dat mijn moeder me niet meer zal overheersen!" 

Leven werkt twee kanten op. Indien u zelf alle ruimte opeist zal de ander klein blijven of terug vechten. Het is uiteindelijk een spel van geven en nemen, herkennen, assertief worden en jezelf sterker maken.

 

MMM:

Mijn Magische Medaille (voor gevorderden)

 

Blinde vlekken en gedragspatronen.

Twijfelt u aan de waarde van de Magische Medaille? Ziet u niets in een persoonlijke vergelijkend warenonderzoek? De hamvraag aan uzelf blijft echter nog steeds:

• Wilt u een zelfverzonnen 'internet personage' zijn?
• Vermijdt u intiem contact met uzelf en uw verleden?
• Heeft u, net als zoveel anderen, uw ouders uit uw brein geknipt?
• Wilt u een samenraapsel blijven van door anderen uitgemaakte regels?
• Zijn uw denkbeelden op bewijsbare feiten gestoeld of op kinderlijke emoties?
• Blijft u vluchten in de troost van verzonnen zoetsappige boeketreeks-personages?

Doet u graag 'vrijblijvend' veel goed bedoeld werk?  Zonder resultaat?

Wilt u een prachtig plechtige kathedraal bouwen? Prima, maar doe dat niet op de wankele ruïne van onuitgeprate zaken. Uw meesterwerk zal ooit instorten vanwege het ondeugdelijke cement in het fundament (waar verdrongen herinneringen liggen te vergassen) Wil geen instant-succes, maar denk op de lange termijn, of te wel: leer investeren om daar later resultaat van te boeken.

Het is rustgevender en succesvoller om vrede te sluiten met uw verleden, ook al bent u misselijk door opgevreten pijn over uw verpeste jeugd. Indien u uw ouders in wrok en woede in uw rugzak laat uit angst voor ruzie zult u over tien jaar nog rondlopen met een volle rugzak. Kent u alle harde feiten over hun motivatie of zijn het uw eigen narcistische herinneringen? Heeft u uw ouders om uitleg gevraagd? Ter verantwoording geroepen? Pas als u hen uw visie durft voorleggen bent u bezig gelijkwaardig te worden en het kan zijn dat de conclusies die u als kind trok meer met uw onzekerheid te maken hadden dan met hun vermeende liefdeloosheid. Hen leren kennen is volwassen worden en dat is niet hetzelfde als vonnissen!

Bouw uw toekomsttempel steen voor steen op een schoon fundament.
 

Uw pijnlijke jeugd mag niet levenslang als een zware molensteen aan uw rug hangen. Vertrouwt u op eigen kunnen en ervaring. Leer een conflict niet uit de weg te gaan, alsof u bij voorbaar David bent en de ander Goliat. Alles is op nette weloverwoge wijze uit te praten. U heeft al een heel leven achter de rug, de opvoeding is voorbij en u kunt zelf de richting bepalen. Bedenk dat u mede door datzelfde verleden werd wie u nu bent, een leuk, lief, aardig en mooi mens, waar u thuis bij bent, waarover niemand anders regeert, behalve u. Daarbij hoort ook dat u de slachtofferrol op moet geven. Vanaf vandaag kunt u ouders, broers en zusjes, (schooljuf, baas, winkelier) niet meer verantwoordelijk maken voor uw welzijn.  

 

U zult met de MMM minicursus iedere dag tenminste één vraag onderzoeken

U maakt kennis met ingebakken aannamen, hersenspinsels en invullingen die u nu en in de toekomst meeneemt in uw kijk op de wereld en alle anderen. Of deze zelfhulp zinvol is zult u merken zodra u de ontdekte nieuwe inzichten omzet naar de realiteit.

Wat is een tunnelvisie.

U kunt enkel maar uw eigen visie zien. Weet u van één ding alles, maar in menselijke verhoudingen kunt u nog geen klomp van een voetbalschoen onderscheiden? Wellicht bent u een typische 'smalspoor-intellectueel'. Niet getreurd, iedereen heeft een plaats op deze aarde. U en dit soort mensen moeten er ook zijn al was het maar om anderen bestaansrecht te verschaffen. Er zijn computer nerts die achter het keyboard accelereren, maar verwacht van hen géén organisatietalent in het ‘gewone leven’!

Levenswijsheid doet men op via emoties. Verstokte IT specialisten zijn niet voor niets ondergedompeld in de troost van Kunstmatige Intelligentie. Niemand verdenkt hen ervan contactgestoord te zijn. al besteden ze amper tijd aan anderen of een sociaal leven. Hun werkdruk is ontzettend hoog omdat zij aan de bakermat staan van alle nieuwe gadgets, verslavende spelletjes en alwéér een nieuw Sociaal Medium.

Vraag hen niet als ceremoniemeester voor uw feestje. Geheid, ze vergeten ‘toevallig’ de gehuurde stoelen en sta-tafels te bestellen of het vlees voor de barbecue. De uitnodigingen gaan op de dag van het feest zelf de deur uit en als er dan uiteindelijk één kip verschijnt, (die uzelf heeft uitgenodigd, tokkertokkel) snapt de internet specialist amper welk leed zijn onvermogen bezorgt aan alle partijen. Laat zo iemand lekker het eigen ding doen als 'serverslaaf' van Google … Daar kunnen verder geen ongelukken van komen en als ze vijftig zijn, net als iedereen trager worden, is hun kennis verouderd. Jammer, dan is die sociale inhaalslag niet meer te doen en schrijven we het weg als een oppervlakte foutje van de bevlogen jaren 2012 toen www.geentijdvoormensen.com. aan de macht was... en iedereen deed of het normaal was


In gelijkwaardig contact draagt ieder evenveel verantwoording


U leert uw aandeel in een interactie onder de loep leggen naar aanleiding van wat uw lijf u tijdens die ontmoeting vertelt. Voelt u zich klein worden? Dan piept het misdeelde kind te voorschijn. Laat u zich als volwassenen die ruimte ‘ontstelen’? Hoe pakt u het aan zodra de ander u overruled? Wijst u de ander vriendelijk doch met duidelijk gezag op zijn/haar plaats of schreeuwt u hem als een woeste marktkoopman de deur uit? Veel manieren, maar waar vaart u wel bij?

“Ik stel het op prijs als u / jij naar me luistert. Ik ben aan de beurt.”
Natuurlijk sputtert uw moeder/vriendin/cheffin tegen, maar na wat vallen en opstaan wint uiteindelijk toch de aanhouder. Raakt u in gevecht om macht? Woordenstrijd die de essentie niet raakt? Zeg rustig dat het niet om gelijk, maar om geluk gaat en weiger mee te strijden. Het voelt goed om het machtsspel te negeren. U zult NIET winnen, maar uw gevoel van eigenwaarde klimt wel tien punten omhoog!


Waar twee vechten hebben twee schuld. Liefde komt óók van twee kanten. Blijft iemand u overheersen (moeder, vriend, collega) dan lijkt het verstandig daar conclusies aan te verbinden. Welk recht eigent de ander zich toe om de baas over u te spelen nu u op eigen benen staat? Denkt u dan óók even aan uw eigen aandeel? U zult altijd kind blijven in de ogen van uw verwekkers, maar dat mag u er niet van weerhouden om een gelijkwaardige plaats te eisen. Uw ergernis over weinig begrip is terecht, maar niet het eind van de wereld. U maakt UW wereld en zult keuzes moeten maken. Voor/tegen uzelf/de ander. Of neutraal vanwege harmonie! Natuurlijk is het prettiger als beide partijen onderhandelen en tot een compromis komen, want dan zijn er géén verliezers, alleen maar winnaars!

 

 

Niemand kan u domineren indien u dat niet toe heeft gestaan.

Het is een spel van twee

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je laatste overdenking, daarmee wordt zoveel gezegd. En gaat dit niet op voor het meeste wat ons "overkomt"? Staan wijzelf anderen toen ons pijn te doen, teleur te stellen?
Mijn overtuiging is dat bewustwording de basis is tot een stevig platvorm die dan als een soort springplank gebruikt kan gaan worden om je te veranderen van "slachtoffer" tot een sterke, lieve, verstandige en een open persoonlijkheid. Het is een proces. Een proces wat vaak heel wat jaren in beslag neemt. Dan heb ik uit ervaring dat je leert bewustworden, herbeleven, verwerken, je groeid, je versterkt, je wordt meer ervaren, verstandiger... maar toch gooien "ze" steeds weer opnieuw iets voor je voeten... vaak ongevraagd en dan sta je weer voor een nieuwe berg, een nieuw dilemma, probleem, dus moet je weer aan de slag met jezelf, bewust worden, herbeleven, belichten van alle kanten, verwerken, accepteren enz Zo blijft het een levenslang persoonlijk proces waar pas een eind aan gaat komen als je de laatste adem hebt uitgeblazen... ;) Wat wel belangrijk is om te blijven ruimen... wat weg is, is weg.... anders bedelf je jezelf onder een enorme berg en zul je voortijdig verstikken...
Doortje, dit gaat voor iedereen op,
Men kan geen rekening houden met iets waarover men niets weet, Als je het eenmaal wel weet, kun je echter ook niet meer net doen alsof je onwetend bent...
Drommels! Je snijdt wat dingen aan die ik heel goed herken in iemand die ik ken... Als je overal van tevoren rekening mee houdt dan scheelt dat een hoop trammelant!
Beregoed artikel!
Wat heb jij toch een (mensen)kennis en levenservaring. Ik moet je stukken altijd goed lezen om alles te volgen, maar leer er veel van.
zeer goed, maar pittig artikel en idd stof tot nadenken.
The greatest gift is to give a portion of thyselves. Waldo Emerson.
Lat iets van je zelf zien zonder zeurderig te worden. Zo vertaal ik je verhaal!
Duim van taco